nieodwracalne uszkodzenie wątroby

Nieodwracalne uszkodzenie wątroby to stan patologiczny, w którym dochodzi do trwałego upośledzenia funkcji tego narządu, niemożliwego do cofnięcia poprzez regenerację tkanki wątrobowej. Jest to końcowy etap wielu przewlekłych chorób wątroby, prowadzący najczęściej do marskości lub niewydolności wątroby.

Główne przyczyny nieodwracalnego uszkodzenia wątroby obejmują przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby (HBV, HCV), alkoholową chorobę wątroby, niealkoholową stłuszczeniową chorobę wątroby (NAFLD), autoimmunologiczne zapalenie wątroby, choroby metaboliczne (hemochromatoza, choroba Wilsona) oraz długotrwałe działanie hepatotoksyn. Proces patologiczny charakteryzuje się postępującym włóknieniem, zaburzeniem architektury zrazików wątrobowych i tworzeniem guzków regeneracyjnych.

Klinicznie nieodwracalne uszkodzenie wątroby manifestuje się objawami niewydolności wątroby, w tym żółtaczką, wodobrzuszem, encefalopatią wątrobową, zaburzeniami krzepnięcia, spadkiem poziomu albumin oraz nadciśnieniem wrotnym z możliwymi krwawieniami z żylaków przełyku. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne, obrazowe oraz biopsję wątroby, która pozwala ocenić stopień włóknienia i uszkodzenia.

W przypadku nieodwracalnego uszkodzenia wątroby leczenie ukierunkowane jest głównie na łagodzenie objawów, zapobieganie dalszej progresji choroby oraz leczenie powikłań. W zaawansowanych stadiach jedyną skuteczną metodą terapeutyczną pozostaje przeszczepienie wątroby, które może znacząco wydłużyć życie pacjenta i poprawić jego jakość.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl