otokonie

Otokonie (otolity) to niewielkie struktury zbudowane z kryształów węglanu wapnia, które znajdują się w błędniku błoniastym ucha wewnętrznego. Pełnią kluczową rolę w systemie równowagi organizmu, pomagając w wykrywaniu liniowych przyspieszeń i położenia głowy względem grawitacji.

W uchu wewnętrznym otokonie występują w woreczku (sacculus) i łagiewce (utriculus). Są zanurzone w galaretowatej substancji pokrywającej komórki rzęsate. Gdy głowa zmienia położenie, otokonie przemieszczają się, wywierając nacisk na rzęski komórek zmysłowych, co generuje impulsy nerwowe przekazywane do mózgu.

Zaburzenia związane z otokonią często manifestują się jako łagodne napadowe położeniowe zawroty głowy (BPPV). Stan ten powstaje, gdy otokonie odrywają się od swojego normalnego położenia i przemieszczają do kanałów półkolistych, powodując nieprawidłowe pobudzenie receptorów ruchu. Diagnostyka obejmuje próby pozycyjne (np. test Dix-Hallpike’a), a leczenie opiera się głównie na manewrach repozycyjnych, jak manewr Epleya.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl