Całkowite anomalousne powrotne żyły płucne
Rokowania, prognozy i postęp choroby
Całkowite anomalousne powrotne żyły płucne (TAPVR) to krytyczna wada wrodzona serca, charakteryzująca się nieprawidłowym odpływem krwi z żył płucnych do struktur innych niż lewy przedsionek. Bez interwencji chirurgicznej śmiertelność w pierwszym miesiącu życia jest bardzo wysoka. Rokowanie zależy od obecności obstrukcji żył płucnych (PPVO), współistniejących wad, czasu rozpoznania oraz stanu klinicznego pacjenta. W izolowanym TAPVR u pacjentów z sercem dwukomorowym odsetek przeżycia przekracza 90%, a śmiertelność operacyjna jest <5% przy planowych zabiegach bez obstrukcji. W przypadku obstrukcji żył płucnych oraz pilnych operacji u krytycznie chorych noworodków śmiertelność i zachorowalność są znacznie wyższe, często wymagając długotrwałej wentylacji mechanicznej pooperacyjnej. Współistnienie TAPVR z sercem jednokomorowym lub heterotaksją pogarsza rokowanie, z przeżywalnością poniżej 60%, a heterotaksja jest niezależnym predyktorem śmiertelności (iloraz szans 5,5; p=0,02).
Wprowadzenie do całkowitej anomalii powrotu żylnego z płuc
Całkowite anomalousne powrotne żyły płucne (TAPVR – Total Anomalous Pulmonary Venous Return) to wrodzona wada serca, w której żyły płucne odprowadzają krew do innych struktur anatomicznych niż lewy przedsionek. Jest to sinicza wada wrodzona serca, która bez leczenia chirurgicznego prowadzi do zgonu, zwykle w ciągu pierwszego miesiąca życia noworodka1. Rokowanie w tej wadzie zależy od wielu czynników, w tym obecności obstrukcji żył płucnych, współistnienia z innymi wadami, czasu rozpoznania oraz stanu klinicznego pacjenta przed operacją.
Rokowanie w izolowanej TAPVR
Współczesne wyniki leczenia chirurgicznego izolowanej TAPVR u pacjentów z sercem dwukomorowym są bardzo dobre, z odsetkiem przeżycia przekraczającym 90%1. Śmiertelność operacyjna wynosi mniej niż 5% w przypadku planowych zabiegów przeprowadzanych u dzieci bez obstrukcji żył płucnych2. Dzięki postępom w medycynie i technologii, większość dzieci urodzonych z tą wadą ma szansę na prowadzenie produktywnego życia w wieku dorosłym3.
Dzieci, które były krytycznie chore jako noworodki, mogą wymagać dłuższego procesu rekonwalescencji. Jednak w większości przypadków nie doświadczają one długotrwałych następstw wady, nie muszą przyjmować przewlekle leków ani ograniczać aktywności sportowej3. Rokowanie długoterminowe po chirurgicznym leczeniu TAPVR jest doskonałe, a ponieważ naprawiona wada skutkuje prawidłowym krążeniem, oczekuje się, że dzieci będą rosnąć i rozwijać się normalnie2.
Czynniki wpływające na rokowanie
Obstrukcja żył płucnych
Obecność przedoperacyjnej obstrukcji żył płucnych (PPVO) znacząco wpływa na przebieg okołooperacyjny. Pacjenci z obstrukcją TAPVR mają większą zachorowalność przedoperacyjną4. Śmiertelność operacyjna jest wyższa, gdy zabieg jest przeprowadzany w trybie pilnym u krytycznie chorych noworodków z obstrukcją żył płucnych. Pacjenci, którzy przeżyją operację, mogą wymagać długiego okresu intensywnej opieki pooperacyjnej, często z koniecznością stosowania wentylacji mechanicznej w czasie rekonwalescencji płuc2.
Współistnienie z innymi wadami
Rokowanie jest znacznie gorsze w przypadku złożonej TAPVR współistniejącej z sercem jednokomorowym lub heterotaksją. W takich przypadkach wskaźnik przeżycia jest nadal raportowany na poziomie poniżej 60%1. Badania wykazały, że heterotaksja jest jedynym niezależnym predyktorem śmiertelności w analizie wieloczynnikowej (iloraz szans 5,5, przedział ufności 1,3-16,7, p = 0,02)4.
Wczesna śmiertelność w TAPVR połączonej z sercem jednokomorowym jest nadal bardzo wysoka. Gaynor i wsp. donoszą, że przeżywalność pacjentów poddanych operacji TAPVR w połączeniu z sercem jednokomorowym wynosiła 54% w wieku 6 miesięcy i 44% w wieku 1 roku1.
Jednoczesne zabiegi paliatywne
Szczególnie wysokie ryzyko zgonu występuje w przypadku jednoczesnych zabiegów paliatywnych na tętnicy płucnej. Najwyższą śmiertelność odnotowano u pacjentów z zmodyfikowanym zespoleniem Blalock-Taussig (6 z 7; 85,7%), a następnie u pacjentów z opaskowaniem tętnicy płucnej (PAB) (2 z 3; 66,6%). U pacjentów, którzy przeszli dwukierunkowe zespolenie żylno-płucne (BCPS) i procedurę Fontana, nie zaobserwowano wczesnej śmiertelności, a tylko jeden późny zgon5.
Wiek i masa ciała
Wczesny wiek i niska masa ciała w momencie operacji są istotnymi czynnikami ryzyka, zwłaszcza w przypadku TAPVR połączonej z sercem jednokomorowym5. Zabieg chirurgiczny w jednokomorach jest wciąż bardzo ryzykowny, szczególnie przy niskiej masie ciała i wczesnym wieku, z jednoczesnym zabiegiem paliatywnym1.
Powikłania późne
Mimo doskonałego rokowania długoterminowego, mogą wystąpić rzadkie powikłania późne po operacji TAPVR. Regularna kontrola przez wykwalifikowanego kardiologa jest niezbędna do wczesnego wykrycia tych problemów, jeśli wystąpią2.
Obstrukcja żył płucnych późna
Rzadko może rozwinąć się obstrukcja jednej lub więcej żył płucnych. Może to wystąpić w miejscu naprawy chirurgicznej lub z powodu nieprawidłowości samych żył płucnych. Taka obstrukcja żył płucnych może prowadzić do duszności lub świszczącego oddechu. Rozpoznanie może być trudne i czasami wymaga cewnikowania serca6. W rzadkich przypadkach żyły płucne stają się niedrożne w późniejszym okresie życia i wymagany jest dodatkowy zabieg chirurgiczny lub procedura cewnikowania3.
Zaburzenia rytmu serca
Innym późnym powikłaniem TAPVR, również rzadkim, są zaburzenia rytmu serca. Ze względu na rozległy zabieg chirurgiczny w obrębie przedsionka, u niektórych pacjentów mogą wystąpić nieprawidłowe impulsy elektryczne w przedsionku6. U niewielkiej liczby dzieci mogą wystąpić arytmie (nieprawidłowy rytm serca), które można leczyć lekami, ablacją prądem o częstotliwości radiowej lub rozrusznikiem serca3.
Gdy te impulsy występują jako pojedyncze pobudzenia, są zwykle łagodne i nie wymagają leczenia. W rzadkich przypadkach pacjenci mogą mieć ciągłe epizody przyspieszonego rytmu serca lub wolne rytmy serca. Zarówno utrzymujące się szybkie, jak i wolne rytmy serca mogą wymagać leczenia. Wyniki leczenia (zarówno farmakologicznego, jak i za pomocą rozrusznika) są doskonałe6.
Podsumowanie czynników rokowniczych
Podsumowując, istotna poprawa wyników chirurgicznych w izolowanym TAPVR nastąpiła dzięki udoskonaleniu diagnostyki okołooperacyjnej, leczenia i techniki chirurgicznej. Jednak korekcja chirurgiczna TAPVR w połączeniu z sercem jednokomorowym nadal wiąże się z wysokim ryzykiem śmiertelności. W szczególności, jednoczesne zabiegi paliatywne na tętnicy płucnej, wczesny wiek i niska masa ciała w momencie operacji stanowią istotne czynniki ryzyka5.
TAPVR charakteryzuje się poważną zachorowalnością i śmiertelnością noworodków, przy niskim odsetku rozpoznań prenatalnych przy braku heterotaksji. Pacjenci z obstrukcją TAPVR mają większą zachorowalność przedoperacyjną, ale tylko heterotaksja była niezależnie związana ze zwiększoną śmiertelnością pooperacyjną4.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.