wodniste stolce
Wodniste stolce to objaw kliniczny charakteryzujący się oddawaniem luźnych, płynnych wypróżnień o zwiększonej zawartości wody. Stan ten jest najczęściej manifestacją ostrej biegunki, definiowanej jako oddawanie trzech lub więcej luźnych stolców na dobę lub zwiększenie częstości wypróżnień w stosunku do normy dla danego pacjenta.
Etiologia wodnistych stolców jest zróżnicowana i obejmuje: infekcje (wirusowe, bakteryjne, pasożytnicze), nietolerancje pokarmowe, zaburzenia wchłaniania, choroby zapalne jelit, zespół jelita drażliwego, a także działania niepożądane leków. Szczególnie niebezpieczne są biegunki sekrecyjne wywołane toksynami bakteryjnymi (np. Vibrio cholerae, enterotoksyczne szczepy E. coli), które mogą prowadzić do szybkiego odwodnienia organizmu.
Diagnostyka wodnistych stolców powinna uwzględniać wywiad kliniczny (czas trwania objawów, czynniki epidemiologiczne, przyjmowane leki), badanie fizykalne z oceną stanu nawodnienia oraz w zależności od wskazań: badania laboratoryjne, mikrobiologiczne, obrazowe i endoskopowe. W przypadku biegunek trwających powyżej 7 dni wskazane jest pogłębienie diagnostyki.
Postępowanie terapeutyczne obejmuje przede wszystkim nawodnienie (doustne lub dożylne w zależności od stopnia odwodnienia), stosowanie probiotyków, a w uzasadnionych przypadkach antybiotykoterapię i leki przeciwbiegunkowe. U pacjentów z przedłużającymi się wodnistymi stolcami konieczna jest identyfikacja i leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Debelizyna 654,5 mg/g
Przedawkowanie Debelizyny, zawierającej 654,5 mg/g wyciągu zagęszczonego z nasion fasoli indyjskiej (Dolichosi biflorum seminis), manifestuje się przede wszystkim biegunką. Dawka jednorazowa preparatu wynosi 5 g pasty, co odpowiada 3,27 g substancji czynnej. Przekroczenie tej dawki prowadzi do zwiększonej częstotliwości wypróżnień oraz luźnych, wodnistych stolców, będących efektem nasilonego działania leku na układ pokarmowy. Objawy te wymagają szybkiego rozpoznania i odpowiedniego postępowania, aby zapobiec dalszym powikłaniom.
biegunka, dawkowanie terapeutyczne, Dolichosi biflorum seminis, działania niepożądane, leczenie objawowe, objawy niepożądane, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, skrobia pszeniczna, substancja czynna, substancje pomocnicze, układ pokarmowy, uzupełnianie elektrolitów, wodniste stolce, wyciąg z fasoli indyjskiej, wypróżnienia - Leksykon substancji czynnych
Menton – Przedawkowanie
Menton, składnik preparatu Rowachol dostępnego w formie kropli doustnych oraz kapsułek miękkich, nie wykazuje dotychczas udokumentowanych przypadków przedawkowania u ludzi. Jednakże badania toksykologiczne na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko związane z nadmiernym spożyciem olejków aromatycznych, w tym mentonu. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego (OUN), manifestujących się zarówno depresją OUN (stan osłupienia, niewydolność oddechowa), jak i jego stymulacją (pobudzenie psychoruchowe, drgawki). Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty oraz biegunka, wynikające z podrażnienia błony śluzowej żołądka i jelit.
depresja ośrodka oddechowego, depresja OUN, drgawki, dyskomfort nadbrzusza, leczenie objawowe, mdłości, menton, niewydolność oddechowa, opróżnianie żołądka, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, podrażnienie błony śluzowej, preparat Rowachol, przewód pokarmowy, skurcze mięśni, stymulacja OUN, układ krążenia, układ oddechowy, utrata świadomości, wodniste stolce, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia świadomości