tętniak tętniczy

Tętniak tętniczy to miejscowe, patologiczne rozszerzenie ściany tętnicy, prowadzące do powstania workowatego uwypuklenia. Struktura ta charakteryzuje się osłabieniem wszystkich warstw naczynia, co zwiększa ryzyko pęknięcia i krwotoku. Tętniaki mogą występować w różnych lokalizacjach układu naczyniowego, jednak najczęstsze są w aorcie brzusznej, tętnicach mózgowych oraz tętnicach obwodowych.

Etiologia tętniaków tętniczych jest wieloczynnikowa i obejmuje procesy miażdżycowe, nadciśnienie tętnicze, choroby tkanki łącznej (np. zespół Marfana), infekcje, urazy oraz predyspozycje genetyczne. Do głównych czynników ryzyka należą: wiek powyżej 65 lat, płeć męska, palenie tytoniu, hipercholesterolemia oraz obciążenie rodzinne.

Diagnostyka tętniaków obejmuje badania obrazowe takie jak USG dopplerowskie, angiografia CT, angiografia MR oraz klasyczna angiografia. Leczenie zależy od lokalizacji, wielkości tętniaka oraz stanu ogólnego pacjenta i może być zachowawcze (kontrola czynników ryzyka, leki przeciwpłytkowe) lub zabiegowe (klasyczna operacja chirurgiczna lub zabiegi wewnątrznaczyniowe).

Pęknięcie tętniaka stanowi stan bezpośredniego zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji. Śmiertelność w przypadku pękniętego tętniaka aorty brzusznej sięga 80-90%, a tętniaka mózgu 30-40%. Z tego powodu duże znaczenie ma wczesna diagnostyka i profilaktyczne leczenie tętniaków o wysokim ryzyku pęknięcia.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl