nocne przebudzenie

Nocne przebudzenia stanowią częsty problem kliniczny, dotykający pacjentów w różnym wieku. Definiuje się je jako przerywanie ciągłości snu w porze nocnej, często z trudnością w ponownym zaśnięciu. Mogą występować jako objaw pierwotnych zaburzeń snu (bezsenność, parasomnie, zaburzenia oddychania podczas snu) lub jako manifestacja innych schorzeń.

Etiologia nocnych przebudzeń jest wieloczynnikowa. Obejmuje przyczyny psychiatryczne (depresja, zaburzenia lękowe), neurologiczne (choroba Parkinsona, otępienia), endokrynologiczne (nadczynność tarczycy), gastroenterologiczne (refluks żołądkowo-przełykowy), a także czynniki zewnętrzne (hałas, niewłaściwa temperatura pomieszczenia). Istotną rolę odgrywają również leki o działaniu pobudzającym, substancje psychoaktywne oraz nieprawidłowa higiena snu.

Diagnostyka wymaga dokładnego wywiadu z uwzględnieniem czasu, częstotliwości i okoliczności przebudzeń, a także towarzyszących objawów. W wybranych przypadkach konieczne może być wykonanie polisomnografii, szczególnie przy podejrzeniu bezdechów sennych lub zaburzeń ruchowych podczas snu. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę podstawową, z jednoczesnym wdrożeniem zasad higieny snu i ewentualną krótkotrwałą farmakoterapią.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl