dystalny odcinek jelita cienkiego

Dystalny odcinek jelita cienkiego odnosi się do końcowej części jelita cienkiego, czyli do jelita krętego (ileum). Stanowi ono około 3/5 długości całego jelita cienkiego i rozciąga się od jelita czczego (jejunum) do zastawki krętniczo-kątniczej (Bauhina), gdzie łączy się z jelitem grubym.

Jelito kręte charakteryzuje się mniejszą średnicą w porównaniu do proksymalnych części jelita cienkiego oraz bledszą barwą ściany. Histologicznie odznacza się zwiększoną liczbą grudek chłonnych (kępki Peyera), które odgrywają istotną rolę w układzie immunologicznym. W dystalnym odcinku jelita cienkiego następuje głównie wchłanianie witaminy B12, kwasów żółciowych oraz pozostałych składników odżywczych, które nie zostały wchłonięte w proksymalnych częściach przewodu pokarmowego.

W praktyce klinicznej dystalny odcinek jelita cienkiego jest miejscem występowania wielu patologii, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna, która często zajmuje właśnie tę część przewodu pokarmowego, a także guzy neuroendokrynne, uchyłki Meckela czy adenocarcinoma. Ze względu na swoje położenie, dystalny odcinek jelita cienkiego może być trudny do oceny w standardowych badaniach endoskopowych, co często wymaga zastosowania specjalistycznych technik obrazowania, takich jak enteroskopia czy enterografia rezonansu magnetycznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl