glikokortykosteroid doustny
Glikokortykosteroidy doustne to grupa syntetycznych leków o działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym, które naśladują działanie naturalnych hormonów kory nadnerczy. Do najczęściej stosowanych należą prednizon, prednizolon, metyloprednizolon, deksametazon i betametazon.
Mechanizm działania glikokortykosteroidów doustnych opiera się na wiązaniu z receptorem cytoplazmatycznym, przemieszczeniu do jądra komórkowego i modulacji ekspresji genów. Prowadzi to do hamowania syntezy mediatorów zapalnych, zmniejszenia migracji leukocytów oraz stabilizacji błon komórkowych i lizosomalnych.
Glikokortykosteroidy doustne znajdują zastosowanie w leczeniu chorób autoimmunologicznych, alergicznych, hematologicznych, dermatologicznych oraz w stanach zapalnych układu oddechowego i przewodu pokarmowego. Są również stosowane w terapii niektórych nowotworów oraz jako leczenie wspomagające w terapii przeciwbólowej.
Długotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów doustnych wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, takich jak osteoporoza, zespół Cushinga, zaburzenia metaboliczne, nadciśnienie tętnicze, zaćma, jaskra, zwiększona podatność na infekcje oraz zaburzenia psychiczne. Dlatego ich stosowanie wymaga starannego monitorowania pacjenta i stopniowego odstawiania po zakończeniu terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nebbud 0,25 mg/ml
Produkt leczniczy Nebbud w postaci zawiesiny do nebulizacji powinien być podawany za pomocą nebulizatorów generujących cząstki o wielkości umożliwiającej dotarcie leku do płuc, z parametrami DV(50) < 3 µm oraz DV(90) < 6 µm. Nebulizatory ultradźwiękowe klasyczne są niewskazane. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od wieku oraz stanu pacjenta: u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat dawka dobowa wynosi od 0,5 mg do 4 mg, u dzieci od 6 miesięcy do 12 lat od 0,25 mg do 2 mg, z możliwością zwiększenia dawki do 1 mg u dzieci przyjmujących doustne glikokortykosteroidy. W przypadku zaostrzeń astmy lub POChP dawka może być zwiększona do 8 mg na dobę, podzielona na 2-4 podania, lecz terapia nie powinna przekraczać 10 dni. Po inhalacji zaleca się płukanie jamy ustnej wodą, a przy stosowaniu maski – mycie twarzy, aby zmniejszyć ryzyko kandydozy i podrażnień skóry.
acetylocysteina, astma, bromek ipratropiowy, budezonid, dawka podtrzymująca, działanie lecznicze, fenoterol, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid doustny, indywidualne dostosowanie dawki, kandydoza, kromoglikan disodowy, nebulizacja, nebulizator dyszowy, nebulizator siateczkowy, nebulizator ultradźwiękowy, pleśniawki jamy ustnej, płukanie jamy ustnej, pseudokrup, salbutamol, terbutalina, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zaostrzenie POChP, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ondemet
Budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji (Ondemet) nie jest wskazany do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy, gdzie preferowane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. Należy zachować szczególną ostrożność podczas przejścia z doustnych glikokortykosteroidów na leczenie wziewne ze względu na ryzyko przewlekłej niedoczynności kory nadnerczy. Pacjenci wymagający wysokich dawek glikokortykosteroidów lub długotrwałej terapii maksymalnymi dawkami wziewnymi są szczególnie narażeni na niewydolność nadnerczy i mogą wymagać zwiększenia dawki glikokortykosteroidów doustnych w sytuacjach stresowych, np. przed zabiegami chirurgicznymi. Objawy takie jak bóle mięśni, zmęczenie, nudności czy bóle głowy mogą wskazywać na niewystarczającą aktywność glikokortykosteroidową i wymagać korekty dawki.
budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, CSCR, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid doustny, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor izoenzymu CYP 3A4, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, jaskra, ketokonazol, leczenie przeciwgrzybicze, niedoczynność kory nadnerczy, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zaostrzenie POChP, zespół Cushinga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Promonta 5 mg 5 mg
Lek Promonta 5 mg zawiera montelukast sodowy w dawce 5 mg, przeznaczony dla dzieci w wieku 6-14 lat, podawany w formie tabletek do rozgryzania i żucia, przyjmowanych raz na dobę wieczorem. Zaleca się rozgryzanie tabletki przed połknięciem oraz przyjmowanie leku na czczo – 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek oraz łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, natomiast brak jest danych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby. Terapeutyczny efekt montelukastu obserwuje się już po pierwszej dobie leczenia, a kontynuacja terapii jest wskazana zarówno w okresach kontroli objawów, jak i zaostrzeń astmy.
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, czynność płuc, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, kontrola objawów astmy, kortykosteroid wziewny, leczenie wspomagające, lek przeciwzapalny, montelukast, montelukast sodowy, napad astmy, niewydolność nerek, objawy nocne, schemat leczenia astmy, tabletka do rozgryzania, wskaźnik kontroli astmy, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Resbud 0,25 mg/ml
Resbud (budezonid) w postaci zawiesiny do nebulizacji jest stosowany indywidualnie, z dawkowaniem zależnym od wieku pacjenta, wskazań klinicznych oraz wcześniejszego leczenia glikokortykosteroidami. Dostępny jest w stężeniach 0,25 mg/ml i 0,50 mg/ml, w ampułkach zawierających 0,50 mg lub 1 mg budezonidu w 2 ml zawiesiny. Dawkowanie u dzieci od 6. miesiąca życia wynosi od 0,25 mg do 2 mg na dobę, u dorosłych od 0,5 mg do 4 mg na dobę, z możliwością zwiększenia dawki w przypadku zaostrzeń. W ostrych stanach, np. u niemowląt z zespołem krupu, stosuje się dawkę 2 mg podzieloną na dwie inhalacje co 12 godzin, maksymalnie do 36 godzin. W zaostrzeniach POChP zalecane dawki wynoszą 4-8 mg na dobę, podzielone na 2-4 podania, z czasem leczenia do 10 dni. Pełne działanie terapeutyczne osiągane jest po kilku tygodniach, a lek nie jest przeznaczony do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy.
astma oskrzelowa, budezonid, drożdżaki, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid doustny, leczenie długotrwałe, marskość wątroby, maska twarzowa, napad astmy, nebulizacja, nebulizator strumieniowy, nebulizator ultradźwiękowy, POChP, podanie leku, zaburzenie czynności nerek, zakażenie jamy ustnej, zaostrzenie objawów, zaostrzenie POChP, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zestaw inhalacyjny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Promonta 4 mg
Montaż montelukastu w terapii astmy wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń bezpieczeństwa. Montelukast w dawce 4 mg nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy i nie zastępuje krótkodziałających β-agonistów wziewnych, które powinny być stosowane doraźnie. Nagłe odstawienie kortykosteroidów wziewnych lub doustnych na rzecz montelukastu jest niewskazane, gdyż brak jest dowodów na możliwość redukcji dawki glikokortykosteroidów podczas terapii montelukastem. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów zespołu Churga-Strauss, takich jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, pogorszenie objawów płucnych, powikłania kardiologiczne oraz neuropatia, zwłaszcza przy zmianach w dawkowaniu kortykosteroidów. U pacjentów z astmą i nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy montelukast nie chroni przed reakcjami na NLPZ, dlatego ich unikanie pozostaje konieczne.
antagonista receptora leukotrienowego, aspartam, eozynofilia, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikokortykosteroid doustny, kortykosteroid, krótko działający beta-agonista, kwas acetylosalicylowy, montelukast, myśl samobójcza, neuropatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, ostry napad astmy, powikłanie kardiologiczne, Promonta, układowa eozynofilia, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pulmicort 0,125 mg/ml
Produkt leczniczy Pulmicort, zawierający budezonid, dostępny jest w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,250 mg/ml oraz 0,500 mg/ml w postaci zawiesiny do nebulizacji. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od stanu klinicznego pacjenta i odpowiedzi na leczenie. W terapii astmy dawka dobowa może wynosić do 1 mg podawana raz dziennie, a przy dawkach powyżej 1 mg zaleca się podział na dwie dawki. U dzieci od 6. miesiąca życia dawka dobowa wynosi od 0,25 mg do 0,5 mg, z możliwością zwiększenia do 1 mg u dzieci przyjmujących doustne glikokortykosteroidy. U dorosłych i osób starszych dawka dobowa mieści się w zakresie 1-2 mg, z możliwością zwiększenia do 4 mg w cięższych przypadkach. W leczeniu zespołu krupu u niemowląt stosuje się dawkę 2 mg budezonidu, podawaną w jednej lub dwóch dawkach co 12 godzin, maksymalnie do 36 godzin. W zaostrzeniach POChP zalecana dawka wynosi 4-8 mg na dobę, podzielona na 2-4 podania, nie dłużej niż 10 dni.
acetylocysteina, astma, astma oskrzelowa, budezonid, fenoterolu, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid doustny, ipratropium, kromoglikan sodowy, lek rozszerzający oskrzela, marskość wątroby, maska twarzowa, nebulizator, nebulizator ultradźwiękowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, roztwór chlorku sodu, salbutamol, terbutalina, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze, zaostrzenie POChP, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Benodil 0,5 mg/ml
Lek Benodil zawierający budezonid dostępny jest w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml w formie zawiesiny do nebulizacji. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania, z podziałem dawki dobowej na 2-4 podania, zależnie od nasilenia objawów astmy. Dla niemowląt (6-23 miesiące) i dzieci (2-11 lat) dawka początkowa wynosi 0,5–1 mg dwa razy na dobę, dawka podtrzymująca 0,25–0,5 mg dwa razy na dobę, a maksymalna dawka dobowa to 2 mg. U młodzieży (12-17 lat) i dorosłych dawka początkowa to 1–2 mg dwa razy na dobę, dawka podtrzymująca 0,5–1 mg dwa razy na dobę, a maksymalna dawka dobowa wynosi 4 mg. W leczeniu zespołu krupu stosuje się 2 mg jednorazowo lub podzielone na dwie dawki po 1 mg co 12 godzin, maksymalnie do 36 godzin. W POChP zalecane dawkowanie to 1–2 mg na dobę podzielone na dwie dawki co 12 godzin. Budezonid metabolizowany jest głównie w wątrobie, co należy uwzględnić u pacjentów z jej niewydolnością.
astma, budezonid, ciężka astma, działanie ogólnoustrojowe, glikokortykosteroid doustny, infekcja grzybicza jamy ustnej, kortykosteroid doustny, marskość wątroby, nebulizator, POChP, podrażnienie skóry, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu, zestaw inhalacyjny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Singulair 5 5 mg
Singulair 5, zawierający montelukast sodowy w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, jest wskazany do leczenia astmy oskrzelowej u dzieci w wieku 6-14 lat. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, podawana wieczorem, najlepiej 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku, co optymalizuje wchłanianie leku. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u pacjentów z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, jednak brak jest danych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby. Tabletki należy rozgryzać przed połknięciem, aby zapewnić prawidłową absorpcję substancji czynnej. Efekt terapeutyczny montelukastu obserwuje się już po pierwszej dobie leczenia, a kontynuacja terapii jest konieczna niezależnie od kontroli objawów astmy.
absorpcja substancji czynnej, astma oskrzelowa, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, ciężki napad astmy, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynność płuc, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, lek przeciwzapalny, monoterapia, montelukast, niewydolność nerek, substancja czynna, tabletka do rozgryzania i żucia, terapia astmy, terapia wspomagająca, wskaźnik kontroli astmy, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Benodil 0,25 mg/ml
Benodil w postaci zawiesiny do nebulizacji stosuje się w leczeniu astmy, POChP oraz zespołu krupu, z dawkowaniem indywidualnie dostosowanym do pacjenta. Standardowa dawka dobowa jest podzielona na dwie aplikacje (rano i wieczorem), z możliwością zwiększenia do 3-4 dawek w przypadku niewystarczającej kontroli objawów. Produkt dostępny jest w stężeniach 0,125 mg/ml, 0,25 mg/ml oraz 0,5 mg/ml, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki. Dla niemowląt (6-23 miesiące) i dzieci (2-11 lat) dawka początkowa wynosi 0,5–1 mg budezonidu dwa razy na dobę, dawka podtrzymująca 0,25–0,5 mg dwa razy na dobę, a maksymalna dawka dobowa to 2 mg. U młodzieży (12-17 lat) i dorosłych dawka początkowa to 1–2 mg dwa razy na dobę, dawka podtrzymująca 0,5–1 mg dwa razy na dobę, a maksymalna dawka dobowa wynosi 4 mg. W leczeniu zespołu krupu stosuje się dawkę 2 mg jednorazowo lub podzieloną na dwie dawki po 1 mg co 30 minut, powtarzaną co 12 godzin do 36 godzin. W POChP zalecana dawka to 1–2 mg na dobę podzielona na dwie dawki co 12 godzin.
budezonid, ciężka astma, działanie ogólnoustrojowe, glikokortykosteroid doustny, inhalacja, kortykosteroid doustny, marskość wątroby, maska twarzowa, nebulizacja, nebulizator z kompresorem, objawy astmy, POChP, podrażnienie skóry, terapia wziewna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zawiesina do nebulizacji, zespół krupu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Astmodil
Montelukast (Astmodil) jest lekiem przeciwastmatycznym, który nie powinien być stosowany w leczeniu ostrych napadów astmy; pacjentom należy zapewnić dostęp do krótkodziałających β-agonistów wziewnych jako leków doraźnych. Nie zaleca się nagłego odstawiania glikokortykosteroidów wziewnych lub doustnych na rzecz montelukastu, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość redukcji dawki steroidów podczas terapii montelukastem. W rzadkich przypadkach może wystąpić układowa eozynofilia z objawami zapalenia naczyń (zespół Churga-Strauss), szczególnie przy zmniejszeniu lub odstawieniu glikokortykosteroidów doustnych; konieczne jest monitorowanie eozynofilii, zmian skórnych, pogorszenia funkcji płuc, powikłań kardiologicznych oraz neuropatii.
antagonista receptora leukotrienowego, beta-agonista krótko działający, dziedziczna nietolerancja galaktozy, eozynofil, eozynofilia układowa, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, lek przeciwastmatyczny, montelukast, nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, napad astmy, niedobór laktazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, objawy płucne, powikłanie kardiologiczne, wysypka naczyniowa, zaburzenie neuropsychiatryczne, zapalenie naczyń krwionośnych, zespół Churga-Strauss, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Romilast 4 mg
Produkt leczniczy Romilast zawiera montelukast sodowy w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, przeznaczony dla dzieci w wieku 2-5 lat z astmą. Standardowa dawka to 1 tabletka raz na dobę, podawana wieczorem, na 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. W tej grupie wiekowej nie wymaga się modyfikacji dawki, także u pacjentów z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Efekt terapeutyczny jest widoczny już po pierwszej dobie, jednak ocenę skuteczności leczenia należy przeprowadzić po 2-4 tygodniach. W przypadku braku odpowiedzi na terapię montelukastem, leczenie należy przerwać. Lek należy stosować pod nadzorem osoby dorosłej, a dla dzieci mających trudności z tabletkami dostępna jest alternatywna postać granulatu.
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czynność płuc, efekt terapeutyczny, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, granulat leku, kontrola astmy, lek przeciwzapalny, montelukast sodowy, napad astmy, niewydolność nerek, objaw astmy, odpowiedź na leczenie, schemat leczenia astmy, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli wysiłkowy, tabletka do rozgryzania i żucia, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Romilast 5 mg
Romilast, zawierający montelukast sodowy w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia, jest wskazany w leczeniu astmy oskrzelowej o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Lek stosuje się jako terapię uzupełniającą u pacjentów, u których standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów, takich jak objawy dzienne, nocne, ograniczenie aktywności czy częste stosowanie leków doraźnych. Montelukast może również zastąpić małe dawki wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów z łagodną astmą, którzy nie doświadczyli ciężkich zaostrzeń wymagających doustnych glikokortykosteroidów oraz mają trudności z prawidłowym stosowaniem inhalatorów (np. z powodu wieku lub nietolerancji). Ponadto, Romilast jest skuteczny w profilaktyce napadów astmy indukowanej wysiłkiem fizycznym, szczególnie u pacjentów, u których wysiłek jest głównym czynnikiem wyzwalającym skurcz oskrzeli.
astma oskrzelowa, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła łagodna do umiarkowanej, astma wysiłkowa, beta-agonista krótko działający, ciężki napad astmy, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, montelukast, montelukast sodowy, nasilenie łagodne do umiarkowanego, receptor leukotrienowy, skurcz oskrzeli, skurcz oskrzeli wysiłkowy, tabletka do rozgryzania i żucia, technika inhalacji, terapia uzupełniająca - Leksykon chorób i schorzeń
Polimialgia reumatyczna – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Polimialgia reumatyczna (PMR) to zapalna choroba mięśni, manifestująca się bólem i poranną sztywnością w obrębie dużych stawów, zwłaszcza bioder, szyi i ramion, dotykająca głównie osoby powyżej 50. roku życia, ze średnim wiekiem zachorowania około 70 lat, częściej kobiety (2:1). Diagnostycznie istotne jest szybkie ustąpienie objawów po wprowadzeniu glikokortykosteroidów, zwykle prednizonu w dawce początkowej 10-15 mg/dobę (niekiedy 12,5-25 mg/dobę), z poprawą w ciągu 1-3 dni i całkowitą remisją w 2-4 tygodnie. Leczenie wymaga stopniowego zmniejszania dawki do 2,5-5 mg/dobę w ciągu 1-2 lat, z uwzględnieniem kontroli klinicznej i markerów zapalnych (OB, CRP). Należy monitorować ryzyko współistnienia olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic (GCA), które wymaga pilnej interwencji. W terapii wspomagającej stosuje się metotreksat (10-20 mg/tydzień) oraz tocilizumab w przypadkach powiązanego GCA, a także NLPZ i paracetamol jako uzupełnienie leczenia.
alendronian, badanie gęstości mineralnej kości, bisfosfonian, CRP, densytometria, GCA, glikokortykosteroid doustny, inhibitor IL-6, jaskra, kwas omega-3, marker zapalny, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic, osteoporoza, polimialgia reumatyczna, prednizolon, prednizon, suplementacja wapnia, sztywność mięśniowa, tocilizumab, utrata masy kostnej, witamina D, złamanie kręgu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Budixon Neb 0,25 mg/ml
Budixon Neb to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml oraz 0,50 mg/ml, dostępna w plastikowych pojemnikach zawierających odpowiednio 0,50 mg lub 1 mg substancji czynnej w 2 ml zawiesiny. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wieku pacjenta, wcześniejszego leczenia glikokortykosteroidami oraz stopnia kontroli objawów. U dzieci od 6. miesiąca życia dawka dobowa wynosi od 0,25 mg do 0,5 mg, z możliwością zwiększenia do 1 mg przy jednoczesnym stosowaniu doustnych glikokortykosteroidów. U dorosłych i osób starszych dawka dobowa mieści się w zakresie 1-2 mg, a w POChP zaleca się 1-2 mg podzielone na dwie dawki co 12 godzin. W przypadku zespołu krupu u niemowląt i dzieci stosuje się dawkę 2 mg, podawaną jednorazowo lub w dwóch dawkach po 1 mg co 30 minut, powtarzaną co 12 godzin do 36 godzin. Budixon Neb nie jest lekiem doraźnym w ostrych napadach astmy, a pełne działanie terapeutyczne osiąga się po kilku tygodniach stosowania.
acetylocysteina, astma oskrzelowa, bromek ipratropiowy, budezonid, działanie niepożądane, fenoterolu, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid doustny, kromoglikan sodowy, lek rozszerzający oskrzela, marskość wątroby, maska twarzowa, napad astmy, nebulizacja, nebulizator ultradźwiękowy, niewydolność nerek, POChP, roztwór chlorku sodu, salbutamol, stężenie w surowicy, terbutalina, zaburzenie czynności nerek, zakażenie grzybicze, zespół krupu, zestaw do nebulizacji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast LEK-AM 5 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany u dzieci w wieku 6-14 lat z astmą oskrzelową, szczególnie jako leczenie wspomagające u pacjentów z przewlekłą astmą łagodną lub umiarkowaną, u których standardowa terapia wziewna (glikokortykosteroidy i krótko działające β-agonisty) nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek ten jest także alternatywą dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u dzieci ze stabilną astmą łagodną, które nie doświadczyły ciężkich zaostrzeń wymagających doustnych glikokortykosteroidów i mają trudności z prawidłowym stosowaniem inhalatorów. Montelukast jest również rekomendowany w profilaktyce astmy wysiłkowej u dzieci, u których aktywność fizyczna wywołuje skurcz oskrzeli i objawy takie jak duszność czy świszczący oddech.
astma przewlekła łagodna, astma przewlekła łagodna lub umiarkowana, astma wysiłkowa, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, krótko działający β-agonista, lek doraźny, montelukast sodowy, napad astmy, napad duszności, nocne przebudzenie, objawy astmy, profilaktyka astmy, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, tabletka do rozgryzania i żucia, terapia wziewna, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Budesonide Easyhaler
Budesonide Easyhaler 200 μg/dawkę jest wziewnym kortykosteroidem stosowanym profilaktycznie w leczeniu astmy, nie nadającym się do terapii ostrych napadów duszności. Pacjenci powinni być edukowani o konieczności regularnego stosowania leku, nawet w okresach bezobjawowych, aby zapewnić skuteczną kontrolę choroby. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów wcześniej leczonych dużymi dawkami kortykosteroidów doustnych, ze względu na ryzyko niewydolności kory nadnerczy i zaburzeń osi podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy (HPA), co wymaga regularnego monitorowania. W trakcie zmiany terapii z doustnych na wziewne kortykosteroidy mogą pojawić się objawy wcześniej tłumione, takie jak alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa czy bóle mięśniowo-stawowe, które wymagają odpowiedniego leczenia. W przypadku paradoksalnego skurczu oskrzeli po inhalacji należy natychmiast przerwać stosowanie budezonidu i podać szybko działający lek rozszerzający oskrzela.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, budezonid, cechy cushingoidalne, centralna chorioretinopatia surowicza, drogi oddechowe, glikokortykosteroid doustny, gruźlica płuc, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy HIV, jaskra, kandydoza jamy ustnej, ketokonazol, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczny, niedoczynność nadnerczy, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, oś podwzgórze-przysadka-kora nadnerczy, paradoksalny skurcz oskrzeli, układ oddechowy, zaburzenie czynności nerek, zaćma, zespół Cushinga - Leksykon chorób i schorzeń
Astma wysiłkowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Astma wysiłkowa, obecnie określana jako skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem (EIB), dotyczy około 90% pacjentów z astmą i może występować także u osób bez astmy przewlekłej. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 5-20 minut po wysiłku i utrzymują się do 90 minut, obejmując kaszel, świszczący oddech, duszność i uczucie ucisku w klatce piersiowej. Diagnostyka opiera się na spadku FEV1 o co najmniej 10% po wysiłku oraz ocenie klinicznej. Leczenie farmakologiczne obejmuje stosowanie krótko działających beta2-agonistów (SABA) 5-20 minut przed wysiłkiem, długo działających beta2-agonistów (LABA) w połączeniu z wziewnymi glikokortykosteroidami oraz modyfikatorów leukotrienów i stabilizatorów komórek tucznych. W przypadku zaostrzeń stosuje się krótkotrwałą terapię doustnymi glikokortykosteroidami (3-10 dni). Kluczowe jest indywidualne planowanie terapii i edukacja pacjenta, w tym instrukcje dotyczące stosowania leków i rozpoznawania objawów zaostrzenia.
albuterol, alergolog, astma wysiłkowa, bromek ipratropium, długo działający beta2-agonista, dysfagia, formoterol, gazometria tętnicza, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, krótko działający beta2-agonista, mięśnie oddechowe, modyfikator leukotrienów, montelukast, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, prednizolon, prednizon, pulmonolog, salmeterol, sinica, skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem, stan zapalny dróg oddechowych, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, zaburzenia depresyjne, zafirlukast, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Promonta 5 mg 5 mg
Promonta 5 mg (montelukast sodowy) w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany jako leczenie pomocnicze u pacjentów z astmą przewlekłą łagodną lub umiarkowaną, u których standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Montelukast może również stanowić alternatywę dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów bez ciężkich napadów astmy wymagających doustnych steroidów oraz u tych, którzy mają trudności z prawidłowym stosowaniem inhalatorów. Ponadto, Promonta 5 mg jest skuteczna w profilaktyce astmy wysiłkowej, szczególnie u osób aktywnych fizycznie, w tym młodzieży uczestniczącej w zajęciach wychowania fizycznego. Tabletki zawierają 6 mg aspartamu, co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią lub na diecie niskofenylalaninowej.
aspartam, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, astma wysiłkowa, beta-agonista krótkodziałający, dysfagia, fenyloalanina, fenyloketonuria, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, lek przeciwleukotrienowy, montelukast, montelukast sodowy, napad astmy, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania, terapia wziewna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast LEK-AM 4 mg
Montelukast LEK-AM w dawce 4 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia jest wskazany u dzieci w wieku 2-5 lat z astmą oskrzelową, szczególnie w przypadkach astmy przewlekłej łagodnej lub umiarkowanej, gdy standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek może być stosowany jako leczenie pomocnicze lub alternatywa dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów u pacjentów, którzy nie doświadczyli ciężkich zaostrzeń wymagających doustnych glikokortykosteroidów oraz mają trudności z prawidłowym stosowaniem leków wziewnych. Ponadto, montelukast jest zalecany w profilaktyce skurczu oskrzeli indukowanego wysiłkiem fizycznym u dzieci powyżej 2 lat, co pozwala na zapobieganie napadom duszności podczas lub po wysiłku.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pulmicort Turbuhaler 100 mcg/dawkę inh.
Preparat Pulmicort Turbuhaler, zawierający budezonid w dawkach 100 µg lub 200 µg na inhalację, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wieku pacjenta, nasilenia astmy oskrzelowej oraz wcześniejszego leczenia. U dzieci powyżej 6 lat dawki wahają się od 100 µg do 800 µg na dobę, podawane w 2-4 dawkach podzielonych, z możliwością podawania raz na dobę przy dawce ≤400 µg. U dorosłych standardowe dawkowanie wynosi 200-800 µg na dobę, z możliwością zwiększenia do 1600 µg w ciężkich przypadkach, również w 2-4 dawkach podzielonych. Efekt terapeutyczny pojawia się stopniowo, z poprawą kliniczną po kilku godzinach, a pełnym działaniem po kilku tygodniach systematycznego stosowania. Pulmicort Turbuhaler jest przeznaczony do długotrwałej terapii przeciwzapalnej i nie nadaje się do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy.
aerozol ciśnieniowy, astma oskrzelowa, budezonid, dawka podzielona, depozycja budezonidu, glikokortykosteroid doustny, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostry napad astmy, POChP, prednizolon, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Pulmicort Turbuhaler, terapia przeciwzapalna, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Milukante 4 mg
Milukante 4 mg, zawierający montelukast sodowy, jest wskazany w terapii astmy oskrzelowej u dzieci w wieku 2-5 lat, szczególnie w przypadkach astmy przewlekłej o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, gdy standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek może być stosowany jako terapia pomocnicza lub alternatywa dla małych dawek wziewnych glikokortykosteroidów, pod warunkiem braku ciężkich napadów astmy wymagających doustnych glikokortykosteroidów oraz trudności w stosowaniu inhalatorów przez pacjenta. Ponadto, Milukante jest zalecany w profilaktyce astmy wysiłkowej u dzieci od 2 roku życia, poprawiając tolerancję wysiłku fizycznego. Tabletki do rozgryzania i żucia zawierają 4,8 mg aspartamu (E 951) i 104,51 mg mannitolu (E 421), co należy uwzględnić u pacjentów z fenyloketonurią.
aspartam, astma indukowana wysiłkiem, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma wysiłkowa, ciężki napad astmy, fenyloketonuria, glikokortykosteroid doustny, krótko działający β-agonista, mannitol, montelukast, montelukast sodowy, objaw astmatyczny, skurcz oskrzeli, tabletka do rozgryzania i żucia, wysiłek fizyczny, wziewny glikokortykosteroid, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pulmicort Turbuhaler
Pulmicort Turbuhaler, zawierający budezonid w postaci proszku do inhalacji, jest stosowany w leczeniu chorób układu oddechowego, jednak nie jest przeznaczony do szybkiego łagodzenia objawów zaostrzeń astmy, gdzie wskazane są krótkodziałające leki rozszerzające oskrzela. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ryzykiem niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza tych leczonych długotrwale dużymi dawkami glikokortykosteroidów wziewnych lub po doraźnym leczeniu dużymi dawkami steroidów ogólnoustrojowych. W takich sytuacjach może być konieczne zwiększenie dawki glikokortykosteroidów doustnych w okresach stresu lub przed zabiegami chirurgicznymi. Długotrwałe stosowanie dużych dawek może prowadzić do objawów ogólnoustrojowych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma, jaskra oraz zaburzenia psychiczne, co wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki leku. Zaburzenia czynności wątroby mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych przez zmniejszenie eliminacji budezonidu, a interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, inhibitory proteazy HIV) należy minimalizować przez odpowiednie odstępy czasowe między podaniami leków.
budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, glikokortykosteroid doustny, gruźlica płuc, inhibitor izoenzymu CYP3A4, itrakonazol, jaskra, ketokonazol, leczenie przeciwgrzybicze, nadciśnienie, niewydolność kory nadnerczy, osteoporoza, otyłość centralna, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, spowolnienie wzrostu, twarz księżycowata, wyprysk, wziewny glikokortykosteroid, zaburzenie czynności wątroby, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Flutixon 125 mcg/dawkę inh.
Flutixon, zawierający 125 mikrogramów flutykazonu propionianu w postaci proszku do inhalacji w kapsułce twardej, jest wskazany do leczenia zapobiegawczego astmy oskrzelowej o różnym nasileniu (łagodna, umiarkowana, ciężka) oraz objawowego leczenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). W astmie, Flutixon umożliwia kontrolę przewlekłego procesu zapalnego, a u pacjentów z ciężką postacią choroby pozwala na redukcję lub całkowite odstawienie doustnych glikokortykosteroidów, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych związanych z terapią systemową. Lek stosowany jest regularnie, nie jako lek doraźny, a jego skuteczność wymaga monitorowania klinicznego, zwłaszcza przy wprowadzaniu u pacjentów dotychczas leczonych doustnymi steroidami.
astma oskrzelowa, flutykazon propionian, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid przeciwzapalny, kapsułka twarda do inhalacji, kortykosteroid wziewny, laktoza, leczenie zapobiegawcze, lek doraźny, lek kontrolujący, lek rozszerzający oskrzela, mukolityк, POChP, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekły proces zapalny, steroid doustny, steroidoterapia, terapia przeciwzapalna, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Symbicort Turbuhaler
Symbicort Turbuhaler wymaga stosowania z zachowaniem szczególnej ostrożności, zwłaszcza podczas redukcji dawki po uzyskaniu kontroli astmy, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. Pacjent powinien mieć dostęp do leku doraźnego (Symbicort lub szybko działający lek rozszerzający oskrzela) i stosować dawkę podtrzymującą zgodnie z zaleceniami, również w okresach bezobjawowych. Zaleca się płukanie jamy ustnej po inhalacji w celu zmniejszenia ryzyka drożdżakowego zakażenia. Nagłe zaprzestanie stosowania leku jest niewskazane. W przypadku braku kontroli astmy lub konieczności przekroczenia maksymalnej dawki, pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, gdyż pogorszenie stanu może wymagać zwiększenia dawki kortykosteroidów lub antybiotykoterapii. Symbicort nie powinien być rozpoczynany podczas zaostrzeń astmy. Szczególną ostrożność należy zachować podczas przejścia z doustnych glikokortykosteroidów na Symbicort, monitorując funkcję osi podwzgórze-przysadka-nadnercza (HPA) ze względu na ryzyko długotrwałego zahamowania czynności nadnerczy.
agonista receptorów beta-2, antybiotykoterapia, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba niedokrwienna serca, glikokortykosteroid doustny, gruźlica płuc, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, hipokaliemia, inhibitor CYP3A4, jaskra, kardiomiopatia przerostowa, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, nadczynność tarczycy, niedotlenienie narządów, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, objawy cushingoidalne, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, przełom nadnerczowy, świsty oskrzelowe, tachyarytmia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nadnerczy, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie drożdżakowe jamy ustnej, zaostrzenie astmy, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zwężenie aorty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Budesonide Easyhaler 200 mcg/dawkę
Budesonide Easyhaler 200 μg/dawkę jest wziewnym kortykosteroidem stosowanym w leczeniu astmy, którego działanie terapeutyczne rozpoczyna się po kilku dniach, osiągając maksimum po kilku tygodniach. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od stopnia ciężkości astmy i odpowiedzi pacjenta. Dla dorosłych i młodzieży (12-17 lat) z astmą łagodną dawka początkowa wynosi 200-400 μg/dobę, z możliwością zwiększenia do 800 μg/dobę, natomiast w umiarkowanej i ciężkiej astmie dawka może sięgać do 1600 μg/dobę. Dzieci w wieku 6-11 lat rozpoczynają leczenie dawką 200-400 μg/dobę. Dawkowanie podtrzymujące przy stosowaniu dwa razy dziennie wynosi zwykle 100-400 μg na dawkę u dorosłych i młodzieży oraz 100-200 μg u dzieci, z możliwością zwiększenia dawki w okresach zaostrzeń do 1600 μg/dobę (dorośli) lub 800 μg/dobę (dzieci). Przy stosowaniu raz na dobę dawki wahają się od 200 do 400 μg u pacjentów bez wcześniejszej terapii wziewnej, a u pacjentów wcześniej leczonych kortykosteroidami wziewnymi do 800 μg/dobę.
astma ciężka, astma łagodna, astma umiarkowana, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, efekt terapeutyczny, glikokortykosteroid doustny, kandydoza jamy ustnej, kontrola astmy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, kortykosteroid wziewny, lek rozszerzający oskrzela, napad astmy, objaw astmy, proszek inhalacyjny, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pulmicort
Produkt leczniczy Pulmicort (budezonid) w postaci zawiesiny do nebulizacji jest wskazany do leczenia przewlekłego astmy, nie zaś do doraźnego łagodzenia ostrych napadów, gdzie preferowane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. Stosowanie wziewnych glikokortykosteroidów wiąże się z ryzykiem zakażeń grzybiczych jamy ustnej, które mogą wymagać leczenia przeciwgrzybiczego lub czasowego przerwania terapii. Należy unikać jednoczesnego stosowania budezonidu z ketokonazolem, inhibitorami proteazy HIV oraz silnymi inhibitorami CYP3A4, a w przypadku konieczności stosowania równoczesnego zachować maksymalnie długą przerwę między dawkami. Szczególną ostrożność wymaga przejście z doustnych glikokortykosteroidów na wziewne, ze względu na ryzyko przemijającej niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów leczonych dużymi dawkami lub długotrwale. W sytuacjach stresu lub zabiegów chirurgicznych zaleca się rozważenie zwiększenia dawki glikokortykosteroidów doustnych.
BMI, ból mięśniowo-stawowy, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, CYP 3A4, dawka glikokortykosteroidu, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor proteazy HIV, jaskra, ketokonazol, lek przeciwhistaminowy, lek rozszerzający oskrzela, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, nieżyt nosa, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, pulmonolog, skuteczna dawka, spowolnienie wzrostu, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, wyprysk, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze, zaostrzenie POChP, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nebbud 0,5 mg/ml
Preparat Nebbud w postaci zawiesiny do nebulizacji zawierającej budezonid wymaga stosowania nebulizatorów generujących cząstki o wielkości umożliwiającej dotarcie do płuc, z parametrami DV(50) < 3 µm oraz DV(90) < 6 µm. Nie zaleca się stosowania klasycznych nebulizatorów ultradźwiękowych. Dawka początkowa u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 1-2 mg/dobę, u dzieci 0,25-0,5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 1 mg/dobę u dzieci przyjmujących doustne glikokortykosteroidy. Dawka podtrzymująca u dorosłych to 0,5-4 mg/dobę, u dzieci 0,25-2 mg/dobę. W przypadku dawek do 1 mg preparat można podawać raz dziennie, powyżej 1 mg w dwóch dawkach podzielonych. Po inhalacji zaleca się płukanie jamy ustnej, a przy stosowaniu maski – mycie skóry twarzy, aby zmniejszyć ryzyko kandydozy i podrażnień.
acetylocysteina, astma oskrzelowa, bromek ipratropiowy, budezonid, chlorek sodu, fenoterol, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid doustny, infekcja grzybicza, kandydoza jamy ustnej, kontrola astmy, kromoglikan disodowy, nebulizator dyszowy, nebulizator siateczkowy, nebulizator ultradźwiękowy, ostre zapalenie krtani, POChP, polipy nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie zatok, pseudokrup, salbutamol, terbutalina, zaostrzenie choroby, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Montelukast LEK-AM 5 mg
Lek Montelukast LEK-AM w postaci tabletek do rozgryzania i żucia 5 mg jest wskazany dla dzieci w wieku 6-14 lat z astmą, z dawkowaniem 1 tabletka raz na dobę, podawaną wieczorem. Tabletki należy rozgryźć przed połknięciem i przyjmować na czczo (1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku). U pacjentów z niewydolnością nerek lub łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak brak danych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby. Dawkowanie jest takie samo dla obu płci. Montelukast wykazuje terapeutyczny efekt już w pierwszej dobie leczenia i powinien być kontynuowany zarówno w okresach kontroli objawów, jak i zaostrzeń astmy.
astma, astma przewlekła łagodna, astma przewlekła umiarkowana, czynność płuc, efekt terapeutyczny, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid wziewny, kontrola astmy, leczenie wspomagające, lek przeciwzapalny, monoterapia, montelukast, napad astmy, niewydolność nerek, schemat leczenia astmy, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pulmicort Turbuhaler 200 mcg/dawkę inh.
Pulmicort Turbuhaler, dostępny w dawkach 100 µg i 200 µg proszku do inhalacji, jest stosowany w terapii astmy oskrzelowej oraz POChP. Dawkowanie ustala się indywidualnie, zależnie od wieku, stanu klinicznego i wcześniejszego leczenia. W astmie u dzieci powyżej 6 lat zaleca się dawki od 100 µg do 800 µg na dobę, podawane w 2-4 dawkach podzielonych lub jednorazowo, jeśli dawka nie przekracza 400 µg. U dorosłych dawki wynoszą od 200 µg do 800 µg na dobę, z możliwością zwiększenia do 1600 µg w ciężkich przypadkach. W leczeniu POChP standardowa dawka to 400 µg dwa razy na dobę. Terapia ma charakter długotrwały, a pełne efekty terapeutyczne obserwuje się po kilku tygodniach, natomiast lek nie jest przeznaczony do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy.
aerozol ciśnieniowy, astma oskrzelowa, budezonid, dawka inhalacyjna, depozycja budezonidu, działanie niepożądane, glikokortykosteroid doustny, inhalator Turbuhaler, marskość wątroby, napad astmy, pMDI, POChP, prednizolon, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Pulmicort Turbuhaler, stężenie w surowicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze - Leksykon chorób i schorzeń
Nefropatia iga (choroba bergera) – Zapobieganie i profilaktyka
Nefropatia IgA (choroba Bergera) to przewlekła choroba nerek charakteryzująca się odkładaniem kompleksów immunologicznych zawierających IgA w kłębuszkach nerkowych, prowadząc do ich zapalenia. Jest trzecią najczęstszą przyczyną przewlekłej choroby nerek po cukrzycy i nadciśnieniu tętniczym. Choroba manifestuje się początkowo izolowanym krwiomoczem lub łagodnym białkomoczem, a w momencie diagnozy często stwierdza się już upośledzoną funkcję nerek i znaczny białkomocz. Wczesne rozpoznanie i regularne badania przesiewowe, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka (rodzinny wywiad, choroby autoimmunologiczne, predyspozycje genetyczne), są kluczowe dla opóźnienia progresji choroby. Kontrola ciśnienia tętniczego poniżej 130/80 mmHg oraz ograniczenie spożycia sodu do <2 g/dobę stanowią podstawę profilaktyki progresji nefropatii IgA.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora endoteliny-1, białkomocz, biopsja, budezonid, choroba autoimmunologiczna, choroba Bergera, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dieta niskobiałkowa, funkcja nerek, glikokortykosteroid doustny, immunoglobulina A, infekcja górnych dróg oddechowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor kotransportera sodowo-glukozowego, inhibitor układu renina-angiotensyna, kłębuszek nerkowy, kompleks immunologiczny, krwinkomocz, krwiomocz, leczenie nerkozastępcze, nadciśnienie tętnicze, nefropatia IgA, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, przewlekła choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, sparsentan - Leksykon chorób i schorzeń
Pęcherzyca pęcherzowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Pęcherzyca pęcherzowa (Bullous pemphigoid) to najczęstsza autoimmunologiczna podnaskórkowa choroba pęcherzowa, dotykająca głównie pacjentów w wieku 60-80 lat. Patomechanizm opiera się na przeciwciałach skierowanych przeciwko składnikom błony podstawnej naskórka, co prowadzi do powstawania dużych, napiętych pęcherzy o średnicy do 3 cm, lokalizujących się głównie na tułowiu, kończynach i rzadziej na błonie śluzowej jamy ustnej. Diagnostyka wymaga biopsji skóry i immunofluorescencji bezpośredniej, wykazującej linijne złogi IgG i/lub C3 wzdłuż błony podstawnej. Leczenie jest dostosowane do nasilenia choroby: w łagodnych przypadkach stosuje się miejscowe glikokortykosteroidy (np. klobetazol), a w umiarkowanych i ciężkich doustne glikokortykosteroidy (prednizon w dawkach 20-70 mg/dobę) często w połączeniu z lekami immunomodulującymi (dapson, mykofenolan mofetylu, azatiopryna, metotreksat, chlorambucyl). W opornych przypadkach rozważa się rytuksymab lub dożylne immunoglobuliny (IVIG).
azatiopryna, badanie DEXA, biopsja skóry, błona podstawna naskórka, cellulitis, chlorambucyl, chlorheksydyna, choroba immunopęcherzowa, dapson, doksycyklina, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid miejscowy, immunofluorescencja bezpośrednia, immunoglobulina dożylna, inhibitor pompy protonowej, klobetazol, kwas fusydowy, lek gastroprotekcyjny, metotreksat, mupirocyna, mykofenolan mofetylu, osteoporoza, pęcherzyca pęcherzowa, płyn antyseptyczny, prednizon, remisja choroby, rytuksymab, tetracyklina, złogi IgG