wydzielina z ucha
Wydzielina z ucha, określana medycznie jako otorrea, stanowi objaw różnorodnych schorzeń otolaryngologicznych. Może mieć charakter surowiczy, śluzowy, ropny lub krwisty, a jej występowanie zawsze wymaga diagnostyki, gdyż może świadczyć o toczącym się procesie zapalnym lub uszkodzeniu struktur ucha.
Najczęstszymi przyczynami wydzieliny z ucha są ostre i przewlekłe zapalenie ucha środkowego, zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego (w tym „ucho pływaka”), uraz błony bębenkowej z towarzyszącym płynotokowi lub krwotokowi, a także stany zapalne związane z obecnością ciała obcego lub nowotworami ucha.
Diagnostyka wydzieliny z ucha obejmuje badanie otoskopowe, badania mikrobiologiczne wydzieliny (posiew z antybiogramem), badania obrazowe (TK lub MRI) w przypadkach przewlekłych lub powikłanych, oraz ocenę stanu immunologicznego pacjenta. Leczenie jest uzależnione od przyczyny i może obejmować antybiotykoterapię miejscową lub ogólną, leczenie przeciwgrzybicze, przeciwzapalne lub interwencję chirurgiczną.
Przewlekła wydzielina z ucha, zwłaszcza ropna, wymaga szczególnej uwagi, gdyż może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak mastoiditis, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy ropień mózgu. U pacjentów pediatrycznych wydzielina z ucha często towarzyszy nawracającym zapaleniom ucha środkowego i może być wskazaniem do założenia drenażu wentylacyjnego (tympanostomii).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie ucha zewnętrznego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie ucha zewnętrznego (otitis externa) to stan zapalny kanału słuchowego zewnętrznego, najczęściej wywołany infekcją bakteryjną lub grzybiczą, często związany z ekspozycją na wilgotne środowisko, np. u osób pływających. Główne objawy to silny ból ucha nasilający się przy dotyku małżowiny, świąd, zaczerwienienie, obrzęk, wyciek ropy oraz przejściowe pogorszenie słuchu. Diagnostyka opiera się na badaniu otoskopowym, które pozwala ocenić stan kanału słuchowego i obecność wydzieliny. Leczenie polega na oczyszczeniu kanału słuchowego oraz stosowaniu kropli zawierających antybiotyk, steroid, roztwór o kwaśnym pH i ewentualnie środek przeciwgrzybiczy. W przypadku znacznego obrzęku stosuje się knot uszny (wick) ułatwiający penetrację leku, a w cięższych infekcjach – antybiotyki doustne. Dolegliwości bólowe łagodzi się lekami przeciwbólowymi, takimi jak paracetamol, ibuprofen czy naproksen, oraz ciepłymi kompresami.
antybiotyk doustny, błona bębenkowa, ból ucha, ibuprofen, infekcja kanału słuchowego, kanał słuchowy zewnętrzny, knot uszny, krople do uszu, łyżeczka uszna, małżowina uszna, naproksen, obrzęk kanału słuchowego, otoskop, paracetamol, perforacja błony bębenkowej, pogorszenie słuchu, przewlekłe zapalenie ucha zewnętrznego, środek przeciwgrzybiczy, steroid, ucho pływaka, węzły chłonne, wydzielina z ucha, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha zewnętrznego, zatyczki do uszu, zespół Reye’a