wytrącanie moczanów

Wytrącanie moczanów to proces patologiczny, w którym kryształy moczanu sodu odkładają się w tkankach, stawach i narządach. Zjawisko to stanowi kluczowy mechanizm patogenetyczny dny moczanowej – choroby metabolicznej związanej z zaburzeniami metabolizmu puryn i podwyższonym stężeniem kwasu moczowego (hiperurykemią) w surowicy krwi.

Do wytrącania moczanów dochodzi, gdy stężenie kwasu moczowego przekracza punkt nasycenia (około 6,8 mg/dl w temperaturze 37°C). Czynnikami sprzyjającymi krystalizacji są: niskie pH środowiska, obecność jąder krystalizacji, wysoka zawartość jonów sodu oraz obniżona temperatura tkanek (np. w obwodowych stawach). Proces ten zachodzi najczęściej w płynie stawowym, tkankach okołostawowych, nerkach oraz tkance podskórnej.

W przebiegu dny moczanowej wytrącone moczany wywołują ostry stan zapalny stawów (napad dny), a przy przewlekłym przebiegu prowadzą do formowania się guzków dnawiach (tophi). W nerkach odkładanie się kryształów moczanów może skutkować kamicą moczanową lub nefropatią moczanową. Leczenie ukierunkowane jest na redukcję stężenia kwasu moczowego poprzez stosowanie inhibitorów oksydazy ksantynowej (np. allopurynol) oraz leków urykozurycznych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl