plamkowy rumień
Plamkowy rumień (łac. erythema maculatum) to jednostka chorobowa charakteryzująca się występowaniem czerwonych, płaskich zmian skórnych bez towarzyszącego obrzęku. Należy do grupy chorób określanych jako rumienie, które stanowią reakcję naczyniową skóry objawiającą się zaczerwienieniem.
W obrazie klinicznym plamkowego rumienia dominują czerwone plamy o różnych rozmiarach, zwykle nieswędzące, które mogą występować pojedynczo lub w skupiskach. Zmiany mogą pojawić się nagle i równie szybko ustępować. Etiologia schorzenia jest zróżnicowana – może być związana z infekcjami (wirusowymi, bakteryjnymi), reakcjami polekowym, chorobami autoimmunologicznymi, a także czynnikami środowiskowymi.
Diagnostyka plamkowego rumienia obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz w zależności od podejrzewanej przyczyny – badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na eliminację czynnika wywołującego oraz łagodzenie objawów. W przypadkach idiopatycznych stosuje się leczenie objawowe z użyciem miejscowych preparatów przeciwzapalnych oraz leków przeciwhistaminowych przy towarzyszącym świądzie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Siarczan neomycyny – Dawkowanie i sposób podawania
Siarczan neomycyny, stosowany w preparacie okulistycznym Maxitrol (3500 j.m./ml w kroplach do oczu), wykazuje działanie przeciwbakteryjne i jest dawkowany w zależności od nasilenia stanu zapalnego: 1-2 krople do worka spojówkowego 4-6 razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 1-2 kropli co godzinę w ostrych przypadkach, z zaleceniem stopniowego zmniejszania dawki wraz z poprawą kliniczną. Wskazane jest unikanie przedwczesnego przerwania terapii. U dzieci skuteczność i bezpieczeństwo nie zostały określone, a u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek nie ma konieczności modyfikacji dawkowania ze względu na minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe. Podczas aplikacji należy stosować techniki ograniczające wchłanianie systemowe, takie jak ucisk przewodu nosowo-łzowego oraz zachować odstępy czasowe między różnymi preparatami okulistycznymi.
alergia kontaktowa, dysfagia, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, International Contact Dermatitis Research Group, krostka, naciek zapalny, nasilenie procesu chorobowego, objaw zapalny, pęcherzyk, plamkowy rumień, populacja pediatryczna, preparat okulistyczny, przewód nosowo-łzowy, reakcja alergiczna, reakcja opóźniona, reakcja podrażnienia, siarczan neomycyny, test płatkowy, wchłanianie ogólnoustrojowe, worek spojówkowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmiana grudkowa, zmiana rumieniowa - Leksykon substancji czynnych
N,N’-difenylo-parafenylenodiamina – Dawkowanie i sposób podawania
TRUE Test 36 zawiera N,N’-difenylo-parafenylenodiaminę (PPD) jako kluczowy składnik mieszaniny czarnej gumy (alergen nr 16) w stężeniu 75 μg/cm² (61 μg/płatek), w proporcji 5 części PPD do 2 części N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiaminy oraz 5 części N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiaminy. Test płatkowy nakłada się na zdrową skórę pleców lub ramienia, pozostawiając na 48 godzin bez zmoczenia czy przesuwania. Oceny reakcji dokonuje się 30 minut po zdjęciu plastra, następnie po 1-2 dniach oraz kontrolnie po 5-7 dniach, aby wykryć ewentualne reakcje opóźnione. Miejsca aplikacji oznacza się markerem zgodnie z nacięciami na plastrze, co ułatwia identyfikację alergenu. Test jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci.
dermatitis, International Contact Dermatitis Research Group, mieszanina czarnej gumy, N, N-cykloheksylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N-izopropylo-N’-fenylo-parafenylenodiamina, N’-difenylo-parafenylenodiamina, odcinek grzbietowy kręgosłupa, plamkowy rumień, plaster do prób prowokacyjnych, reakcja alergiczna, reakcja fałszywie ujemna, reakcja opóźniona, reakcja podrażnienia, reakcja ujemna, reakcja wątpliwa, rumień, rumień grudkowy, rumień pęcherzykowy, substancja testująca, test płatkowy, TRUE Test 36, zmiana grudkowa, zmiana pęcherzykowa