tętnica pępowinowa
Tętnica pępowinowa to naczynie krwionośne stanowiące istotny element krążenia płodowego. Fizjologicznie występują dwie tętnice pępowinowe, które biegną wewnątrz sznura pępowinowego, towarzysząc pojedynczej żyle pępowinowej. Tętnice te transportują krew ubogą w tlen i składniki odżywcze od płodu do łożyska.
Tętnice pępowinowe powstają z tętnic biodrowych wewnętrznych płodu i po urodzeniu przekształcają się w więzadła pępkowe boczne. W diagnostyce prenatalnej ocena liczby i przepływu w tętnicach pępowinowych stanowi ważny element badania USG. Brak jednej tętnicy pępowinowej (SUA – single umbilical artery) występuje w około 0,5-1% ciąż i może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem wad rozwojowych u płodu.
Prawidłowy przepływ w tętnicach pępowinowych charakteryzuje się niskim oporem naczyniowym, który stopniowo zmniejsza się wraz z postępem ciąży. Nieprawidłowy przepływ, zwłaszcza z wysokim oporem lub przepływem wstecznym (tzw. przepływ końcowo-rozkurczowy zerowy lub wsteczny), może wskazywać na niewydolność łożyska i zagrożenie dobrostanu płodu. Ocena przepływu w tętnicach pępowinowych metodą Dopplera stanowi ważne narzędzie w monitorowaniu ciąż wysokiego ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ekstrofia pęcherza moczowego – Diagnostyka i diagnoza
Ekstrofia pęcherza moczowego (EPM) to rzadka, złożona wada wrodzona obejmująca przednią ścianę brzucha, układ moczowy, narządy płciowe, miednicę kostną, kręgosłup i odbyt. Diagnostyka może być prenatalna lub po urodzeniu. Prenatalne rozpoznanie, stwierdzane w około 47-48% przypadków, opiera się głównie na badaniu ultrasonograficznym wykonywanym między 15. a 32. tygodniem ciąży, z charakterystycznym brakiem wizualizacji prawidłowo wypełnionego pęcherza moczowego, nisko umiejscowioną pępowiną, uwypukleniem dolnej części brzucha, diastazą spojenia łonowego oraz nieprawidłowościami genitaliów. Diagnostyka uzupełniająca obejmuje rezonans magnetyczny płodu (MRI) oraz kolorowy Doppler, a w wybranych przypadkach amniocentezę w celu wykluczenia aberracji chromosomowych. Po urodzeniu rozpoznanie opiera się na charakterystycznym obrazie klinicznym, w tym widocznym pęcherzu wystającym przez ścianę brzucha, rozchodzących się mięśniach brzucha, epispadii u chłopców oraz nieprawidłowościach narządów płciowych i odbytu u dziewczynek. Dodatkowe badania obrazowe, takie jak USG nerek, RTG miednicy i niskodawkowa tomografia komputerowa, służą ocenie rozległości wady i planowaniu leczenia.
aberracja chromosomowa, amniocenteza, badanie fizykalne, badanie ultrasonograficzne, chirurg, diagnostyka prenatalna, diastaza łonowa, diastaza spojenia łonowego, ekstrofia kloaki, ekstrofia pęcherza moczowego, epispadią, gastroschisis, kolorowy doppler, miednica kostna, narządy płciowe, nerka, niskodawkowa tomografia komputerowa, ortopeda, przepuklina pępowinowa, radiolog, rezonans magnetyczny płodu, ściana brzucha, tętnica pępowinowa, układ moczowy, urolog dziecięcy, USG anatomiczne, wada wrodzona, wzgórek łonowy