antygen sercowy

Antygen sercowy to substancja białkowa obecna w tkance mięśnia sercowego, która może zostać rozpoznana przez układ odpornościowy organizmu jako obca, wywołując reakcję immunologiczną. W diagnostyce medycznej szczególne znaczenie mają takie antygeny sercowe jak troponina T i I oraz kinaza kreatynowa (CK-MB), które uwalniane są do krwiobiegu podczas uszkodzenia komórek mięśnia sercowego.

Oznaczanie stężenia antygenów sercowych stanowi kluczowy element diagnostyki ostrych zespołów wieńcowych, w tym zawału mięśnia sercowego. Troponiny sercowe (cTnT i cTnI) są obecnie złotym standardem w diagnostyce zawału ze względu na ich wysoką swoistość dla tkanki mięśnia sercowego oraz długi okres utrzymywania się podwyższonego stężenia we krwi (do 14 dni).

W praktyce klinicznej oznaczanie antygenów sercowych przeprowadza się w przypadku pacjentów z bólem w klatce piersiowej, dusznością oraz innymi objawami sugerującymi ostry zespół wieńcowy. Interpretacja wyników powinna uwzględniać kontekst kliniczny oraz dynamikę zmian stężenia biomarkerów w czasie, co pozwala na różnicowanie ostrego zawału serca od innych stanów chorobowych powodujących podwyższenie stężenia troponin.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl