zakrzepica tętnicy krezkowej
Zakrzepica tętnicy krezkowej to poważny stan naczyniowy charakteryzujący się utworzeniem zakrzepu (skrzepliny) w obrębie tętnicy krezkowej, która zaopatruje w krew jelita. Stan ten prowadzi do ostrego niedokrwienia jelit, co może skutkować martwicą ściany jelita i perforacją, jeśli nie zostanie szybko zdiagnozowany i leczony.
Główne czynniki ryzyka zakrzepicy tętnicy krezkowej obejmują miażdżycę, zaburzenia rytmu serca (szczególnie migotanie przedsionków), stany nadkrzepliwości, niedawne zabiegi naczyniowe oraz zaawansowany wiek. Klasyczna triada objawów to silny ból brzucha nieproporcjonalny do wyników badania przedmiotowego, wymioty oraz biegunka, często z krwią.
Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim angiografii tomografii komputerowej, która pozwala na precyzyjne uwidocznienie miejsca niedrożności. W leczeniu kluczowe znaczenie ma szybka interwencja – może obejmować leczenie przeciwzakrzepowe, trombolityczne, wewnątrznaczyniowe (embolektomia, angioplastyka) lub chirurgiczne (resekcja martwiczego odcinka jelita).
Śmiertelność w przypadku zakrzepicy tętnicy krezkowej pozostaje wysoka i wynosi 60-80%, szczególnie gdy dochodzi do opóźnienia w rozpoznaniu. Wczesne rozpoznanie i leczenie są kluczowe dla poprawy rokowania. W przypadku przeżycia pacjenci mogą wymagać długoterminowej antykoagulacji w celu zapobiegania nawrotom, szczególnie gdy zidentyfikowano trwały czynnik ryzyka zakrzepicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół krótkiego jelita – Epidemiologia
Zespół krótkiego jelita (ZKJ) jest rzadką, ale poważną przyczyną przewlekłej niewydolności jelit, z częstością występowania szacowaną na 1-2 przypadki na 100 000 osób rocznie globalnie, a w USA około 14 000 nowych diagnoz rocznie. Chorobowość w USA i Europie wynosi od 0,1 do 4 na 100 000 osób, z rosnącą liczbą hospitalizacji (wzrost o 55% w latach 2005-2014) i jednoczesnym spadkiem śmiertelności wewnątrzszpitalnej o 27,5%. W populacji pediatrycznej częstość występowania ZKJ jest wyższa u wcześniaków, sięgając 353,7 na 100 000 żywych urodzeń przed 37. tygodniem ciąży. Etiologia różni się w zależności od wieku: u dorosłych dominują powikłania pooperacyjne, niedokrwienie krezkowe i choroba Leśniowskiego-Crohna, natomiast u dzieci przeważają choroby wrodzone i okołoporodowe, z martwiczym zapaleniem jelit jako główną przyczyną. ZKJ jest najczęstszym wskazaniem do domowego żywienia pozajelitowego, które stosuje się u 24-74% pacjentów w zależności od czasu od diagnozy.
adaptacja jelitowa, atrezja jelita, choroba Leśniowskiego-Crohna, domowe żywienie pozajelitowe, jejunostomia, jelito czcze, martwicze zapalenie jelit, niedokrwienie krezkowe, popromienne zapalenie jelit, przewlekła niewydolność jelit, skręt jelita środkowego, śmiertelność wewnątrzszpitalna, wchłanianie jelitowe, zakrzepica tętnicy krezkowej, zastawka krętniczo-kątnicza, zespół krótkiego jelita, zespół wielodyscyplinarny, zrosty pooperacyjne, żywienie pozajelitowe