przewlekła biegunka czynnościowa

Przewlekła biegunka czynnościowa to zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego charakteryzujące się występowaniem luźnych lub wodnistych stolców, bez towarzyszących objawów alarmowych lub nieprawidłowości w badaniach diagnostycznych. Zgodnie z kryteriami Rzymskimi IV diagnozę można postawić, gdy pacjent ma luźne stolce w ponad 25% wypróżnień, przez co najmniej 3 miesiące w ciągu ostatnich 6 miesięcy.

Patofizjologia przewlekłej biegunki czynnościowej obejmuje zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, nadwrażliwość trzewną oraz zaburzenia w komunikacji na osi mózgowo-jelitowej. W odróżnieniu od zespołu jelita drażliwego, pacjenci z czynnościową biegunką przewlekłą nie zgłaszają bólu brzucha jako dominującego objawu, co stanowi istotne kryterium różnicujące.

Diagnostyka przewlekłej biegunki czynnościowej opiera się na wykluczeniu przyczyn organicznych. Konieczne jest wykonanie podstawowych badań laboratoryjnych, ocena kału na obecność krwi utajonej, patogenów i pasożytów, a w wybranych przypadkach kolonoskopia z pobraniem wycinków. Należy wykluczyć m.in. nieswoiste choroby zapalne jelit, celiakię, mikroskopowe zapalenie jelita grubego czy zespół złego wchłaniania.

Leczenie przewlekłej biegunki czynnościowej obejmuje modyfikację diety (ograniczenie kofeiny, alkoholu, sorbitolu i fruktozy), leki przeciwbiegunkowe (loperamid), sekwestranty kwasów żółciowych (cholestyramina), probiotyki oraz leki modulujące motorykę przewodu pokarmowego. W wybranych przypadkach skuteczne mogą być również leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI lub trójpierścieniowe, działające na oś mózgowo-jelitową.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl