pochodne nitroimidazolu

Pochodne nitroimidazolu to grupa związków chemicznych o właściwościach przeciwbakteryjnych i przeciwpierwotniakowych, szeroko stosowanych w medycynie. Ich mechanizm działania opiera się na redukcji grupy nitrowej przez enzymy mikroorganizmów beztlenowych, co prowadzi do powstania toksycznych produktów uszkadzających DNA bakterii.

Najważniejszymi przedstawicielami tej grupy leków są metronidazol, tinidazol, ornidazol i seknidazol. Wykazują one skuteczność przede wszystkim wobec bakterii beztlenowych (np. Bacteroides, Clostridium) oraz niektórych pierwotniaków (Giardia lamblia, Trichomonas vaginalis, Entamoeba histolytica). Pochodne nitroimidazolu wykorzystywane są w leczeniu zakażeń układu pokarmowego, moczowo-płciowego, zakażeń mieszanych oraz w eradykacji Helicobacter pylori.

Istotnym zastosowaniem metronidazolu jest także leczenie rzekomobłoniastego zapalenia jelit wywołanego przez Clostridioides difficile. Pochodne nitroimidazolu charakteryzują się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym i dobrą penetracją do tkanek, w tym do ośrodkowego układu nerwowego i ropni.

Wśród działań niepożądanych tych leków należy wymienić zaburzenia żołądkowo-jelitowe, metaliczny smak w ustach, neuropatię obwodową przy długotrwałym stosowaniu oraz reakcję disulfiramopodobną po spożyciu alkoholu. Należy zachować ostrożność podczas stosowania pochodnych nitroimidazolu w pierwszym trymestrze ciąży oraz u pacjentów z chorobami neurologicznymi.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl