płytka ruchowa mięśni
Płytka ruchowa mięśni (zwana również połączeniem nerwowo-mięśniowym lub synapsą nerwowo-mięśniową) to wyspecjalizowana struktura, w której zakończenie aksonu neuronu ruchowego wchodzi w ścisły kontakt z błoną komórkową włókna mięśniowego. Stanowi ona miejsce przekazywania impulsów nerwowych z układu nerwowego do mięśni szkieletowych, umożliwiając ich skurcz.
Z punktu widzenia fizjologii, funkcjonowanie płytki ruchowej opiera się na uwalnianiu acetylocholiny z pęcherzyków synaptycznych neuronu do szczeliny synaptycznej. Neurotransmiter ten wiąże się z receptorami nikotynowymi na błonie postsynaptycznej mięśnia, powodując otwarcie kanałów jonowych, depolaryzację błony i w konsekwencji skurcz włókna mięśniowego. Enzym acetylocholinoesteraza szybko rozkłada acetylocholinę, kończąc jej działanie.
Zaburzenia funkcjonowania płytki ruchowej mięśni leżą u podłoża wielu chorób neurologicznych, z których najważniejsze to miastenia (myasthenia gravis) – autoimmunologiczna choroba związana z obecnością przeciwciał przeciwko receptorom acetylocholiny, zespół Lamberta-Eatona – zaburzenie związane z przeciwciałami przeciwko kanałom wapniowym, czy zatrucia toksynami botulinowymi blokującymi uwalnianie acetylocholiny. Diagnostyka tych schorzeń opiera się na badaniach elektrofizjologicznych, immunologicznych oraz testach farmakologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Benfotiamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Benfotiamina, lipofilowa pochodna tiaminy (witamina B1), charakteryzuje się wyższą biodostępnością niż rozpuszczalne w wodzie sole tiaminy. Badania toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych wykazały bardzo niską toksyczność, z dawkami LD50 wynoszącymi 15 g/kg (doustnie), 2,2 g/kg (dożylnie) oraz 1,8 g/kg (dootrzewnowo) u myszy. Wysokie dawki tiaminy i benfotiaminy mogą indukować bradykardię oraz blokadę zwojów wegetatywnych i płytek ruchowych mięśni. W badaniach toksyczności przewlekłej, podawanie benfotiaminy w dawkach do 100 mg/kg masy ciała nie wywołało zmian histopatologicznych ani objawów niepożądanych u królików, myszy i szczurów, a także nie stwierdzono negatywnego wpływu na reprodukcję przez trzy generacje zwierząt. Dane genotoksyczności i rakotwórczości nie wskazują na istotne ryzyko mutagenne lub kancerogenne, choć brak jest długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego benfotiaminy.
badanie genotoksyczności, badanie histologiczne, badanie histopatologiczne, benfotiamina, biodostępność, blokada zwojów wegetatywnych, bradykardia, chlorowodorek tiaminy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, margines bezpieczeństwa, neuroblast, płytka ruchowa mięśni, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał teratogenny, profil farmakologiczny, rakotwórczość, tiamina, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, właściwość farmakokinetyczna