obstrukcja żył płucnych

Obstrukcja żył płucnych to poważne zaburzenie naczyniowe polegające na zwężeniu lub całkowitym zamknięciu żył płucnych, które odprowadzają krew utlenowaną z płuc do lewego przedsionka serca. Stan ten prowadzi do zastoju krwi w płucach, wzrostu ciśnienia w krążeniu płucnym i w konsekwencji do rozwoju nadciśnienia płucnego.

Obstrukcja żył płucnych może występować w postaci wrodzonej (szczególnie u noworodków jako zespół obstrukcji żył płucnych) lub nabytej. Wśród przyczyn nabytych dominują: zwłóknienie poszerzające, powikłania po zabiegach ablacji z powodu migotania przedsionków, powikłania po przeszczepie szpiku kostnego, choroby nowotworowe oraz stany zapalne. Niekiedy obstrukcja może być idiopatyczna.

Objawy kliniczne obejmują duszność wysiłkową, przewlekły kaszel, krwioplucie, nawracające infekcje płucne oraz epizody obrzęku płuc. W diagnostyce kluczową rolę odgrywa echokardiografia, tomografia komputerowa oraz cewnikowanie serca. Charakterystyczne są podwyższone ciśnienia w tętnicy płucnej oraz gradient przezkapilarny.

Leczenie obstrukcji żył płucnych zależy od etiologii i stopnia zaawansowania choroby. Metody terapeutyczne obejmują interwencje przezskórne (angioplastyka balonowa, stentowanie), leczenie chirurgiczne oraz farmakoterapię ukierunkowaną na zmniejszenie nadciśnienia płucnego. W zaawansowanych przypadkach może być konieczny przeszczep płuc. Nieleczona obstrukcja żył płucnych prowadzi do postępującej niewydolności prawokomorowej i zgonu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl