odczyn oponowy

Odczyn oponowy to zespół objawów klinicznych wynikających z podrażnienia opon mózgowo-rdzeniowych, występujący w przebiegu zakażeń bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych lub procesów niezakaźnych, takich jak krwawienie podpajęczynówkowe czy proces nowotworowy.

Charakterystycznymi objawami odczynu oponowego są: sztywność karku, objaw Brudzińskiego (zgięcie szyi powoduje zgięcie kończyn dolnych) oraz objaw Kerniga (niemożność wyprostowania kończyny dolnej w kolanie przy zgiętym biodrze). Mogą towarzyszyć im bóle głowy, światłowstręt, nudności, wymioty oraz zaburzenia świadomości.

Diagnostyka odczynu oponowego obejmuje badanie neurologiczne, badanie płynu mózgowo-rdzeniowego pobranego podczas punkcji lędźwiowej, badania obrazowe (TK, MRI) oraz badania laboratoryjne. W płynie mózgowo-rdzeniowym obserwuje się zwiększoną pleocytozę, podwyższony poziom białka oraz zmiany stężenia glukozy zależne od etiologii.

Leczenie odczynu oponowego jest ukierunkowane na eliminację czynnika wywołującego, a jego skuteczność zależy od szybkości wdrożenia odpowiedniej terapii. W przypadku zakażeń bakteryjnych kluczowa jest antybiotykoterapia empiryczna, modyfikowana następnie zgodnie z wynikami posiewów i antybiogramu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl