Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Cabazitaxel Medical Valley

Stosowanie kabazytakselu wymaga ścisłego przestrzegania określonych środków ostrożności oraz monitorowania pacjenta pod kątem potencjalnych zagrożeń związanych z leczeniem. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące najważniejszych aspektów bezpieczeństwa terapii tym lekiem.¹

Reakcje nadwrażliwości

Przed rozpoczęciem infuzji kabazytakselu wszyscy pacjenci muszą otrzymać odpowiednią premedykację. Szczególnie istotna jest ścisła obserwacja chorych podczas pierwszego i drugiego wlewu dożylnego, ponieważ reakcje nadwrażliwości mogą pojawić się bardzo szybko – już w ciągu kilku minut po rozpoczęciu infuzji. Konieczne jest zabezpieczenie odpowiedniego pomieszczenia oraz sprzętu umożliwiającego natychmiastowe leczenie niedociśnienia i skurczu oskrzeli.²

Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się jako uogólniona wysypka i/lub rumień, niedociśnienie oraz skurcz oskrzeli. W przypadku wystąpienia takich objawów konieczne jest natychmiastowe przerwanie infuzji kabazytakselu i wdrożenie odpowiedniego leczenia. U pacjentów, u których wystąpiła reakcja nadwrażliwości, należy całkowicie zaprzestać stosowania kabazytakselu.³

Zahamowanie czynności szpiku kostnego

Podczas terapii kabazytakselem może dojść do zahamowania czynności szpiku kostnego, które manifestuje się jako neutropenia, niedokrwistość, małopłytkowość lub pancytopenia. Ryzyko to wymaga szczególnego monitorowania pacjenta oraz wdrożenia odpowiednich procedur profilaktycznych i terapeutycznych.⁴

Ryzyko neutropenii

Neutropenia jest najczęstszym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem kabazytakselu. W celu zmniejszenia ryzyka lub opanowania powikłań neutropenii (gorączka neutropeniczna, przedłużona neutropenia, zakażenia w przebiegu neutropenii) pacjenci mogą otrzymywać profilaktycznie G-CSF, zgodnie z zaleceniami Amerykańskiego Stowarzyszenia Onkologii Klinicznej (ASCO) oraz aktualnymi wytycznymi ośrodka prowadzącego leczenie.⁵

Pierwotną profilaktykę przy użyciu G-CSF należy rozważyć szczególnie u pacjentów z czynnikami wysokiego ryzyka, takimi jak:

• wiek powyżej 65 lat
• zły stan czynnościowy
• wcześniejsze epizody gorączki neutropenicznej
• rozległe obszary ciała poddane wcześniej napromienianiu
• zły stan odżywienia
• inne ciężkie choroby współistniejące

Zastosowanie G-CSF ogranicza zarówno częstość występowania, jak i stopień ciężkości neutropenii.⁷

Ponowne leczenie kabazytakselem można rozpocząć wyłącznie wtedy, gdy liczba neutrofilów powróci do poziomu ≥1500/mm³.⁸

Zaburzenia żołądka i jelit

Należy zwrócić szczególną uwagę na objawy takie jak ból i tkliwość brzucha, gorączka, uporczywe zaparcie, biegunka (z towarzyszącą neutropenią lub bez niej), ponieważ mogą one wskazywać na wczesne objawy ciężkiej toksyczności układu pokarmowego. Takie sytuacje wymagają niezwłocznej oceny klinicznej oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia. Może zajść konieczność odroczenia lub całkowitego zaprzestania terapii kabazytakselem.⁹

Ryzyko nudności, wymiotów, biegunki i odwodnienia

W przypadku wystąpienia biegunki po podaniu kabazytakselu pacjenci mogą być leczeni standardowymi lekami przeciwbiegunkowymi. Należy również podjąć odpowiednie kroki w celu przywrócenia prawidłowego nawodnienia pacjentów.¹⁰

Biegunka może występować częściej u pacjentów, którzy wcześniej poddani byli napromienianiu okolicy brzucha i miednicy. Ryzyko odwodnienia jest szczególnie wysokie u pacjentów w wieku 65 lat i starszych. W takich przypadkach konieczne jest dokładne monitorowanie stanu nawodnienia chorego oraz stężenia elektrolitów w surowicy krwi, zwłaszcza potasu.¹¹

W przypadku biegunki stopnia ≥3 może być konieczne odroczenie leczenia lub zmniejszenie dawki kabazytakselu. Jeśli u pacjentów wystąpią nudności lub wymioty, można zastosować standardowe leki przeciwwymiotne.¹²

Ryzyko ciężkich zaburzeń żołądka i jelit

U pacjentów leczonych kabazytakselem obserwowano poważne powikłania ze strony przewodu pokarmowego, takie jak:

• krwotok z przewodu pokarmowego
• perforacja przewodu pokarmowego
• niedrożność porażenna jelit
• zapalenie jelita grubego

Wymienione powikłania mogą prowadzić do zgonu.¹³

Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia pacjentów z grup zwiększonego ryzyka powikłań żołądkowo-jelitowych, takich jak:

• pacjenci z neutropenią
• osoby w podeszłym wieku
• chorzy stosujący jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne
• pacjenci przyjmujący leki przeciwpłytkowe
• chorzy stosujący leczenie przeciwzakrzepowe
• pacjenci po radioterapii miednicy
• chorzy z wcześniejszymi chorobami przewodu pokarmowego (np. owrzodzenie, krwawienie z przewodu pokarmowego)

¹⁴

Neuropatia obwodowa

U pacjentów otrzymujących kabazytaksel odnotowano przypadki neuropatii obwodowej, w tym:

• obwodowej neuropatii czuciowej (np. parestezje, dyzestezje)
• obwodowej neuropatii ruchowej

Pacjentów leczonych kabazytakselem należy poinformować o konieczności zgłaszania lekarzowi wszelkich objawów neuropatii, takich jak ból, pieczenie, mrowienie, drętwienie czy osłabienie przed kontynuacją leczenia.¹⁵

Lekarz powinien ocenić obecność lub pogorszenie neuropatii przed każdym cyklem leczenia. W przypadku utrzymującej się neuropatii obwodowej stopnia ≥2, należy zmniejszyć dawkę kabazytakselu z 25 mg/m² pc. do 20 mg/m² pc. Leczenie należy odroczyć do czasu poprawy objawów.¹⁶

Niedokrwistość

U pacjentów przyjmujących kabazytaksel obserwowano występowanie niedokrwistości. Przed rozpoczęciem stosowania kabazytakselu należy skontrolować wartość hemoglobiny i hematokrytu. Kontrole te należy również przeprowadzać u pacjentów z objawami przedmiotowymi i podmiotowymi niedokrwistości lub utraty krwi.¹⁷

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów ze stężeniem hemoglobiny <10 g/dl i zastosować odpowiednie środki wynikające ze wskazań klinicznych.¹⁸

Ryzyko niewydolności nerek

Opisywano zaburzenia czynności nerek w połączeniu z:

• sepsą
• ciężkim odwodnieniem spowodowanym biegunką i wymiotami
• zaporową uropatią

Odnotowano przypadki niewydolności nerek, w tym prowadzące do zgonu.¹⁹

W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy podjąć odpowiednie środki w celu określenia ich przyczyny oraz intensywnie leczyć pacjentów. Podczas stosowania kabazytakselu istotne jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia chorych.²⁰

Pacjentów należy poinstruować o konieczności natychmiastowego zgłaszania lekarzowi każdej znaczącej zmiany objętości moczu wydalanego w ciągu doby. Stężenie kreatyniny w surowicy powinno być oznaczane:

• przed rozpoczęciem leczenia
• podczas wszystkich badań morfologii krwi
• każdorazowo w przypadku zgłoszenia przez pacjenta zmiany objętości moczu

Stosowanie kabazytakselu należy przerwać w przypadku jakiegokolwiek zaburzenia czynności nerek prowadzącego do niewydolności nerek stopnia ≥3 według CTCAE 4.0.²¹

Zaburzenia układu oddechowego

Podczas stosowania kabazytakselu zgłaszano przypadki występowania:

• śródmiąższowego nieinfekcyjnego zapalenia płuc
• zapalenia płuc
• śródmiąższowych chorób płuc

Wymienione powikłania mogą czasem prowadzić do zgonu.²²

Jeżeli u pacjenta wystąpią lub nasilą się objawy niepożądane ze strony płuc, należy uważnie monitorować jego stan, a w razie konieczności niezwłocznie przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne i wdrożyć leczenie. Zalecane jest zaprzestanie leczenia kabazytakselem do czasu postawienia ostatecznego rozpoznania.²³

Wczesne rozpoczęcie leczenia wspomagającego może przynieść poprawę stanu pacjenta. Należy starannie rozważyć potencjalne korzyści wynikające z wznowienia leczenia kabazytakselem.²⁴

Ryzyko zaburzeń rytmu serca

Podczas terapii kabazytakselem odnotowano zaburzenia rytmu serca, najczęściej w postaci tachykardii i migotania przedsionków.²⁵

Osoby w podeszłym wieku

Pacjenci w wieku ≥65 lat są zazwyczaj narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia pewnych działań niepożądanych, w tym neutropenii i gorączki neutropenicznej.²⁶

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Stosowanie kabazytakselu jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stężenie bilirubiny całkowitej >3 × GGN).^Interakcje

Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A, ponieważ mogą zwiększać stężenie kabazytakselu w osoczu. Jeżeli nie można uniknąć takiego połączenia, należy rozważyć uważne monitorowanie pacjenta pod kątem toksyczności oraz ewentualne zmniejszenie dawki kabazytakselu.²⁹

Równie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A, gdyż mogą one zmniejszać stężenie kabazytakselu w osoczu.³⁰

Substancje pomocnicze

Produkt Cabazitaxel Medical Valley zawiera 573 mg alkoholu (etanolu) w każdej fiolce z rozpuszczalnikiem. Ta ilość alkoholu odpowiada mniej niż 11 ml piwa lub 5 ml wina. Chociaż taka ilość etanolu zazwyczaj nie powoduje zauważalnych skutków, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak:

• pacjenci z chorobami wątroby
• pacjenci z padaczką
• pacjenci z chorobą alkoholową w wywiadzie

³¹

Lek zawiera również polisorbaty, które mogą wpływać na układ krążenia i czynność serca, powodując m.in. niskie ciśnienie tętnicze i zaburzenia rytmu serca.³²

Środki antykoncepcyjne

Mężczyźni powinni stosować skuteczne środki antykoncepcyjne zarówno w trakcie leczenia kabazytakselem, jak i przez 4 miesiące po jego zakończeniu.³³