zmiana sącząca

Zmiana sącząca to objaw kliniczny oznaczający nieprawidłowe wydzielanie płynu z powierzchni skóry lub błony śluzowej. Może mieć różnorodny charakter – od surowiczego, przez surowiczo-krwisty, ropny, aż po mieszany. Jest często spotykana w praktyce dermatologicznej i chirurgicznej.

Przyczyną zmian sączących mogą być procesy zapalne, infekcyjne (bakteryjne, grzybicze, wirusowe), owrzodzenia, rany przewlekłe, egzemy, zapalenia skóry, oparzenia, odmrożenia, a także niektóre nowotwory skóry. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, ocenę charakteru wydzieliny, badania mikrobiologiczne oraz w wybranych przypadkach biopsję zmiany.

Leczenie zmian sączących zależy od etiologii i charakteru wydzieliny. Obejmuje ono terapię przyczynową (antybiotykoterapia, leki przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe), opatrunki specjalistyczne (np. opatrunki alginianowe, hydrokoloidy, opatrunki z jonami srebra), metody oczyszczania rany oraz leczenie chirurgiczne. Kluczowe znaczenie ma właściwe nawodnienie i odżywienie pacjenta oraz kontrola chorób współistniejących.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pudrospan – Puder płynny (10 mg + 200 mg + 10 mg)/g

Lek Pudrospan w postaci zawiesiny na skórę zawiera beznokainę (10 mg/g), tlenek cynku (200 mg/g) oraz mentol (10 mg/g). Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników aktywnych lub substancje pomocnicze. Preparatu nie należy aplikować na uszkodzoną skórę, w tym rany, otarcia oraz zmiany sączące, ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji systemowej i podrażnień. Ponadto, długotrwałe stosowanie oraz aplikacja na duże powierzchnie skóry są przeciwwskazane z uwagi na możliwość wystąpienia działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u małych dzieci, zwłaszcza poniżej 2. roku życia, ze względu na ryzyko methemoglobinemii wywołanej beznokainą, co może prowadzić do upośledzenia transportu tlenu i hipoksji tkanek.
beznokaina, dapson, egzema, ester kwasu para-aminobenzoesowego, hipoksja tkanek, lek znieczulający miejscowo, łuszczyca, mentol, methemoglobinemia, nadwrażliwość, niedokrwistość, nitrofurantoina, otarcie skóry, prokaina, przerwanie ciągłości naskórka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sulfonamid, tetrakaina, tlenek cynku, uszkodzenie skóry, utlenienie żelaza hemoglobiny, zmiana sącząca
Leksykon chorób i schorzeń
Odparzenie pieluszkowe – Zapobieganie i profilaktyka

Odparzenie pieluszkowe jest powszechnym problemem dermatologicznym u niemowląt i małych dzieci, szczególnie w wieku 4-15 miesięcy, z częstością epizodów co około 2 miesiące. Profilaktyka opiera się na pięciu kluczowych zasadach (ABCDE): Air (napowietrzanie skóry), Barrier (stosowanie kremów barierowych z tlenkiem cynku i wazeliną), Cleansing (delikatne oczyszczanie skóry ciepłą wodą, unikanie mydeł z substancjami zapachowymi i alkoholem), Diaper (częsta zmiana pieluszek co 2-3 godziny, a także natychmiast po wypróżnieniu, szczególnie u niemowląt poniżej 3 miesięcy) oraz Education (edukacja opiekunów). Zaleca się stosowanie pieluszek jednorazowych o wysokiej chłonności, unikanie plastikowych pokryć oraz odpowiednie dopasowanie pieluszki, aby minimalizować kontakt skóry z wilgocią i drażniącymi substancjami. W przypadku biegunki lub antybiotykoterapii należy zwiększyć częstotliwość zmian i stosować kremy barierowe profilaktycznie. Kąpiele z dodatkiem sody oczyszczonej (2 łyżki stołowe na wannę ciepłej wody przez 10 minut) mogą łagodzić podrażnienia.
antybiotykoterapia, biegunka, infekcja grzybicza, krem barierowy, maceracja skóry, maść barierowa, metoda ABCDE, odparzenie pieluszkowe, pediatra, pielęgnacja skóry, podrażnienie skóry, skóra wrażliwa, soda oczyszczona, stan skóry, substancja zapachowa, tlenek cynku, wazelina, zmiana sącząca
Leksykon substancji czynnych
Beznokaina – Przeciwwskazania stosowania

Beznokaina (Benzocainum) jest miejscowym środkiem znieczulającym z grupy estrów, stosowanym w preparacie Pudrospan w stężeniu 10 mg/g, w połączeniu z tlenkiem cynku (200 mg/g) oraz mentolem (10 mg/g) w formie zawiesiny do stosowania na skórę. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na beznokainę, tlenek cynku, mentol lub inne składniki preparatu, a także u osób z uszkodzeniami naskórka, ranami, otarciami, zmianami sączącymi oraz infekcjami skórnymi. Ponadto, stosowanie Pudrospanu na duże powierzchnie skóry lub przez długi czas jest niewskazane ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnych i działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u małych dzieci, u których istnieje wysokie ryzyko rozwoju methemoglobinemii, poważnego zaburzenia transportu tlenu, wynikającego z niedojrzałości enzymatycznej i zwiększonej penetracji leku przez skórę.
beznokaina, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, dermatoza, duszność, fenacetyna, hemoglobinopatia, hipoksja tkankowa, infekcja skórna, methemoglobina, methemoglobinemia, nadwrażliwość, nitrofurantoina, otarcie skóry, rana, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, sinica, stan zapalny skóry, sulfonamid, system enzymatyczny, tachykardia, tlenek cynku, transport tlenu, uczulenie kontaktowe, zmiana sącząca
Leksykon substancji czynnych
Tlenek cynku – Przeciwwskazania stosowania

Tlenek cynku, stosowany w dermatologii ze względu na właściwości ściągające, przeciwzapalne i wysuszające, występuje głównie w formie zawiesin i maści. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na tlenek cynku lub inne składniki preparatu, takie jak benzokaina, lewomentol, ichtamol, boraks czy substancje pomocnicze (np. lanolina). Preparaty z tlenkiem cynku nie powinny być stosowane na otwarte rany, skórę pozbawioną naskórka, znacznie uszkodzoną skórę oraz zmiany sączące i wysiękowe, gdyż mogą nasilać stan zapalny i utrudniać gojenie. Szczególną ostrożność należy zachować u noworodków i niemowląt, zwłaszcza przy preparatach zawierających boraks, ze względu na ryzyko toksyczności i zwiększonego wchłaniania przez niedojrzałą skórę. Preparaty z benzokainą są przeciwwskazane u dzieci poniżej 2 lat z powodu ryzyka methemoglobinemii.
benzokaina, boraks, brak naskórka, ichtamol, kwas borowy, lewomentol, methemoglobinemia, nadwrażliwość, odczyn poszczepienny, opatrunek okluzyjny, ospa wietrzna, otwarta rana, pięciornik, preparat dermatologiczny, puder płynny, reakcja alergiczna skóry, tlenek cynku, uszkodzenie skóry, właściwości ściągające, zmiana sącząca, zmiana wysiękowa, znieczulenie miejscowe
Leksykon substancji czynnych
Alklometazon – Wskazania do stosowania

Alklometazon dipropionian, będący kortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia, stosowany jest miejscowo w dermatologii w stężeniu 0,5 mg/g w preparatach Afloderm (krem i maść). Wskazania obejmują atopowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry oraz łuszczycę, gdzie substancja ta redukuje stan zapalny, świąd oraz objawy złuszczania i rumienia. Wybór formy farmaceutycznej zależy od charakteru i lokalizacji zmian: krem jest preferowany na zmiany sączące, w obrębie fałdów skórnych i twarzy, natomiast maść na zmiany suche, zliszajowacone i przewlekłe, dzięki tłustemu podłożu zwiększającemu okluzyjność i penetrację leku.
alklometazon dipropionian, alkohol cetostearylowy, atopowe zapalenie skóry, bariera naskórkowa, chlorokrezol, choroba zapalna skóry, fałd skórny, glikol propylenowy, glikol propylenowy monopalmitynostearynian, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, leczenie dermatologiczne, łuszczyca, miejscowa reakcja skórna, nadmierne rogowacenie, okluzja, okolica wyprzeniowa, przewlekła zmiana skórna, zmiana sącząca, zmiana zapalna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alantan 20 mg/g

Produkt leczniczy Alantan w postaci maści zawiera 20 mg/g alantoiny i posiada istotne przeciwwskazania, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na alantoinę lub inne składniki preparatu, w tym lanolinę, etylu parahydroksybenzoesan (E 214) oraz glikol propylenowy (E 1520), które mogą wywoływać reakcje alergiczne lub miejscowe podrażnienia. Maść nie powinna być stosowana w okolicy oczu ze względu na ryzyko podrażnienia błony śluzowej i zapalenia spojówek. W przypadku przypadkowego kontaktu z oczami należy natychmiast przepłukać je dużą ilością wody.
alantoina, glikol propylenowy, interakcja lekowa, lanolina, miejscowa reakcja skórna, oko, ostry stan zapalny skóry, parahydroksybenzoesan etylu, podrażnienie skóry, proces zapalny, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa niepożądana, wysięk, zapalenie spojówek, zmiana sącząca
Leksykon substancji czynnych
17-maślan hydrokortyzonu – Dawkowanie i sposób podawania

17-maślan hydrokortyzonu (Hydrocortisoni butyras) jest miejscowym glikokortykosteroidem stosowanym w leczeniu zmian skórnych, takich jak zmiany suche, sucho-sączące i sączące. Standardowa dawka wynosi 1-3 aplikacje dziennie, z maksymalną tygodniową dawką 30-60 g preparatu. Po uzyskaniu poprawy zaleca się redukcję częstotliwości do 1 aplikacji dziennie lub 2-3 razy w tygodniu. Preparaty należy nakładać cienką, równomierną warstwą na zmienione chorobowo miejsca, a krem można delikatnie wmasować, aby poprawić penetrację substancji czynnej. Wybór postaci farmaceutycznej (np. Locoid, Locoid Lipocream) powinien być dostosowany do charakteru zmian skórnych.
17-maślan hydrokortyzonu, alergia kontaktowa, dodatnia reakcja, działanie niepożądane, Hydrocortisoni butyras, International Contact Dermatitis Research Group, Locoid Lipocream, miejscowy glikokortykosteroid, naciek zapalny, opóźniona reakcja, postać farmaceutyczna, preparat miejscowy, reakcja ujemna, reakcja wątpliwa, rumień grudkowy, rumień pęcherzykowy, test płatkowy, TRUE Test 36, wywiad medyczny, zmiana sącząca, zmiana skórna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Momecutan Fettcreme 1 mg/g

Momecutan Fettcreme zawiera mometazonu furoinian w stężeniu 1 mg/g, będący silnym miejscowym glikokortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, przeciwświądowym i obkurczającym naczynia. Preparat jest wskazany w leczeniu różnych dermatoz zapalnych i świądowych, takich jak łuszczyca (charakteryzująca się rumieniowymi, dobrze odgraniczonymi blaszkami pokrytymi srebrzystą łuską), atopowe zapalenie skóry (z wypryskowymi zmianami, świądem i suchością skóry), kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia oraz alergiczne kontaktowe zapalenie skóry typu IV. Krem o lekkiej, białej konsystencji jest szczególnie zalecany w zmianach podostrych i przewlekłych, zwłaszcza w obszarach wilgotnych lub o delikatnej skórze (twarz, okolice zgięciowe, narządy płciowe). W składzie znajduje się także 49 mg/g alkoholu stearylowego, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na ten składnik pomocniczy.
alergen, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alkohol stearylowy, atopowe zapalenie skóry, bariera naskórkowa, czynnik drażniący, dermatoza zapalna, diagnostyka dermatologiczna, glikokortykosteroid, grudka skórna, kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia, lichenifikacja, łuszczyca, mometazonu furoinian, nadwrażliwość, nadżerka, reakcja alergiczna typu IV, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumieniowa blaszka, stan zapalny skóry, substancja pomocnicza, suchość skóry, zapalenie skóry, złuszczanie naskórka, zmiana sącząca, zmiana wypryskowa
Leksykon chorób i schorzeń
Wyprysk krążkowy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Wyprysk krążkowy (eczema nummulare) to przewlekła dermatoza zapalna charakteryzująca się dobrze odgraniczonymi, okrągłymi lub owalnymi zmianami o średnicy 1-3 cm, najczęściej lokalizującymi się na kończynach dolnych, ramionach i tułowiu. Obraz kliniczny obejmuje początkowo obrzęknięte, pęcherzykowe i sączące zmiany, które z czasem przechodzą w suche, strupiaste blaszki, towarzyszy im intensywny świąd. Leczenie opiera się na przywróceniu bariery skórnej poprzez regularne stosowanie emolientów (500-2000 g miesięcznie), unikanie drażniących detergentów oraz miejscowej terapii glikokortykosteroidami, głównie silnymi preparatami, np. 0,1% betametazonem, aplikowanymi raz dziennie do ustąpienia zmian. W przypadku wtórnych zakażeń bakteryjnych, najczęściej wywołanych przez Staphylococcus aureus, konieczne jest włączenie antybiotykoterapii miejscowej lub ogólnoustrojowej (np. cefaleksyna, klarytromycyna, tetracykliny). W terapii uzupełniającej stosuje się miejscowe inhibitory kalcyneuryny, fototerapię UVB oraz w ciężkich przypadkach immunosupresję (metotreksat, azatiopryna, cyklosporyna).
antybiotyk miejscowy, autoekzematyzacja, azatiopryna, bariera skórna, cefaleksyna, choroba zapalna skóry, cyklosporyna, doksycyklina, działanie niepożądane, emolient, erytromycyna, flukloksacylina, fototerapia UVB, glikokortykosteroid doustny, glikokortykosteroid miejscowy, gronkowiec złocisty, hydroksyzyna, inhibitor kalcyneuryny, klarytromycyna, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, metotreksat, minocyklina, pielęgniarka dermatologiczna, pimekrolimus, stan zapalny, świąd, takrolimus, wyprysk krążkowy, zakażenie bakteryjne wtórne, zmiana sącząca
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Locoid Crelo 1 mg/g

Locoid Crelo to emulsja zawierająca 17-maślan hydrokortyzonu (Hydrocortisoni butyras) w stężeniu 1 mg/g, należąca do grupy miejscowo stosowanych kortykosteroidów. Preparat jest wskazany do leczenia chorób skóry, szczególnie zmian sączących oraz na obszarach owłosionych, gdzie emulsja zapewnia lepszą aplikację i dystrybucję substancji czynnej. Lek należy stosować w postaci cienkiej warstwy, rozprowadzanej równomiernie na zmienione chorobowo miejsca, z częstotliwością od 1 do 3 razy na dobę, w zależności od nasilenia objawów i zaleceń lekarza. Po uzyskaniu poprawy możliwe jest zmniejszenie częstotliwości aplikacji do raz na dobę lub 2-3 razy w tygodniu w ramach terapii podtrzymującej.
choroba skóry, dystrybucja leku, działanie niepożądane, emulsja, Hydrocortisoni butyras, kortykosteroid, leczenie podtrzymujące, Locoid Crelo, maślan hydrokortyzonu, miejscowy kortykosteroid, obszar owłosiony, penetracja substancji czynnej, warstwa skóry, zmiana chorobowa skóry, zmiana sącząca
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pevazol 10 mg/g

PEVAZOL, zawierający 10 mg/g ekonazolu azotanu, jest lekiem miejscowym stosowanym w terapii różnych zakażeń grzybiczych skóry. Preparat należy aplikować dwukrotnie na dobę (rano i wieczorem) na zmienione chorobowo miejsca, delikatnie wcierając krem. Czas leczenia jest zróżnicowany w zależności od rodzaju infekcji: kandydoza skóry, grzybica ciała, paznokci oraz łupież pstry wymagają zwykle 2 tygodni terapii, natomiast grzybica stóp wymaga leczenia trwającego od 4 do 6 tygodni. Zaleca się kontynuowanie terapii przez dodatkowe 7 dni po ustąpieniu objawów klinicznych, co ma na celu eliminację pozostałych komórek grzybiczych i zapobieganie nawrotom.
ekonazol azotan, fałd pośladkowy, grzybica ciała, grzybica paznokci, grzybica stóp, kandydoza skóry, komórka grzybicza, łupież pstry, nawrót zakażenia, opatrunek okluzyjny, opatrunek zamknięty, penetracja substancji czynnej, płytka paznokciowa, przestrzeń międzypalcowa, stosowanie miejscowe na skórę, terapia przeciwgrzybicza, ustąpienie zmian, zakażenie grzybicze, zmiana chorobowa skóry, zmiana grzybicza, zmiana sącząca
Leksykon substancji czynnych
Cynku tlenek – Przeciwwskazania stosowania

Tlenek cynku, będący składnikiem aktywnym preparatu Pudrospan – Puder płynny (200 mg/g tlenku cynku, 10 mg/g beznokainy, 10 mg/g mentolu), jest szeroko stosowany w dermatologii, jednak jego aplikacja wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Podstawowym jest nadwrażliwość na substancje czynne lub składniki pomocnicze, co wymaga natychmiastowego zaprzestania stosowania w przypadku reakcji alergicznej. Preparatu nie należy stosować na uszkodzoną skórę, w tym rany, otarcia naskórka oraz zmiany sączące, ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania i potencjalnych działań niepożądanych. Długotrwałe stosowanie oraz aplikacja na rozległe powierzchnie skóry są również przeciwwskazane bez nadzoru lekarskiego, aby uniknąć toksyczności systemowej.
aplikacja miejscowa, mentol, methemoglobinemia, nadwrażliwość, nieprawidłowa hemoglobina, otarcie naskórka, pacjent pediatryczny, postać farmaceutyczna, preparat dermatologiczny, Pudrospan, reakcja alergiczna, tlenek cynku, transport tlenu, uszkodzenie ciągłości skóry, wysięk, zawiesina na skórę, zmiana sącząca
Leksykon substancji czynnych
Alantoina – Przeciwwskazania stosowania

Alantoina, stosowana ze względu na właściwości keratolityczne, nawilżające oraz wspomagające gojenie ran, posiada szereg przeciwwskazań klinicznych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na alantoinę lub substancje pomocnicze, w tym parabeny, lanolinę, alkohole cetostearylowe i zapachowe, które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Preparaty z alantoiną nie powinny być stosowane na rozległe uszkodzenia skóry, niewyleczone rany, błony śluzowe oraz w okresie ostrego stanu zapalnego ze zmianami sączącymi. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie produktów złożonych, np. Alantan-Plus (20 mg/g alantoiny) czy Contractubex (10 mg/g alantoiny), które zawierają dodatkowe składniki aktywne, takie jak deksopantenol, heparyna sodowa czy wyciąg z cebuli, z własnymi przeciwwskazaniami, w tym alergią na heparynę lub ryzykiem reakcji krzyżowych u pacjentów uczulonych na rośliny z rodzin Asteraceae i Lamiaceae. Preparaty te nie powinny mieć kontaktu z oczami ze względu na ryzyko podrażnienia i uszkodzenia struktur oka.
absorpcja ogólnoustrojowa, alergia krzyżowa, alkohol cetostearylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, aplikacja do oczu, astma aspirynowa, deksopantenol, działanie drażniące, etylu parahydroksybenzoesan, heparyna sodowa, kwas salicylowy, lanolina, lek przeciwzakrzepowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na rośliny, nadwrażliwość na substancję czynną, ostry stan zapalny, paraben, próba uczuleniowa, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, regeneracja tkanek, salicylan, uszkodzona skóra, właściwości keratolityczne, wywiad alergiczny, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zmiana sącząca
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Laticort 0,1% 1 mg/g

Laticort 0,1% krem, zawierający 1 mg/g hydrokortyzonu 17-maślanu, jest wskazany do leczenia podostrych i przewlekłych, niezakażonych, sączących stanów zapalnych skóry o różnej etiologii, ze szczególnym uwzględnieniem dermatoz o podłożu alergicznym i umiarkowanym lub ciężkim nasileniu objawów. Preparat znajduje zastosowanie w terapii schorzeń reagujących na glikokortykosteroidy, zwłaszcza tych przebiegających z uporczywym świądem lub nadmiernym rogowaceniem, takich jak łojotokowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, liszaj pokrzywkowy, wyprysk kontaktowy alergiczny, rumień wielopostaciowy, toczeń rumieniowaty, łuszczyca zadawniona oraz liszaj płaski. Krem jest szczególnie rekomendowany w początkowej fazie leczenia dermatoz, zwłaszcza zmian sączących i zapalnych, stanowiąc etap poprzedzający stosowanie maści Laticort 0,1%, która jest preferowana na zmiany łuszczące i suche obszary skóry.
alkohol cetostearylowy, atopowe zapalenie skóry, glikokortykosteroid, hydrokortyzon 17-maślan, liszaj płaski, liszaj pokrzywkowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca zadawniona, metylu parahydroksybenzoesan, nadmierne rogowacenie, podłoże alergiczne, rumień wielopostaciowy, sączący stan zapalny skóry, toczeń rumieniowaty, uporczywy świąd, wyprysk kontaktowy alergiczny, zmiana sącząca
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Betnovate C (1,22 mg + 30 mg)/g

Betnovate C w kremie zawiera 1,22 mg betametazonu walerianianu oraz 30 mg kliochinolu na 1 g produktu, łącząc działanie kortykosteroidowe z przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym. Jest wskazany w leczeniu stanów zapalnych skóry powikłanych lub zagrożonych wtórnym zakażeniem bakteryjnym i/lub grzybiczym, takich jak atopowe zapalenie skóry, wyprysk pieniążkowaty, świerzbiączka guzkowa, łuszczyca ograniczona, liszaj płaski i prosty, łojotokowe zapalenie skóry, alergiczny i niealergiczny wyprysk kontaktowy, a także wyprzenia okolicy odbytu i narządów płciowych oraz duże odczyny po ukąszeniach owadów. Krem jest szczególnie zalecany na wilgotne, sączące zmiany skórne, gdzie monoterapia kortykosteroidami może być niewystarczająca ze względu na współistniejące lub przewidywane zakażenia.
alkohol cetostearylowy, atopowe zapalenie skóry, betametazon walerianian, chlorokrezol, dermatoza zapalna, działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze, kliochinol, kortykosteroid, liszaj płaski, liszaj prosty, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, maceracja skóry, reakcja nadwrażliwości, stan zapalny skóry, świerzbiączka guzkowa, ukąszenie owada, wyprysk atopowy, wyprysk kontaktowy, wyprysk pieniążkowaty, zakażenie bakteryjne, zakażenie bakteryjne i grzybicze, zmiana sącząca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Alantan-Plus (20 mg + 50 mg)/g

Maść Alantan-Plus zawiera alantoinę (20 mg/g) oraz deksopantenol (50 mg/g w postaci 50% roztworu pantenolu w glikolu propylenowym) i jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje czynne oraz na składniki pomocnicze, takie jak lanolina i etylu parahydroksybenzoesan (E 214). Preparatu nie należy stosować w okolicy oczu ze względu na ryzyko podrażnienia i powikłań ocznych, a także na zmiany skórne w ostrym stanie zapalnym, zwłaszcza z obecnością sączenia, gdyż może to nasilić stan zapalny i opóźnić gojenie.
alantoina, baza maściowa, błona śluzowa oka, deksopantenol, działanie niepożądane, etylu parahydroksybenzoesan, glikol propylenowy, lanolina, maść Alantan-Plus, nadwrażliwość, okolica oczu, ostry stan zapalny skóry, paraben, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, tłuszcz wełny, zmiana sącząca
Leksykon substancji czynnych
Zespół flawonów – Przeciwwskazania stosowania

Zespół flawonów izolowanych z korzenia Scutellaria baicalensis, stanowiący główny składnik aktywny kremu Baikaderm (1,33 g/100 g, zawierający 75% bajkaliny), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flawonoidy lub alantoinę (1,00 g/100 g). Reakcje alergiczne mogą manifestować się rumieniem, świądem, pieczeniem oraz obrzękiem skóry. Ponadto, należy uwzględnić możliwość nadwrażliwości na substancje pomocnicze preparatu, takie jak alkohol stearylowy (2,5 g/100 g) i benzoesan sodu (0,2 g/100 g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje zapalne lub podrażnienia. Preparat nie powinien być stosowany na uszkodzoną skórę, w tym rany, otarcia czy pęknięcia, ze względu na ryzyko nasilenia stanu zapalnego i infekcji.
alantoina, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alkohol stearylowy, Baikaderm, bajkalina, benzoesan sodu, flawonoid, kontaktowe zapalenie skóry, obrzęk, ostry stan zapalny skóry, pieczenie, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rodzina Lamiaceae, rumień, Scutellaria baicalensis, świąd, uszkodzenie ciągłości skóry, wyprysk potnicowy, wysięk surowiczy, zespół flawonów, zmiana pęcherzowa, zmiana sącząca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Baikaderm (1,33 g + 1 g)/100 g

Krem Baikaderm zawiera 1,33 g/100 g zespołu flawonów (75% bajkaliny) izolowanych z korzenia Scutellaria baicalensis oraz 1,00 g/100 g alantoiny. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancje czynne (bajkalina, alantoina) lub substancje pomocnicze, w tym alkohol stearylowy (2,5 g/100 g) i benzoesan sodu (0,2 g/100 g), które mogą wywoływać reakcje alergiczne, takie jak kontaktowe zapalenie skóry. Krem nie powinien być aplikowany na uszkodzoną skórę (rany, otarcia, pęknięcia) ze względu na ryzyko nasilenia miejscowego stanu zapalnego oraz na zmiany skórne w okresie ostrego stanu zapalnego z obecnością zmian sączących (np. pęcherze, nadżerki, owrzodzenia), gdyż może to pogorszyć stan kliniczny pacjenta.
alantoina, alkohol stearylowy, bajkalina, benzoesan sodu, flawon, kontaktowe zapalenie skóry, nadżerka skórna, pęcherz surowiczy, reakcja nadwrażliwości, Scutellaria baicalensis, stan zapalny, substancja czynna, substancja pomocnicza, test płatkowy, uszkodzenie skóry, wyprysk, zmiana sącząca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Multibiotic (5 mg + 10 mg + 0,833 mg)/g

Maść Multibiotic zawiera neomycyny siarczan (5 mg/g), bacytracynę cynkową (10 mg/g) oraz polimyksynę B siarczan (0,833 mg/g) i jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na składniki aktywne lub substancje pomocnicze, w tym parahydroksybenzoesany (E216, E218). Ze względu na potencjalne działanie nefrotoksyczne i ototoksyczne, preparat nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 12. roku życia, pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, zaburzeniami słuchu lub równowagi oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Stosowanie na błony śluzowe, oczy, głębokie rany, ciężkie oparzenia, duże powierzchnie uszkodzonej skóry oraz sączące zmiany chorobowe jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji systemowej i nasilenia działań niepożądanych.
alergia na antybiotyki, aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotykoterapia miejscowa, atopia, bacytracyna cynkowa, błona śluzowa, ciężka reakcja nadwrażliwości, ciężkie oparzenie, działanie nefrotoksyczne, lek nefrotoksyczny, lek ototoksyczny, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na parabeny, nadwrażliwość na substancje czynne, nefrotoksyczność, neomycyna, oporność bakteryjna, ototoksyczność, parahydroksybenzoesan, polimyksyna B, rana kłuta, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja typu późnego, reakcja uczuleniowa, upośledzenie funkcji nerek, zaburzenie równowagi, zaburzenie słuchu, zmiana sącząca