zwapnienie naczyniowe

Zwapnienie naczyniowe (wapnica naczyń krwionośnych) to patologiczny proces odkładania się złogów wapniowych w ścianach naczyń krwionośnych. Jest to zjawisko często występujące w przebiegu miażdżycy, cukrzycy, przewlekłej choroby nerek oraz jako element naturalnego procesu starzenia się organizmu.

Zwapnienia naczyniowe dzieli się na dwa główne typy: zwapnienie błony wewnętrznej (intima), związane głównie z miażdżycą, oraz zwapnienie błony środkowej (media), charakterystyczne dla cukrzycy i przewlekłej choroby nerek. Proces ten prowadzi do zmniejszenia elastyczności naczyń, zwiększenia ich sztywności i pogorszenia funkcji hemodynamicznych układu krążenia.

Diagnostyka zwapnień naczyniowych opiera się na badaniach obrazowych takich jak RTG, tomografia komputerowa (zwłaszcza calcium score w ocenie tętnic wieńcowych), USG dopplerowskie czy angiografia. Obecność zwapnień naczyniowych koreluje z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym, w tym zawałem serca, udarem mózgu i chorobą niedokrwienną kończyn dolnych.

Terapia ukierunkowana jest głównie na leczenie chorób podstawowych i modyfikację czynników ryzyka. Obejmuje kontrolę ciśnienia tętniczego, stężenia glukozy we krwi, gospodarki lipidowej oraz przeciwdziałanie hiperfosfatemii u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. Badania nad lekami hamującymi proces zwapnienia naczyń są w toku, jednak dotychczas nie opracowano swoistej farmakoterapii tego schorzenia.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl