badanie przewodzenia nerwowego

Badanie przewodzenia nerwowego (elektroneurografia, ENG) to nieinwazyjna procedura diagnostyczna służąca do oceny funkcjonowania nerwów obwodowych. Polega na stymulacji elektrycznej nerwu i pomiarze szybkości oraz amplitudy przewodzenia impulsu nerwowego. Jest podstawowym narzędziem w diagnostyce chorób nerwów obwodowych, takich jak neuropatie, zespoły uciskowe czy uszkodzenia pourazowe.

W trakcie badania umieszcza się elektrody stymulujące nad przebiegiem badanego nerwu oraz elektrody odbiorcze nad mięśniem unerwionym przez ten nerw. Następnie dokonuje się pomiaru parametrów przewodzenia, takich jak szybkość przewodzenia, amplituda potencjału czynnościowego, latencja końcowa czy kształt odpowiedzi. Badanie przewodzenia czuciowego i ruchowego dostarcza odmiennych informacji diagnostycznych.

Diagnostyka elektroneurograficzna pozwala na obiektywne różnicowanie między neuropatią aksonalną (uszkodzenie aksonu) a demielinizacyjną (uszkodzenie osłonki mielinowej). Badanie jest kluczowe w rozpoznawaniu zespołów cieśni (np. zespół cieśni nadgarstka), polineuropatii (cukrzycowej, zapalnej, toksycznej), chorób neuronu ruchowego oraz w monitorowaniu postępu leczenia chorób nerwów obwodowych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl