odruchowa bradykardia

Odruchowa bradykardia to spowolnienie częstości rytmu serca poniżej 60 uderzeń na minutę, które występuje w odpowiedzi na określone bodźce zewnętrzne lub wewnętrzne. W przeciwieństwie do bradykardii pochodzenia samoistnego, odruchowa bradykardia jest mechanizmem fizjologicznym, który może być wywołany przez pobudzenie nerwu błędnego (odruch wagalny).

Najczęstsze przyczyny odruchowej bradykardii obejmują odruch Bezolda-Jarischa, masaż zatoki szyjnej, odruch oczno-sercowy, odruchy z chemoreceptorów, reakcję na zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe oraz odruch nurkowy. Bradykardia odruchowa może także występować podczas wymiotów, defekacji czy przy silnym bólu.

Mechanizm odruchowej bradykardii polega głównie na zwiększeniu napięcia nerwu błędnego, co prowadzi do zwolnienia automatyzmu węzła zatokowo-przedsionkowego i spowolnienia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. W diagnostyce różnicowej należy odróżnić odruchową bradykardię od innych przyczyn zwolnionej czynności serca, takich jak zaburzenia przewodzenia, wpływ leków czy niedoczynność tarczycy.

Klinicznie odruchowa bradykardia może być bezobjawowa lub manifestować się zawrotami głowy, osłabieniem, omdleniami czy zaburzeniami świadomości. Leczenie zależy od nasilenia objawów i przyczyny wywołującej – od obserwacji w przypadkach łagodnych po farmakoterapię (atropina) lub implantację stymulatora serca w przypadkach ciężkich, nawracających epizodów z objawami klinicznymi.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl