przepuklina pierścienia pępkowego
Przepuklina pierścienia pępkowego (łac. hernia umbilicalis) to stan, w którym dochodzi do uwypuklenia zawartości jamy brzusznej przez osłabiony lub niecałkowicie zamknięty pierścień pępkowy. Tworzy się ona, gdy tkanki otaczające pępek nie zrastają się prawidłowo po urodzeniu, co prowadzi do powstania defektu w powłokach brzusznych.
Przepukliny pępkowe występują często u noworodków (około 20% przypadków) i zazwyczaj zamykają się samoistnie do 3-4 roku życia. U dorosłych najczęściej dotykają kobiet, szczególnie po wielu ciążach, osób otyłych oraz pacjentów z wodobrzuszem. Czynnikami ryzyka są również przewlekły kaszel, zaparcia oraz znaczny wysiłek fizyczny zwiększający ciśnienie wewnątrzbrzuszne.
Klinicznie przepuklina objawia się uwypukleniem w okolicy pępka, które może powiększać się podczas kaszlu, płaczu lub parcia. U większości pacjentów jest bezobjawowa lub powoduje jedynie dyskomfort. Powikłania takie jak uwięźnięcie i zadzierzgnięcie występują rzadko, ale wymagają pilnej interwencji chirurgicznej.
Leczenie przepukliny pępkowej u dzieci zazwyczaj jest zachowawcze, z obserwacją do 4-5 roku życia. U dorosłych oraz w przypadku przepuklin dużych, objawowych lub powikłanych wskazane jest leczenie operacyjne. Zabieg polega na zamknięciu wrót przepukliny i wzmocnieniu powłok brzusznych, często z użyciem siatki syntetycznej.