wypustki stopowate
Wypustki stopowate (ang. podocytes) to wyspecjalizowane komórki nabłonkowe stanowiące kluczowy element bariery filtracyjnej kłębuszków nerkowych. Charakteryzują się unikalną morfologią z licznymi wypustkami (stopkami), które oplatają naczynia włosowate kłębuszka, tworząc szczelinę filtracyjną.
Funkcjonalnie, wypustki stopowate odgrywają kluczową rolę w procesie filtracji kłębuszkowej, regulując selektywną przepuszczalność bariery dla białek osocza i innych makromolekuł. Dzięki białkom błonowym, takim jak nefryna, podocyna i CD2AP, utrzymują one integralność szczeliny filtracyjnej, zapobiegając przedostawaniu się białek do moczu pierwotnego.
Uszkodzenie wypustek stopowatych jest patogenetycznie związane z rozwojem białkomoczu i wielu glomerulopatii, w tym z nefropatią błoniastą, zmianami minimalnym, ogniskowym segmentalnym stwardnieniem kłębuszków nerkowych (FSGS) oraz niektórymi postaciami nefropatii cukrzycowej. W diagnostyce chorób nerek, ocena ultrastrukturalna podocytów za pomocą mikroskopii elektronowej stanowi ważne narzędzie diagnostyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ogniskowe segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych – Diagnostyka i diagnoza
Ogniskowe segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych (FSGS) to histopatologiczny wzorzec uszkodzenia nerek, charakteryzujący się segmentalnym stwardnieniem wybranych kłębuszków, będący częstą przyczyną zespołu nerczycowego z białkomoczem często przekraczającym 3,5 g/dobę, hipoalbuminemią (<30 g/l), hiperlipidemią oraz obrzękami. Diagnostyka opiera się na biopsji nerki, gdzie obserwuje się segmentalne stwardnienie, obliterację kapilar, złogi hialinowe oraz rozlane zatarcie wypustek podocytów w mikroskopii elektronowej. Klasyfikacja Columbia wyróżnia pięć wariantów morfologicznych FSGS, zróżnicowanych pod względem rokowania i progresji do stadium 5 przewlekłej choroby nerek (PChN). Rozróżnienie pierwotnego FSGS, wymagającego leczenia immunomodulującego, od wtórnego, związanego z czynnikami takimi jak nefropatia cukrzycowa, infekcje wirusowe czy leki, jest kluczowe dla wyboru terapii.
azot mocznikowy, białkomocz nerczycowy, biopsja nerki, choroba autoimmunologiczna, choroba Fabry’ego, choroba zmian minimalnych, elektroforeza białek, guz Wilmsa, hiperlipidemia, hipoalbuminemia, infekcja wirusowa, leczenie immunosupresyjne, mikroskopia elektronowa, nadciśnienie tętnicze, nefroblastoma, nefropatia cukrzycowa, nefropatia nadciśnieniowa, nefropatia refluksowa, podocyt, steroidooporny zespół nerczycowy, stwardnienie kłębuszków nerkowych, toczeń rumieniowaty układowy, torebka Bowmana, ultrasonografia nerek, wirusowe zapalenie wątroby, wskaźnik białko/kreatynina, wypustki stopowate, zespół Alporta, zespół nerczycowy