zapalenie tkanki łącznej miednicy

Zapalenie tkanki łącznej miednicy (ang. pelvic cellulitis) to proces zapalny obejmujący tkankę łączną w obrębie miednicy małej. Jest to poważna infekcja, która może rozwinąć się jako powikłanie zakażeń dróg rodnych, zabiegów ginekologicznych lub chirurgicznych w obrębie narządów miednicy mniejszej.

Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi są bakterie tlenowe i beztlenowe, w tym paciorkowce, gronkowce, Escherichia coli oraz bakterie beztlenowe jak Bacteroides fragilis. Infekcja może szerzyć się przez ciągłość z pierwotnego ogniska zapalnego lub drogą krwiopochodną.

Objawy kliniczne obejmują ból w podbrzuszu, gorączkę, dreszcze, ogólne złe samopoczucie, a w badaniu fizykalnym stwierdza się bolesność przy palpacji miednicy oraz możliwe wyczuwalne zgrubienia tkanek. W diagnostyce wykorzystuje się badania laboratoryjne (podwyższone parametry stanu zapalnego), badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz posiewy mikrobiologiczne.

Leczenie zapalenia tkanki łącznej miednicy opiera się na antybiotykoterapii o szerokim spektrum, początkowo empirycznej, a następnie celowanej zgodnie z wynikami antybiogramu. W przypadku formowania się ropni konieczne może być leczenie chirurgiczne z drenażem. Szybka diagnostyka i wdrożenie odpowiedniego leczenia są kluczowe dla uniknięcia powikłań, takich jak posocznica czy niewydolność wielonarządowa.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl