infekcja kanału słuchowego

Infekcja kanału słuchowego, znana również jako zapalenie ucha zewnętrznego (otitis externa), to stan zapalny przewodu słuchowego zewnętrznego. Może mieć charakter ostry lub przewlekły, a najczęstszą formą jest tzw. „ucho pływaka”, ponieważ często występuje po ekspozycji na wodę.

Główne czynniki etiologiczne to bakterie (najczęściej Pseudomonas aeruginosa i Staphylococcus aureus) oraz grzyby (głównie z rodzaju Aspergillus i Candida). Do czynników predysponujących należą: wilgoć w przewodzie słuchowym, mikrourazy spowodowane czyszczeniem ucha, ciała obce, choroby dermatologiczne oraz zaburzenia immunologiczne.

Objawy infekcji kanału słuchowego obejmują: ból ucha (często nasilający się przy pociąganiu za małżowinę lub przy żuciu), świąd, uczucie pełności w uchu, niekiedy niedosłuch oraz wyciek z ucha. W badaniu otoskopowym stwierdza się obrzęk i zaczerwienienie przewodu słuchowego, często z obecnością wydzieliny.

Leczenie obejmuje przede wszystkim miejscowe stosowanie kropli usznych zawierających antybiotyki, często w połączeniu ze steroidami w celu zmniejszenia stanu zapalnego. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie antybiotykoterapii ogólnoustrojowej. Ważne jest również unikanie czynników drażniących oraz utrzymywanie suchości kanału słuchowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl