Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania kabazytakselu

Leczenie kabazytakselem wymaga ścisłego monitorowania pacjenta oraz znajomości potencjalnych zagrożeń i powikłań terapeutycznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące właściwego postępowania klinicznego i minimalizacji ryzyka podczas prowadzenia terapii produktem leczniczym Cabazitaxel MSN.¹

Reakcje nadwrażliwości – monitorowanie i postępowanie

Wszyscy pacjenci muszą otrzymać odpowiednią premedykację przed rozpoczęciem infuzji kabazytakselu. Pacjent powinien być ściśle obserwowany w kierunku wystąpienia objawów nadwrażliwości, szczególnie podczas pierwszej i drugiej infuzji dożylnej. Ze względu na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości w ciągu kilku minut po rozpoczęciu wlewu, należy bezwzględnie zapewnić dostępność pomieszczeń i wyposażenia niezbędnego do natychmiastowego leczenia niedociśnienia oraz skurczu oskrzeli.²

Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą obejmować uogólnioną wysypkę i/lub rumień, niedociśnienie oraz skurcz oskrzeli. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe przerwanie infuzji kabazytakselu i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Należy definitywnie zaprzestać stosowania kabazytakselu u pacjentów, u których wystąpiła reakcja nadwrażliwości.³

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

W trakcie stosowania kabazytakselu może wystąpić zahamowanie czynności szpiku kostnego manifestujące się jako neutropenia, niedokrwistość, małopłytkowość lub pancytopenia.⁴

Neutropenia i jej powikłania

Neutropenia stanowi najczęstsze działanie niepożądane kabazytakselu. Ze względu na ryzyko powikłań neutropenicznych, niezbędne jest wykonywanie badań pełnej morfologii krwi co tydzień podczas pierwszego cyklu leczenia oraz przed każdym kolejnym cyklem terapeutycznym, aby umożliwić ewentualną modyfikację dawkowania.⁵

U pacjentów leczonych kabazytakselem należy rozważyć profilaktyczne stosowanie G-CSF (czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów) zgodnie z wytycznymi Amerykańskiego Stowarzyszenia Onkologii Klinicznej (ASCO) i/lub obowiązującymi zaleceniami ośrodka prowadzącego leczenie. Zastosowanie czynnika G-CSF pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań neutropenicznych i efektywnie ogranicza częstość oraz stopień nasilenia neutropenii.⁶

Pierwotną profilaktykę przy użyciu G-CSF należy szczególnie rozważyć u pacjentów z czynnikami wysokiego ryzyka, takimi jak:⁸

Zaburzenia żołądka i jelit – monitorowanie i postępowanie

Kabazytaksel może powodować szereg powikłań ze strony układu pokarmowego, które wymagają wnikliwej oceny i odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Objawy takie jak ból i tkliwość brzucha, gorączka, uporczywe zaparcie, biegunka (z towarzyszącą neutropenią lub bez) mogą stanowić wczesny sygnał ciężkiej toksyczności ze strony przewodu pokarmowego. W takich przypadkach niezbędna jest natychmiastowa ocena kliniczna i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Może zaistnieć konieczność odroczenia lub zaprzestania podawania kabazytakselu.⁹

U pacjentów leczonych kabazytakselem opisywano poważne powikłania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak:¹⁰

• Krwotok z przewodu pokarmowego
• Perforacja przewodu pokarmowego
• Niedrożność porażenna jelit
• Zapalenie jelita grubego (w tym przypadki zakończone zgonem)

Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie kabazytakselu u pacjentów z podwyższonym ryzykiem powikłań ze strony przewodu pokarmowego:¹¹

• Pacjenci z neutropenią
• Osoby w podeszłym wieku
• Pacjenci stosujący jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne
• Pacjenci otrzymujący leczenie przeciwpłytkowe
• Pacjenci poddani terapii przeciwzakrzepowej
• Chorzy po przebytej radioterapii miednicy
• Pacjenci z chorobami przewodu pokarmowego (owrzodzenie, krwawienie z przewodu pokarmowego)

Postępowanie w przypadku nudności, wymiotów, biegunki i odwodnienia

W przypadku wystąpienia biegunki po podaniu kabazytakselu, należy zastosować powszechnie stosowane leki przeciwbiegunkowe. Należy podjąć odpowiednie działania w celu przywrócenia prawidłowego nawodnienia pacjenta.¹²

Biegunka występuje częściej u pacjentów, którzy wcześniej poddani byli napromienianiu okolicy brzucha i miednicy. Odwodnienie dotyczy szczególnie często pacjentów w wieku ≥65 lat. W takich przypadkach niezbędne jest intensywne nawadnianie pacjentów oraz monitorowanie i korekta zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza stężenia potasu.¹³

W przypadku biegunki stopnia ≥3 może być konieczne odroczenie leczenia lub zmniejszenie dawki kabazytakselu. Jeśli u pacjentów wystąpią nudności lub wymioty, można zastosować standardowe leki przeciwwymiotne.¹⁴

Neuropatia obwodowa

U pacjentów otrzymujących kabazytaksel obserwowano przypadki neuropatii obwodowej, obwodowej neuropatii czuciowej (np. parestezje, dyzestezje) oraz obwodowej neuropatii ruchowej. Pacjentów należy poinstruować, aby informowali lekarza o wystąpieniu objawów neuropatii, takich jak:¹⁵

• ból
• pieczenie
• mrowienie
• drętwienie
• osłabienie

Przed każdym podaniem leku lekarz powinien ocenić obecność lub nasilenie objawów neuropatii. W przypadku utrzymującej się neuropatii obwodowej stopnia ≥2 należy zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m² pc. do 20 mg/m² pc. Podanie leku należy odroczyć do czasu poprawy objawów.¹⁶

Niedokrwistość

U pacjentów leczonych kabazytakselem obserwowano występowanie niedokrwistości. Przed rozpoczęciem terapii, a także w przypadku wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych niedokrwistości lub utraty krwi, należy skontrolować stężenie hemoglobiny i wartość hematokrytu.¹⁷

U pacjentów ze stężeniem hemoglobiny <10 g/dL zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności i wdrożenie odpowiednich działań zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.¹⁸

Ryzyko niewydolności nerek

Podczas leczenia kabazytakselem raportowano zaburzenia czynności nerek, które mogą być związane z:¹⁹

• Sepsą
• Ciężkim odwodnieniem spowodowanym biegunką lub wymiotami
• Zaporową uropatią

Odnotowano przypadki niewydolności nerek, w tym zakończone zgonem. W razie wystąpienia powyższych objawów należy natychmiast podjąć odpowiednie działania diagnostyczne w celu określenia przyczyn oraz intensywnie leczyć pacjentów.²⁰

Podczas stosowania kabazytakselu należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjentów. Pacjentów należy poinstruować o konieczności natychmiastowego zgłaszania wszelkich znaczących zmian w objętości moczu wydalanego w ciągu doby.²¹

Stężenie kreatyniny w surowicy należy oznaczyć przed rozpoczęciem leczenia, podczas wszystkich badań morfologii krwi oraz każdorazowo w przypadku zgłoszenia przez pacjenta zmiany objętości moczu. W przypadku jakiegokolwiek zaburzenia czynności nerek prowadzącego do wystąpienia niewydolności nerek stopnia ≥3 według CTCAE 4.0 należy przerwać stosowanie kabazytakselu.²²

Zaburzenia układu oddechowego

U pacjentów leczonych kabazytakselem zgłaszano przypadki śródmiąższowego nieinfekcyjnego zapalenia płuc i/lub zapalenia płuc oraz śródmiąższowych chorób płuc, które czasem kończyły się zgonem.²³

W przypadku pojawienia się lub nasilenia objawów płucnych, należy uważnie monitorować stan pacjenta oraz niezwłocznie przeprowadzić odpowiednie badania i wdrożyć leczenie. Zaleca się zaprzestanie podawania kabazytakselu do czasu ustalenia rozpoznania. Wczesne rozpoczęcie leczenia wspomagającego może przynieść poprawę stanu pacjenta. Należy starannie rozważyć korzyści wynikające z ewentualnego wznowienia leczenia kabazytakselem.²⁴

Ryzyko zaburzeń rytmu serca

Podczas stosowania kabazytakselu odnotowano zaburzenia rytmu serca, najczęściej w postaci tachykardii i migotania przedsionków.²⁵

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Osoby w wieku ≥65 lat są narażone na zwiększone ryzyko wystąpienia niektórych działań niepożądanych, w szczególności neutropenii i gorączki neutropenicznej.²⁶

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Stosowanie kabazytakselu jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 × GGN). U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >1 do ≤1,5 × GGN lub AspAT >1,5 × GGN) należy zmniejszyć dawkę leku.^{Interakcje lekowe}

Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A, ponieważ mogą one zwiększać stężenie kabazytakselu w osoczu. Jeśli nie można uniknąć takiego połączenia, zaleca się ścisłe monitorowanie w kierunku objawów toksyczności oraz rozważenie zmniejszenia dawki kabazytakselu.²⁸

Należy również unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A, gdyż mogą one zmniejszać stężenie kabazytakselu w osoczu.²⁹

Substancje pomocnicze – ostrzeżenia

Produkt leczniczy zawiera 573 mg alkoholu (etanolu) w każdej fiolce z rozpuszczalnikiem, co odpowiada ilości mniejszej niż zawarta w 11 ml piwa lub 5 ml wina. Taka ilość alkoholu nie powinna powodować zauważalnych skutków u większości pacjentów, jednak należy zachować szczególną ostrożność w przypadku grup wysokiego ryzyka:³⁰

• Pacjenci z chorobami wątroby
• Pacjenci z padaczką
• Pacjenci z chorobą alkoholową w wywiadzie

Polisorbaty zawarte w produkcie mogą wpływać na układ krążenia i czynność serca, powodując np. niedociśnienie tętnicze czy zaburzenia rytmu serca.³¹

Środki antykoncepcyjne

Mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia kabazytakselem oraz przez 4 miesiące po jego zakończeniu.³²