Specjalne ostrzeżenia
Promonta 4 mg

Montaż montelukastu w terapii astmy wymaga ścisłego przestrzegania zaleceń bezpieczeństwa. Montelukast w dawce 4 mg nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy i nie zastępuje krótkodziałających β-agonistów wziewnych, które powinny być stosowane doraźnie. Nagłe odstawienie kortykosteroidów wziewnych lub doustnych na rzecz montelukastu jest niewskazane, gdyż brak jest dowodów na możliwość redukcji dawki glikokortykosteroidów podczas terapii montelukastem. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów zespołu Churga-Strauss, takich jak eozynofilia, wysypka naczyniowa, pogorszenie objawów płucnych, powikłania kardiologiczne oraz neuropatia, zwłaszcza przy zmianach w dawkowaniu kortykosteroidów. U pacjentów z astmą i nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy montelukast nie chroni przed reakcjami na NLPZ, dlatego ich unikanie pozostaje konieczne.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania montelukastu

Stosowanie montelukastu wymaga znajomości szczegółowych zaleceń dotyczących bezpieczeństwa terapii. Poniżej przedstawiono najważniejsze ostrzeżenia i środki ostrożności, które należy uwzględnić przy zalecaniu pacjentom leczenia preparatem Promonta 4 mg.1

Postępowanie w ostrych napadach astmy

Montelukast w postaci doustnej nie powinien być stosowany w leczeniu ostrych napadów astmy. Pacjentów należy wyraźnie poinformować o tym ograniczeniu oraz zapewnić im łatwy dostęp do odpowiedniego leku stosowanego doraźnie. W przypadku wystąpienia ostrego napadu astmy zaleca się zastosowanie krótko działającego β-agonisty w postaci wziewnej. Jeżeli pacjent zmuszony jest do zastosowania większej niż zwykle dawki krótko działającego wziewnego β-agonisty, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.2

Leczenie skojarzone z kortykosteroidami

Nie należy nagle odstawiać kortykosteroidów w postaci wziewnej lub doustnej i zastępować ich montelukastem. Brak jest danych klinicznych wskazujących na możliwość redukcji dawki glikokortykosteroidów doustnych przy jednoczesnym stosowaniu montelukastu.3

Ryzyko zespołu Churga-Strauss

U pacjentów leczonych lekami przeciwastmatycznymi, w tym montelukastem, mogą w rzadkich przypadkach wystąpić objawy układowej eozynofilii z objawami klinicznymi zapalenia naczyń, co odpowiada zespołowi Churga-Strauss. Przypadki te zwykle, choć nie zawsze, związane były ze zmniejszeniem dawki lub przerwaniem terapii kortykosteroidami doustnymi. Nie można jednoznacznie potwierdzić ani wykluczyć związku pomiędzy stosowaniem antagonistów receptora leukotrienowego a występowaniem zespołu Churga-Strauss.4

Lekarze powinni zwracać szczególną uwagę na następujące objawy, które mogą sugerować zespół Churga-Strauss:5

  • Eozynofilia – nieprawidłowo podwyższony poziom eozynofilów we krwi
  • Wysypka pochodzenia naczyniowego – zmiany skórne wynikające z zapalenia naczyń
  • Pogorszenie objawów płucnych – nasilenie duszności, kaszlu lub świszczącego oddechu
  • Powikłania kardiologiczne – zaburzenia rytmu serca, bóle w klatce piersiowej
  • Neuropatia – zaburzenia neurologiczne, takie jak drętwienia, osłabienie mięśni

Pacjentów, u których wystąpią powyższe objawy, należy poddać ponownej diagnostyce i zweryfikować dotychczasowy schemat leczenia.6

Nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy

U pacjentów z astmą i współistniejącą nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy, pomimo stosowania montelukastu, należy nadal unikać przyjmowania kwasu acetylosalicylowego i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Montelukast nie zapewnia ochrony przed reakcjami nadwrażliwości na te leki.7

Zdarzenia o podłożu neuropsychiatrycznym

U pacjentów w różnym wieku przyjmujących montelukast zgłaszano zdarzenia o podłożu neuropsychiatrycznym, które mogą być poważne i utrzymujące się. Objawy te obejmują:8

  • Zmiany zachowania – pobudzenie, agresja, lęk, nerwowość, zaburzenia snu
  • Depresja – obniżenie nastroju, apatia, utrata zainteresowań
  • Myśli samobójcze – w skrajnych przypadkach tendencje suicydalne

W przypadku wystąpienia objawów neuropsychiatrycznych należy przerwać leczenie montelukastem. Pacjenci i/lub ich opiekunowie powinni zostać poinformowani o konieczności obserwacji pod kątem takich objawów i niezwłocznego powiadomienia lekarza w przypadku ich zaobserwowania.9

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Aspartam i fenyloalanina

Produkt Promonta 4 mg zawiera aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z fenyloketonurią, ponieważ każda tabletka do rozgryzania i żucia zawiera 4,8 mg aspartamu, co odpowiada 2,696 mg fenyloalaniny. Dla tych pacjentów taka zawartość może być szkodliwa.10

Zawartość sodu

Produkt Promonta 4 mg zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu”. Ta informacja może być istotna dla pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.11

Substancja pomocnicza Zawartość w tabletce Promonta 4 mg Zalecenia dotyczące stosowania
Aspartam 4,8 mg Może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią
Fenyloalanina (z aspartamu) 2,696 mg Wymaga uwzględnienia u pacjentów z fenyloketonurią
Sód <1 mmol (23 mg) Uznawany za „wolny od sodu”
  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl