przewlekłe choroby układu oddechowego

Przewlekłe choroby układu oddechowego stanowią grupę schorzeń charakteryzujących się długotrwałym, często postępującym uszkodzeniem dróg oddechowych i/lub miąższu płucnego. Do najczęstszych jednostek zalicza się przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP), astmę, mukowiscydozę, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowe choroby płuc oraz nadciśnienie płucne.

POChP to schorzenie charakteryzujące się niecałkowicie odwracalnym ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe, związane z przewlekłym procesem zapalnym oskrzeli i płuc. Astma z kolei cechuje się przewlekłym zapaleniem dróg oddechowych, z nawracającymi epizodami świstów, duszności i kaszlu, zwłaszcza nocą lub nad ranem, gdzie obturacja oskrzeli jest zazwyczaj odwracalna.

Leczenie przewlekłych chorób układu oddechowego obejmuje farmakoterapię (m.in. leki rozszerzające oskrzela, glikokortykosteroidy wziewne, leki przeciwzapalne), rehabilitację oddechową, tlenoterapię domową oraz w wybranych przypadkach leczenie operacyjne. Kluczową rolę odgrywa także eliminacja czynników ryzyka, szczególnie zaprzestanie palenia tytoniu.

Diagnostyka tych schorzeń opiera się na badaniach czynnościowych układu oddechowego (spirometria, badanie zdolności dyfuzyjnej płuc), badaniach obrazowych (RTG, HRCT), bronchoskopii oraz testach alergicznych. W zaawansowanych stadiach choroby mogą wystąpić powikłania ogólnoustrojowe, takie jak wyniszczenie, osteoporoza, sercowo-płucne, depresja i zaburzenia snu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl