biegunka objawowa

Biegunka objawowa to stan chorobowy charakteryzujący się zwiększoną częstotliwością wypróżnień (zwykle powyżej trzech dziennie) lub zmniejszoną konsystencją stolca. W przeciwieństwie do biegunki pierwotnej, biegunka objawowa jest skutkiem innego schorzenia lub stanu patologicznego organizmu.

Najczęstsze przyczyny biegunki objawowej to infekcje (wirusowe, bakteryjne, pasożytnicze), nietolerancje pokarmowe (np. nietolerancja laktozy), choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), zespół jelita drażliwego, przyjmowanie niektórych leków (antybiotyki, leki przeczyszczające), a także stany związane z zaburzeniami hormonalnymi (nadczynność tarczycy).

Diagnostyka biegunki objawowej wymaga dokładnego wywiadu lekarskiego, badań laboratoryjnych (morfologia, badania biochemiczne, badanie kału), a niekiedy również badań obrazowych i endoskopowych. Leczenie ukierunkowane jest przede wszystkim na zidentyfikowanie i eliminację przyczyny podstawowej, a także na uzupełnianie płynów i elektrolitów w celu zapobiegania odwodnieniu.

W przypadku przedłużającej się biegunki objawowej lub towarzyszących jej objawów alarmowych, takich jak krew w stolcu, gorączka, znaczna utrata masy ciała czy bóle brzucha, konieczna jest pilna konsultacja medyczna w celu wykluczenia poważnych schorzeń.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl