przewlekła astma
Przewlekła astma to długotrwała, zapalna choroba dróg oddechowych charakteryzująca się nawracającymi epizodami duszności, świszczącego oddechu, kaszlu i uczucia ściskania w klatce piersiowej. W patomechanizmie choroby dochodzi do nadreaktywności oskrzeli, skurczu mięśni gładkich dróg oddechowych, nadprodukcji śluzu oraz przewlekłego stanu zapalnego.
Choroba ma charakter heterogenny, z różnymi fenotypami i endotypami, co wpływa na przebieg kliniczny i odpowiedź na leczenie. Najczęstsze fenotypy to astma alergiczna, niealergiczna, o późnym początku, z utrwaloną obturacją oraz astma z otyłością. Przewlekła astma wymaga długoterminowego leczenia przeciwzapalnego, najczęściej w postaci wziewnych glikokortykosteroidów, uzupełnionych o leki rozszerzające oskrzela.
Podstawą skutecznego leczenia przewlekłej astmy jest regularna kontrola choroby poprzez monitorowanie objawów, czynności płuc oraz częstości zaostrzeń. Celem terapii jest osiągnięcie i utrzymanie kontroli nad objawami, zapobieganie zaostrzeniom, zachowanie prawidłowej funkcji płuc oraz minimalizacja działań niepożądanych leków. W przypadkach ciężkiej, opornej na standardowe leczenie astmy stosuje się leki biologiczne ukierunkowane na specyficzne szlaki zapalne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aurodisc (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Aurodisc to lek z grupy adrenergicznych agonistów β2 w połączeniu z kortykosteroidami wziewnymi, sklasyfikowany pod kodem ATC R03AK06, zawierający salmeterol (agonista β2 o długim czasie działania, 12 godzin) oraz flutykazonu propionian (silny wziewny kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym). Dostępne dawki to 50 µg salmeterolu + 100 µg flutykazonu oraz 50 µg salmeterolu + 250 µg flutykazonu na dawkę inhalacyjną. Salmeterol rozszerza oskrzela dzięki specyficznemu wiązaniu z receptorami β2, natomiast flutykazon redukuje stan zapalny w drogach oddechowych, zmniejszając objawy astmy i częstość zaostrzeń, przy minimalizacji działań niepożądanych w porównaniu do systemowych kortykosteroidów.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, badanie GOAL, dobra kontrola astmy, dysfagia, działanie przeciwzapalne, flutykazon propionian, kontrola astmy, kortykosteroid, krótko działający β2-mimetyk, leczenie podtrzymujące, lek adrenergiczny, monoterapia wziewnym kortykosteroidem, nocne przebudzenie, pełna kontrola astmy, przewlekła astma, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, szczytowy przepływ wydechowy, terapia astmy, terapia skojarzona, układ oddechowy, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Sandoz 5 mg
Montelukast Sandoz w dawce 5 mg w formie tabletek do rozgryzania i żucia zawiera montelukast sodowy odpowiadający 5 mg montelukastu i jest stosowany u dzieci w wieku 6-14 lat z przewlekłą astmą. Profil bezpieczeństwa leku został oceniony w licznych badaniach klinicznych obejmujących około 1750 dzieci w tej grupie wiekowej oraz dodatkowo u pacjentów dorosłych i młodzieży. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość ≥1/100 do <1/10) to zakażenia górnych dróg oddechowych, ból głowy, bóle brzucha, gorączka oraz objawy nieżytu nosa, gardła i zatok. Rzadziej występowały zawroty głowy, wysypka, świąd, zaburzenia snu i koszmary senne. Wśród działań niepożądanych odnotowano również reakcje alergiczne, w tym pokrzywkę i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają szczególnej uwagi.
aspartam, astma okresowa, ból brzucha, czerwień Allura, fenyloketonuria, Montelukast Sandoz, montelukast sodowy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przewlekła astma, reakcja alergiczna, sacharoza, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, tabletki do rozgryzania i żucia, zaburzenie ogólne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Bluefish 10 mg
Montelukast Bluefish, zawierający 10 mg montelukastu sodowego, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego, co potwierdzają badania kliniczne, w których stosowano dawki nawet do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz krótkotrwałe dawki do 900 mg/dobę. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki ostrego przedawkowania, w tym dawki sięgające 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka), co stanowi 100-krotność standardowej dawki terapeutycznej dla dorosłych. Objawy przedawkowania, takie jak bóle brzucha (>100 mg), senność (>200 mg), wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty (>500 mg) oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, były zazwyczaj łagodne do umiarkowanych i zgodne z profilem bezpieczeństwa montelukastu.
astma, błona śluzowa żołądka, ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, eliminacja leku, eliminacja pozaustrojowa, funkcje życiowe, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, leczenie objawowe, montelukast sodowy, nadmierna aktywność psychoruchowa, obserwacja kliniczna, ostre przedawkowanie, parametry hemodynamiczne, profil bezpieczeństwa, przewlekła astma, przewód pokarmowy, senność, spowolnienie psychoruchowe, wymioty - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – BDS N 0,5 mg/ml
Budezonid, będący glikokortykosteroidem o silnym działaniu miejscowym, wykazuje szerokie spektrum efektów terapeutycznych w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma i zespół krupu. Mechanizm działania obejmuje hamowanie uwalniania mediatorów zapalnych z komórek tucznych, granulocytów zasadochłonnych i makrofagów, zmniejszenie nadwrażliwości oskrzeli, uszczelnianie błony nabłonka oraz działanie permisywne względem beta-2-sympatykomimetyków. Budezonid charakteryzuje się szybkim metabolizmem wątrobowym, co ogranicza ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, nawet przy długotrwałej terapii. W badaniach klinicznych wykazano, że wziewne podawanie budezonidu w dawkach terapeutycznych powoduje mniejszy wpływ na czynność kory nadnerczy niż prednizon 10 mg, co potwierdzono testem z ACTH. W terapii dzieci obserwuje się niewielkie, przemijające zmniejszenie wzrostu (około 1 cm) w pierwszym roku leczenia, jednak ostatecznie osiągają oni docelowy wzrost w wieku dorosłym.
aerozol leczniczy, astma, astma wysiłkowa, badanie z podwójnie ślepą próbą, choroba obturacyjna dróg oddechowych, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, fosfolipaza A2, glikokortykosteroid, granulocyt zasadochłonny, komórka tuczna, kora nadnerczy, kortyzol, makrofag, makrokortyna, mediator zapalny, nadreaktywność oskrzeli, odpowiedź immunologiczna, przewlekła astma, zespół krupu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orilukast 10 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej leku Orilukast 10 mg, może wystąpić zarówno u dorosłych, jak i dzieci, przy czym dawki sięgające nawet 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka w wieku 42 miesięcy) nie wykazały istotnych działań niepożądanych w większości przypadków. W badaniach klinicznych podawano dorosłym pacjentom dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez tydzień bez klinicznie istotnych skutków ubocznych. Objawy przedawkowania są zgodne z profilem bezpieczeństwa leku i obejmują ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz pobudzenie psychoruchowe, jednak brak jest precyzyjnych danych dotyczących progowych dawek wywołujących te objawy.
badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa leku, montelukast, nadmierne pragnienie, Orilukast, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie montelukastu, przewlekła astma, senność, węgiel aktywowany, wymioty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast Medreg 10 mg
Montelukast Medreg w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych zawiera montelukast sodowy jako substancję czynną i jest wskazany jako leczenie pomocnicze u pacjentów z przewlekłą astmą o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, zwłaszcza gdy standardowa terapia wziewnymi glikokortykosteroidami oraz krótko działającymi β-mimetykami nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Lek ten jest również stosowany profilaktycznie w zapobieganiu skurczowi oskrzeli indukowanemu wysiłkiem fizycznym. Dodatkowo, montelukast może łagodzić objawy sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa u pacjentów z astmą oskrzelową, co stanowi istotny efekt terapeutyczny w przypadku współistnienia obu schorzeń.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Salflumix Easyhaler (50 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Produkt leczniczy Salflumix Easyhaler, zawierający salmeterol (agonista receptorów β₂ o długim czasie działania) oraz flutykazonu propionian (silny wziewny kortykosteroid), wykazuje synergistyczne działanie w terapii obturacyjnych chorób dróg oddechowych. Salmeterol zapewnia przedłużone działanie bronchodylatacyjne trwające co najmniej 12 godzin, natomiast flutykazonu propionian redukuje stan zapalny w obrębie płuc, zmniejszając nasilenie objawów i częstość zaostrzeń astmy, przy jednocześnie niższym ryzyku działań niepożądanych w porównaniu do kortykosteroidów podawanych ogólnoustrojowo. Produkt jest klasyfikowany w grupie leków adrenergicznych w połączeniu z kortykosteroidami (kod ATC: R03AK06).
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, choroba obturacyjna dróg oddechowych, działanie bronchodylatacyjne, działanie przeciwzapalne, flutykazonu propionian, kontrola choroby, kortykosteroid, krótko działający β2-mimetyk, leczenie podtrzymujące, lek adrenergiczny, lek przeciwcholinergiczny, monoterapia wziewnym kortykosteroidem, nocne przebudzenie, przewlekła astma, salmeterol, szczytowy przepływ wydechowy, terapia skojarzona, zaostrzenie astmy oskrzelowej, β2-agonista - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Monkasta 10 mg
Monkasta w dawce 10 mg, zawierająca montelukast sodowy, jest lekiem stosowanym jako terapia dodatkowa u pacjentów z przewlekłą astmą o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, u których nie uzyskuje się wystarczającej kontroli objawów przy stosowaniu samych wziewnych kortykosteroidów lub doraźnych krótko działających beta-agonistów. Lek ten wykazuje również skuteczność w łagodzeniu objawów sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa u pacjentów z astmą oraz w zapobieganiu skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym (astma wysiłkowa). Tabletki powlekane Monkasta mają charakterystyczny morelowy kolor, zawierają 10 mg montelukastu oraz 81,94 mg laktozy jako substancji pomocniczej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy.
alergiczny nieżyt nosa, astma wysiłkowa, krótko działające beta-agoniści, laktoza, leczenie dodatkowe, leczenie przeciwastmatyczne, montelukast sodowy, nietolerancja cukrów, objawy astmatyczne, przewlekła astma, schemat terapeutyczny, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, tabletki powlekane, wziewne kortykosteroidy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Seretide Dysk 250 (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Seretide Dysk to lek łączący salmeterol, długo działający β2-agonista (50 µg), oraz flutykazonu propionian, wziewny kortykosteroid (100 µg), stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej i POChP. Salmeterol zapewnia bronchodilatację trwającą co najmniej 12 godzin, a flutykazon wykazuje działanie przeciwzapalne w obrębie płuc, redukując objawy i częstość zaostrzeń astmy. W badaniu GOAL, obejmującym 3416 pacjentów, Seretide Dysk wykazał wyższą skuteczność w osiąganiu kontroli astmy (Well Controlled u 71% i Totally Controlled u 41% pacjentów) w porównaniu do monoterapii wziewnym kortykosteroidem, przy jednoczesnym stosowaniu niższych dawek kortykosteroidu i szybszym czasie do uzyskania kontroli (16 dni vs 37 dni). Badania kliniczne potwierdziły również bezpieczeństwo stosowania, choć podwojenie dawki na krótki okres (do 14 dni) wiązało się z nieznacznym wzrostem działań niepożądanych typowych dla β-agonistów, takich jak drżenia mięśniowe (1%), kołatanie serca (3%) i skurcze mięśni (3%).
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, badanie podwójnie ślepe, badanie TORCH, czynność płuc, drżenie mięśniowe, dysfonia, działanie przeciwzapalne, FEV1, flutykazonu propionian, grzybica jamy ustnej, intubacja dotchawicza, kandydoza, kołatanie serca, kontrola astmy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, leczenie podtrzymujące, POChP, przewlekła astma, remisja astmy, rozszerzenie oskrzeli, salmeterol, skurcz mięśni, szczytowy przepływ wydechowy, wrodzona wada rozwojowa, wziewny glikokortykosteroid, wziewny kortykosteroid, zaostrzenie astmy, zapalenie płuc - Leksykon leków
Przedawkowanie – Promonta 5 mg 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, stosowanego w preparacie Promonta 5 mg, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane wartości terapeutyczne. W badaniach klinicznych pacjenci otrzymywali dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez około tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano przypadki ostrego przedawkowania, w tym dawki do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka w wieku 42 miesięcy), które nie wykazywały klinicznie istotnych odchyleń od profilu bezpieczeństwa montelukastu. Najczęściej zgłaszane objawy przedawkowania to ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychomotoryczna, które nie wykazują jednoznacznej korelacji z wielkością dawki.
ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, montelukast, montelukast sodowy, nadmierna aktywność psychomotoryczna, ostre przedawkowanie, podrażnienie układu pokarmowego, profil bezpieczeństwa montelukastu, przedawkowanie montelukastu, przewlekła astma, równowaga elektrolitowa, senność, wymioty, wzmożone pragnienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Montelukast Teva 5 mg
Lek Montelukast Teva w dawce 5 mg (tabletki do rozgryzania i żucia) zawiera 5,20 mg montelukastu sodowego, odpowiadającego 5 mg montelukastu. Profil bezpieczeństwa leku został oceniony w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 pacjentów dorosłych i młodzieży (≥15 lat) oraz ponad 2700 dzieci w różnych grupach wiekowych (2 miesiące do 14 lat), w tym pacjentów z astmą przewlekłą i przerywaną. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/100, <1/10) to bóle głowy, bóle brzucha (zwłaszcza u dzieci 2-14 lat), kaszel, objawy infekcji górnych dróg oddechowych, wysypka oraz gorączka, które występowały częściej niż w grupie placebo. Każda tabletka zawiera 0,5 mg aspartamu (E951), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią lub innymi schorzeniami metabolicznymi.
aspartam, ból brzucha, ból głowy, działanie niepożądane, farmakoterapia, fenyloketonuria, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel, montelukast, montelukast sodowy, przewlekła astma, tabletka do rozgryzania i żucia, tabletka powlekana, układ nerwowy, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Bluefish 4 mg
Przedawkowanie montelukastu, mimo potencjalnego ryzyka, wykazuje stosunkowo korzystny profil bezpieczeństwa nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Badania kliniczne wykazały brak istotnych działań niepożądanych przy podawaniu dawek do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie u dorosłych oraz krótkotrwałych dawek do 900 mg/dobę. W przypadkach ostrego przedawkowania, w tym u dzieci przyjmujących dawki do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka w wieku 42 miesięcy), obserwacje kliniczne i laboratoryjne pozostawały zgodne z profilem bezpieczeństwa leku. Najczęściej zgłaszane objawy przedawkowania obejmowały dolegliwości ze strony układu pokarmowego (bóle brzucha, wymioty), objawy neurologiczne (senność, ból głowy, nadmierna aktywność psychoruchowa) oraz wzmożone pragnienie, z umiarkowanym do znacznego nasileniem w przypadku dużych dawek.
ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, indukcja wymiotów, leczenie objawowe, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, objaw neurologiczny, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przewlekła astma, senność, tabletka do rozgryzania, technika nerkozastępcza, układ pokarmowy, wymioty, wzmożone pragnienie - Leksykon substancji czynnych
Sód diklofenak – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Diklofenak sodu, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza w formie plastra leczniczego (np. Flector Patch). Preparat należy aplikować wyłącznie na nieuszkodzoną skórę, unikać kontaktu z błonami śluzowymi, oczami oraz stosowania pod opatrunkiem okluzyjnym. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania innych leków zawierających diklofenak lub NLPZ. Mimo mniejszego ryzyka działań ogólnoustrojowych w porównaniu z podaniem doustnym, długotrwałe stosowanie może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, serca, wątroby, chorobą wrzodową, zapaleniem jelita grubego, skazą krwotoczną oraz u osób w podeszłym wieku. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez okres nieprzekraczający 14 dni.
choroba wrzodowa, diklofenak sodu, Flector Patch, glikol propylenowy, kwas acetylosalicylowy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na światło, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nieuszkodzona skóra, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, opatrunek okluzyjny, ostry nieżyt nosa, parahydroksybenzoesan, plaster leczniczy, podrażnienie skóry, propylu parahydroksybenzoesan, przewlekła astma, reakcja alergiczna, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, wysypka skórna, zapalna choroba jelita grubego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Promonta 4 mg 4 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej Promonta 4 mg, charakteryzuje się relatywnie wysokim profilem bezpieczeństwa, nawet przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. W badaniach klinicznych stosowano dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz do 900 mg/dobę przez tydzień bez istotnych działań niepożądanych. Udokumentowano przypadki ostrego przedawkowania do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka), gdzie objawy były łagodne i zgodne z profilem bezpieczeństwa leku. Najczęściej obserwowane objawy to ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychomotoryczna, zwłaszcza u dzieci. Objawy te nie wykazują jednoznacznej korelacji z wielkością dawki i zazwyczaj ustępują samoistnie.
ból brzucha, ból głowy, choroby współistniejące, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, metoda dializacyjna, nadmierna aktywność psychomotoryczna, niepokój ruchowy, ośrodek toksykologiczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostre przedawkowanie, podrażnienie błony śluzowej, profil bezpieczeństwa, Promonta, przedawkowanie montelukastu, przewlekła astma, przewód pokarmowy, senność, spowolnienie psychoruchowe, stan czuwania, substancja czynna, układ pokarmowy, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Asmenol PPH 10 mg
Montelukast, substancja czynna Asmenol PPH, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa, co potwierdzają badania kliniczne z dawkami do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz krótkotrwałe podawanie dawek do 900 mg/dobę, bez istotnych działań niepożądanych. Standardowa dawka terapeutyczna wynosi 10 mg, co oznacza, że badane dawki były 20-90 razy wyższe. Przypadki ostrego przedawkowania, nawet do 1000 mg (około 61 mg/kg u dziecka 42-miesięcznego), nie wykazały poważnych skutków klinicznych, a objawy przedawkowania, takie jak ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty i nadpobudliwość, nie mają jednoznacznej zależności od dawki i odpowiadają profilowi bezpieczeństwa montelukastu.
ból brzucha, ból głowy, dawka leku, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, funkcje życiowe, hemodializa, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa, montelukast, nadpobudliwość, obserwacja kliniczna, ostre przedawkowanie, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie montelukastu, przewlekła astma, senność, substancja czynna, węgiel aktywowany, wymioty, wzmożone pragnienie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Orilukast 4 mg
Przedawkowanie montelukastu, substancji czynnej Orilukast (4 mg tabletki do rozgryzania i żucia), zostało szeroko zbadane zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach po wprowadzeniu leku do obrotu. U dorosłych pacjentów stosujących dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz krótkoterminowo nawet do 900 mg/dobę przez około tydzień, nie zaobserwowano klinicznie istotnych działań niepożądanych. W przypadkach ostrego przedawkowania, w tym u dzieci (dawki do 1000 mg, tj. około 61 mg/kg masy ciała u 42-miesięcznego dziecka), profil bezpieczeństwa pozostawał zgodny z dotychczasowymi obserwacjami, a większość pacjentów nie wykazywała objawów niepożądanych. Najczęściej zgłaszane symptomy przedawkowania obejmowały ból brzucha, senność, nadmierne pragnienie, ból głowy, wymioty oraz pobudzenie psychoruchowe, wszystkie zgodne z profilem bezpieczeństwa montelukastu.
badanie kliniczne, ból brzucha, ból głowy, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie pacjenta, montelukast, nadmierne pragnienie, obserwacja kliniczna, ośrodek toksykologiczny, ostre przedawkowanie, pobudzenie psychoruchowe, profil bezpieczeństwa, przewlekła astma, senność, tabletka do rozgryzania, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Medreg 10 mg
Montelukast, substancja czynna leku Montelukast Medreg (10 mg tabletki powlekane), wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa nawet przy znacznych przekroczeniach dawki terapeutycznej. Badania kliniczne u dorosłych pacjentów stosujących dawki do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz krótkoterminowo do 900 mg/dobę nie wykazały istotnych działań niepożądanych. Przypadki ostrego przedawkowania, w tym dawki sięgające 1000 mg (około 61 mg/kg u dziecka 42-miesięcznego), również nie wykazały poważnych odchyleń klinicznych ani laboratoryjnych. Objawy przedawkowania, takie jak ból brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, są zgodne z profilem bezpieczeństwa leku i mogą nasilać się proporcjonalnie do dawki.
ból brzucha, ból głowy, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, niepokój ruchowy, ostre przedawkowanie, przedawkowanie montelukastu, przewlekła astma, senność, tabletka powlekana, wymioty, wzmożone pragnienie, zatrucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Orilukast 5 mg
Montelukast, substancja czynna leku Orilukast, był oceniany w badaniach klinicznych obejmujących około 4000 dorosłych i młodzieży (≥ 15 lat) oraz 1750 dzieci (6-14 lat) z przewlekłą astmą. Tabletki powlekane 10 mg stosowano u starszych pacjentów, a tabletki do rozgryzania i żucia 5 mg u dzieci. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były bóle głowy (częstość ≥ 1/100 do < 1/10), natomiast u dzieci dominowały bóle brzucha. Długotrwałe badania (do 2 lat u dorosłych i do 12 miesięcy u dzieci) nie wykazały istotnych zmian w profilu bezpieczeństwa. Po wprowadzeniu leku do obrotu zidentyfikowano poważne działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja, częstość ≥ 1/1000 do < 1/100), które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, oraz bardzo rzadkie przypadki nacieków eozynofilowych wątroby (< 1/10 000), mogące prowadzić do zaburzeń funkcji wątroby.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból stawowy, depresja, dezorientacja, drgawka, eozynofilia obwodowa, eozynofilia płucna, gorączka, kołatanie serca, koszmar senny, krwawienie z nosa, miąższowe uszkodzenie wątroby, mimowolne oddawanie moczu, montelukast, myśl samobójcza, naciek eozynofilowy wątroby, nadmierna aktywność psychoruchowa, niestrawność, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, podwyższona aktywność aminotransferaz, pokrzywka, przewlekła astma, reakcja nadwrażliwości, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, skłonność do krwawień, skurcz mięśni, somnambulizm, suchość w jamie ustnej, świąd, tik, trombocytopenia, układowe zapalenie naczyń, wymioty, wysypka, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie pamięci, zaburzenie snu, zachowanie agresywne, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zapalenie wątroby cholestatyczne, zawrót głowy, zespół Churga-Strauss - Leksykon leków
Przedawkowanie – Montelukast Bluefish 5 mg
Przedawkowanie montelukastu, zarówno jednorazowe, jak i wielokrotne, może wystąpić przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawkowanie terapeutyczne. Badania kliniczne wykazały, że podawanie dawek do 200 mg/dobę przez 22 tygodnie oraz krótkoterminowe stosowanie dawek do 900 mg/dobę przez około tydzień nie powodowało istotnych klinicznie działań niepożądanych, co sugeruje szeroki margines bezpieczeństwa leku. Dane post-marketingowe potwierdzają, że nawet dawki do 1000 mg (około 61 mg/kg masy ciała u dziecka w wieku 42 miesięcy) rzadko wywołują objawy niepożądane. Najczęściej obserwowane symptomy przedawkowania to bóle brzucha, senność, wzmożone pragnienie, ból głowy, wymioty oraz nadmierna aktywność psychoruchowa, wszystkie zgodne z profilem bezpieczeństwa montelukastu.
badanie kliniczne, ból brzucha, dane post-marketingowe, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, dokumentacja kliniczna, dolegliwość bólowa, działanie niepożądane, hemodializa, hipersomnia, leczenie objawowe, margines bezpieczeństwa leku, montelukast, nadmierna aktywność psychoruchowa, ocena stanu klinicznego, ostre przedawkowanie, parametr życiowy, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie montelukastu, przewlekła astma - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ultrafastin
Ultrafastin, zawierający sól lizynową ketoprofenu w stężeniu 25 mg/g w postaci żelu, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością krążenia, zaburzeniami czynności nerek i wątroby, a także u osób z przewlekłą astmą współistniejącą z przewlekłym zapaleniem błony śluzowej nosa, zapaleniem zatok lub polipowatością nosa. Preparat nie powinien być stosowany pod opatrunki okluzyjne ani na duże powierzchnie skóry ze względu na ryzyko zwiększonego wchłaniania ogólnoustrojowego i działań niepożądanych. Zaleca się unikanie kontaktu z oczami i błonami śluzowymi oraz dokładne mycie rąk po aplikacji, a podczas długotrwałego stosowania – używanie rękawiczek ochronnych. Przekroczenie zalecanego czasu terapii zwiększa ryzyko kontaktowego zapalenia skóry i reakcji nadwrażliwości.
fotosensybilizacja, ketoprofen, kontaktowe zapalenie skóry, kwas acetylosalicylowy, metylu parahydroksybenzoesan, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, oktokrylen, opatrunek okluzyjny, polipowatość nosa, propylu parahydroksybenzoesan, przewlekła astma, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, sól lizynowa ketoprofenu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie zatok