pobudzenie ektopowe

Pobudzenie ektopowe to zjawisko patofizjologiczne, w którym impuls elektryczny inicjujący skurcz mięśnia sercowego powstaje poza fizjologicznym ośrodkiem bodźcotwórczym (węzłem zatokowo-przedsionkowym). Takie nieprawidłowe pobudzenia mogą pochodzić z przedsionków, węzła przedsionkowo-komorowego lub komór serca.

Klinicznie pobudzenia ektopowe mogą być bezobjawowe lub manifestować się jako kołatanie serca, uczucie „wypadania” lub „przestawania” serca. W EKG pobudzenia ektopowe widoczne są jako przedwczesne zespoły QRS o morfologii odmiennej od zespołów pochodzenia zatokowego, często z towarzyszącą pauzą kompensacyjną.

Przyczyny pobudzeń ektopowych obejmują choroby strukturalne serca, zaburzenia elektrolitowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, wpływ leków, stymulantów (kofeina, nikotyna), alkoholu, stres oraz zaburzenia hormonalne. Ocena kliniczna wymaga określenia lokalizacji ogniska ektopowego, częstości występowania oraz kontekstu klinicznego.

Leczenie pobudzeń ektopowych zależy od ich nasilenia, objawów klinicznych oraz choroby podstawowej. U pacjentów bezobjawowych często wystarczy modyfikacja stylu życia. W przypadku objawowych zaburzeń stosuje się leki antyarytmiczne, a w wybranych przypadkach rozważa się ablację przezskórną ogniska arytmogennego.