nawrót zaburzenia
Nawrót zaburzenia (recurrence, relapse) to ponowne pojawienie się objawów choroby po okresie remisji lub poprawy stanu klinicznego. W kontekście medycznym termin ten ma szczególne znaczenie w psychiatrii, onkologii oraz w leczeniu chorób przewlekłych.
W psychiatrii nawrót odnosi się najczęściej do ponownego wystąpienia objawów zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, schizofrenia czy zaburzenia afektywne dwubiegunowe. Czynniki ryzyka nawrotu obejmują przedwczesne odstawienie leków, stresujące wydarzenia życiowe, brak wsparcia społecznego oraz nieprzestrzeganie zaleceń terapeutycznych.
W onkologii nawrót oznacza ponowne pojawienie się nowotworu po okresie remisji. Może on wystąpić lokalnie (w miejscu pierwotnego guza), regionalnie (w węzłach chłonnych) lub odlegle (przerzuty do innych narządów). Monitorowanie pacjentów po zakończonym leczeniu onkologicznym ma na celu wczesne wykrycie ewentualnego nawrotu.
Profilaktyka nawrotów stanowi istotny element długoterminowego planu terapeutycznego. Obejmuje ona farmakoterapię podtrzymującą, regularne wizyty kontrolne, psychoedukację pacjenta oraz, w przypadku zaburzeń psychicznych, psychoterapię ukierunkowaną na rozpoznawanie wczesnych objawów zwiastujących nawrót.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie symulowane – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zaburzenie symulowane (Factitious disorder) to poważne zaburzenie psychiczne charakteryzujące się celowym fałszowaniem lub indukowaniem objawów somatycznych bądź psychicznych w celu przyjęcia roli chorego i uzyskania opieki medycznej. Wyróżnia się formę narzuconą sobie oraz narzuconą innemu (FDIA), gdzie opiekun wywołuje objawy u osoby zależnej, najczęściej dziecka. Diagnoza jest trudna i opiera się na wykluczeniu innych chorób oraz wykryciu zachowań oszukańczych, takich jak manipulacja wynikami badań czy celowe samouszkodzenia. Kluczowe objawy sugerujące zaburzenie to niespójności w historii choroby, opór przed udostępnieniem dokumentacji, nasilenie objawów pod obserwacją oraz rozległa wiedza medyczna pacjenta. Opieka pielęgniarska wymaga dokładnej obserwacji, dokumentacji i współpracy interdyscyplinarnej, a także budowania relacji terapeutycznej opartej na empatii i jasnych granicach, aby ograniczyć nieadaptacyjne zachowania i zapobiec niepotrzebnym procedurom medycznym.
diagnostyka różnicowa, dokumentacja medyczna, fałszowanie objawów, hospitalizacja psychiatryczna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, motywacja pacjenta, nawrót zaburzenia, opieka pielęgniarska, relacja terapeutyczna, samookaleczenie, symulacja, terapia poznawczo-behawioralna, wypalenie zawodowe, zaburzenie symulowane, zespół interdyscyplinarny, zespół Münchhausena, zespół Münchhausena per procura - Leksykon chorób i schorzeń
Osobowość borderline – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Osobowość borderline (BPD) nie jest już postrzegana jako zaburzenie trwające całe życie z nieuchronną niepełnosprawnością. Badania długoterminowe, takie jak CLPS i MSAD, wykazały, że remisja objawów BPD jest częstsza niż wcześniej sądzono: po 2 latach remisję obserwuje około 25% pacjentów, a po 10 latach aż 91% doświadcza co najmniej 2-miesięcznej remisji, z czego 85% utrzymuje remisję przez 12 miesięcy lub dłużej. Wskaźniki remisji po 5 latach wynoszą 50-70%, a ryzyko nawrotu w ciągu 10 lat to około 30%. Czynniki negatywnie wpływające na rokowanie to impulsywność, negatywna afektywność, cechy antyspołeczne, współistniejąca depresja oraz subiektywne obciążenie dysocjacją. Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) przynosi lepsze wyniki u pacjentów z wyższym poziomem ugodowości, a wczesne zmiany w funkcjonowaniu osobowości w trakcie terapii są silnymi predyktorami końcowych rezultatów leczenia (proporcja wyjaśnionej wariancji 10,9-33,4%).
cecha antyspołeczna, depresja, dysocjacja, funkcjonowanie psychospołeczne, impulsywność, jadłowstręt psychiczny, kryterium diagnostyczne, myśl samobójcza, nawrót zaburzenia, nieufność interpersonalna, osobowość borderline, próba samobójcza, remisja objawów, samouszkodzenie, tendencja samobójcza, terapia dialektyczno-behawioralna, terapia poznawcza, zaburzenie odżywiania, zaburzenie psychiatryczne, zaburzenie używania substancji, zachowanie samobójcze