pneumotoksyczność

Pneumotoksyczność to szkodliwe działanie substancji chemicznych, leków, czynników środowiskowych lub terapii na tkankę płucną, prowadzące do uszkodzenia jej struktury i funkcji. Ten efekt toksyczny może powodować różnorodne patologie płucne, od zapalenia pęcherzyków płucnych (alveolitis), przez włóknienie śródmiąższowe, po obrzęk płuc czy krwotok pęcherzykowy.

Wśród najczęstszych przyczyn pneumotoksyczności wymienia się chemioterapeutyki (np. bleomycyna, metotreksat), leki przeciwarytmiczne (np. amiodaron), antybiotyki (np. nitrofurantoina), a także ekspozycję na substancje przemysłowe, metale ciężkie i toksyny środowiskowe. Reakcje pneumotoksyczne mogą mieć charakter ostry lub przewlekły, a ich mechanizmy obejmują bezpośrednie uszkodzenie komórek nabłonka pęcherzyków płucnych, reakcje immunologiczne, stres oksydacyjny oraz zaburzenia naprawy tkanki.

Diagnostyka pneumotoksyczności opiera się na wywiadzie ekspozycyjnym, badaniach obrazowych (RTG, HRCT), testach czynnościowych płuc oraz niekiedy biopsji płuca. Leczenie polega przede wszystkim na eliminacji czynnika uszkadzającego, stosowaniu kortykosteroidów w przypadkach z komponentą zapalną oraz leczeniu objawowym i podtrzymującym. Wczesne rozpoznanie i interwencja są kluczowe dla zapobiegania nieodwracalnym zmianom w miąższu płucnym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl