terapia alergenowa
Terapia alergenowa, określana także jako immunoterapia alergenowa lub odczulanie, jest uznawana za jedyną metodę leczenia przyczynowego chorób alergicznych. Polega na podawaniu pacjentowi stopniowo zwiększanych dawek alergenu, na który wykazuje nadwrażliwość, w celu wywołania tolerancji immunologicznej i zmniejszenia objawów alergii.
Mechanizm działania terapii alergenowej opiera się na modyfikacji odpowiedzi immunologicznej organizmu. Prowadzi do przesunięcia równowagi immunologicznej z profilu Th2 (prozapalnego) w kierunku Th1 (przeciwzapalnego), indukcji limfocytów T regulatorowych oraz produkcji przeciwciał blokujących IgG4, które konkurują z IgE o wiązanie z alergenem.
Immunoterapia alergenowa jest stosowana głównie w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, astmy alergicznej, alergii na jad owadów błonkoskrzydłych oraz atopowego zapalenia skóry. Może być prowadzona drogą podskórną (SCIT) lub podjęzykową (SLIT), przy czym wybór metody zależy od indywidualnych wskazań i przeciwwskazań pacjenta.
Skuteczność terapii alergenowej została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. Wykazano, że odpowiednio przeprowadzona immunoterapia może zmniejszyć nasilenie objawów alergii o 30-40%, ograniczyć zapotrzebowanie na leki objawowe oraz zapobiec progresji choroby alergicznej (np. rozwojowi astmy u pacjentów z alergicznym nieżytem nosa). Efekt terapeutyczny może utrzymywać się przez wiele lat po zakończeniu leczenia.
Standardowy protokół terapii alergenowej obejmuje fazę indukcji (zwiększanie dawki) oraz fazę podtrzymującą (stała dawka), a całkowity czas leczenia wynosi zwykle 3-5 lat. Leczenie powinno być prowadzone przez specjalistów alergologów, z zachowaniem odpowiednich środków bezpieczeństwa, ze względu na możliwość wystąpienia reakcji niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wiechlina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Immunoterapia alergenowa z wykorzystaniem alergenów wiechliny (Poa sp.) dostępna jest w formie zawiesiny do iniekcji podskórnych (Catalet T) oraz roztworu do stosowania podjęzykowego (Perosall T13). Preparat Catalet T, stosowany w stężeniach od 1-25 JS/ml do 4-10000 JS/ml, może wywoływać objawy zmęczenia po podaniu, co stanowi istotne ryzyko dla zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W związku z tym zaleca się, aby pacjenci powstrzymywali się od tych czynności przez 12 godzin po każdej dawce. Natomiast preparat podjęzykowy Perosall T13, stosowany w stężeniach od 1 JS/ml do 5000 JS/ml, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów, co pozwala na brak ograniczeń czasowych w tym zakresie.
- Leksykon substancji czynnych
Olcha – Przedawkowanie
Przedawkowanie ekstraktów pyłku drzew zawierających alergen olchy (Alnus sp.) w terapii alergenowej, takich jak Perosall D (stosowany podjęzykowo, ze stężeniami od 10 JS do 5000 JS) oraz Pollinex Tree (podskórnie, w dawkach 600 SU/ml, 1600 SU/ml, 4000 SU/ml), niesie ryzyko wystąpienia reakcji miejscowych (obrzęk, rumień, świąd) oraz ogólnoustrojowych o różnym nasileniu, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym. Reakcje miejscowe częściej obserwuje się przy preparatach podawanych podskórnie, natomiast reakcje ogólnoustrojowe umiarkowane i ciężkie (bronchospazm, duszność, hipotensja, tachykardia) pojawiają się przy przekroczeniu zalecanych dawek lub nieprawidłowej drodze podania, np. donaczyniowej. Szczególnie niebezpieczne jest szybkie przejście do wyższych stężeń Perosall D (np. z 100 JS do 5000 JS) oraz podanie Pollinex Tree powyżej 4000 SU/ml lub drogą inną niż zalecana.
adrenalina, bronchospazm, glikokortykosteroid, hipotensja, immunoterapia alergenowa, lek przeciwhistaminowy, obrzęk krtani, obrzęk warg, Perosall D, płynoterapia, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podjęzykowe, Pollinex Tree, pyłek olchy, reakcja niepożądana, schemat leczenia, skurcz oskrzeli, tachykardia, terapia alergenowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon substancji czynnych
Jad osy – Interakcje
Immunoterapia swoista jadem osy (ALUTARD SQ) może być bezpiecznie stosowana jednocześnie z lekami przeciwhistaminowymi, kortykosteroidami oraz stabilizatorami mastocytów, które zwiększają tolerancję na wstrzyknięcia alergenu. Przerwanie terapii tymi lekami może jednak obniżyć tolerancję na alergen. Szczególną ostrożność należy zachować przy planowaniu innych szczepień – nie powinny być one podawane wcześniej niż tydzień po ostatniej iniekcji ALUTARD SQ, a w sytuacjach zagrożenia życia immunoterapię można wznowić po 3 tygodniach z redukcją dawki o jeden poziom. W trakcie terapii należy unikać spożycia alkoholu w dniu podania szczepionki oraz przez 24 godziny po niej, ze względu na ryzyko nasilenia rozkurczu naczyń i modyfikacji odpowiedzi immunologicznej.
Alutard SQ, beta-bloker, hipotensja, immunoterapia jadem osy, immunoterapia swoista, inhibitor ACE, inhibitor COMT, inhibitor MAO, jad owadów błonkoskrzydłych, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, lek zobojętniający kwas żołądkowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja systemowa, rozkurcz naczyń krwionośnych, stabilizator mastocytów, terapia alergenowa, wyciąg alergenowy jadu osy, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Grazax 75 000 SQ-T
Grazax 75 000 SQ-T to standaryzowany wyciąg alergenowy pyłku trawy z tymotki łąkowej (Phleum pratense) stosowany w immunoterapii alergenowej. Dawkowanie jest jednolite dla pacjentów dorosłych oraz dzieci powyżej 5 lat i wynosi 1 liofilizat doustny (75 000 SQ-T) raz na dobę przez okres 3 lat. Leczenie powinno być prowadzone codziennie, a pierwsza dawka podawana pod nadzorem lekarza z 20-30 minutową obserwacją. Terapia powinna być rozpoczęta co najmniej 4 miesiące przed sezonem pylenia traw, aby uzyskać pełną skuteczność kliniczną; rozpoczęcie 2-3 miesiące przed sezonem może skutkować jedynie częściową efektywnością. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania Grazax u dzieci poniżej 5 lat oraz osób powyżej 65 roku życia.
absorpcja leku, choroba alergiczna, działanie niepożądane, Grazax, immunoterapia, immunoterapia alergenowa, liofilizat doustny, modyfikacja przebiegu choroby, pacjent pediatryczny, Phleum pratense, pylenie traw, reakcja alergiczna, sezon pylenia, terapia alergenowa, tymotka łąkowa, wyciąg alergenowy pyłku trawy