śródmiąższowe nieinfekcyjne zapalenie płuc
Śródmiąższowe nieinfekcyjne zapalenie płuc (ang. Interstitial Lung Disease, ILD) stanowi grupę chorób charakteryzujących się przewlekłym procesem zapalnym tkanki śródmiąższowej płuc, prowadzącym do postępującego włóknienia i upośledzenia wymiany gazowej. W przeciwieństwie do zapaleń płuc o etiologii infekcyjnej, ILD rozwija się na podłożu immunologicznym, środowiskowym lub idiopatycznym.
Patofizjologicznie proces polega na aktywacji komórek zapalnych, uszkodzeniu pneumocytów typu I i II oraz nadmiernej produkcji macierzy pozakomórkowej przez miofibroblasty. Klinicznie manifestuje się postępującą dusznością wysiłkową, suchym kaszlem oraz objawami ogólnoustrojowymi. W badaniu przedmiotowym charakterystyczne są trzeszczenia przypominające rzepy, słyszalne nad polami płucnymi.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (RTG i HRCT klatki piersiowej), badania czynnościowe płuc (spirometria wykazująca restrykcję), gazometrię, bronchoskopię z BAL oraz w wybranych przypadkach biopsję płuca. HRCT odgrywa kluczową rolę diagnostyczną, uwidaczniając charakterystyczne zmiany siateczkowate, obraz plastra miodu czy zmiany typu mlecznej szyby.
Leczenie zależy od etiologii i stopnia zaawansowania choroby. Obejmuje glikokortykosteroidy, leki immunosupresyjne (azatiopryna, cyklofosfamid), nowe leki antyfibrotyczne (nintedanib, pirfenidon) oraz terapię tlenową. W zaawansowanych stadiach choroby rozważa się kwalifikację do przeszczepu płuc. Rokowanie jest zróżnicowane i zależy od podtypu choroby, przy czym najgorsze dotyczy idiopatycznego włóknienia płuc.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cabazitaxel MSN
Leczenie kabazytakselem wymaga rygorystycznego monitorowania pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka ciężkich reakcji nadwrażliwości, które mogą wystąpić w trakcie pierwszych infuzji i objawiać się uogólnioną wysypką, niedociśnieniem oraz skurczem oskrzeli. Konieczne jest stosowanie premedykacji oraz zapewnienie natychmiastowego dostępu do leczenia anafilaksji. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest neutropenia, dlatego zaleca się cotygodniową kontrolę morfologii krwi podczas pierwszego cyklu oraz przed każdym kolejnym, a także rozważenie profilaktyki G-CSF u pacjentów z czynnikami ryzyka (wiek >65 lat, zły stan czynnościowy, wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej). W przypadku gorączki neutropenicznej lub przedłużającej się neutropenii konieczne jest zmniejszenie dawki i odroczenie podania do uzyskania neutrofili ≥1500/mm³.
bilirubina całkowita, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, gorączka neutropeniczna, hematokryt, induktor CYP3A, infuzja kabazytakselu, inhibitor CYP3A, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzapalny, migotanie przedsionków, morfologia krwi, neuropatia czuciowa, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, niedożywienie, niedrożność porażenna jelit, niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, radioterapia miednicy, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe nieinfekcyjne zapalenie płuc, stężenie hemoglobiny, terapia przeciwzakrzepowa, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie jelita grubego, zaporowa uropatia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cabazitaxel Medical Valley
Kabazytaksel wymaga premedykacji oraz ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza podczas pierwszych infuzji, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji nadwrażliwości, takich jak uogólniona wysypka, niedociśnienie i skurcz oskrzeli. W trakcie terapii obserwuje się istotne ryzyko mielosupresji, w tym neutropenii, niedokrwistości i małopłytkowości, co wymaga regularnej kontroli morfologii krwi (co tydzień w pierwszym cyklu i przed każdym kolejnym). Profilaktyczne stosowanie G-CSF jest zalecane u pacjentów z wysokim ryzykiem neutropenii (wiek >65 lat, zły stan czynnościowy, wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej, wcześniejsze napromienianie, zły stan odżywienia). W przypadku gorączki neutropenicznej lub przedłużającej się neutropenii konieczne jest zmniejszenie dawki kabazytakselu, a leczenie można wznowić po uzyskaniu liczby neutrofilów ≥1500/mm³.
dyzestezja, G-CSF, gorączka neutropeniczna, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, kabazytaksel, krwotok z przewodu pokarmowego, leczenie przeciwzakrzepowe, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwpłytkowy, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, neuropatia czuciowa obwodowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedrożność porażenna jelit, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja nadwrażliwości, sepsa, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, śródmiąższowe nieinfekcyjne zapalenie płuc, tachykardia, toksyczność układu pokarmowego, uropatia zaporowa, wysypka uogólniona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności szpiku, zapalenie jelita grubego