biodostępność kofeiny
Biodostępność kofeiny to parametr farmakokinetyczny określający, jaka część podanej dawki substancji dociera do krążenia ogólnoustrojowego. W przypadku kofeiny biodostępność po podaniu doustnym jest niemal całkowita i wynosi około 99-100%, co oznacza, że praktycznie cała przyjęta dawka wchłania się z przewodu pokarmowego do krwiobiegu.
Kofeina charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, a maksymalne stężenie w osoczu osiąga już po 30-60 minutach od spożycia. Substancja ta łatwo przenika przez barierę krew-mózg oraz barierę łożyskową. Dystrybucja kofeiny w organizmie jest równomierna, a objętość dystrybucji wynosi około 0,7 l/kg masy ciała.
Metabolizm kofeiny zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymu CYP1A2 cytochromu P450. Głównymi metabolitami są paraksantyna, teobromina i teofilina. Okres półtrwania kofeiny wynosi średnio 3-5 godzin, jednak może się znacząco różnić w zależności od czynników takich jak wiek, ciąża, choroby wątroby, palenie tytoniu czy interakcje z innymi lekami. U kobiet w ciąży okres półtrwania może wydłużyć się nawet do 15 godzin.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt Solpadeine Max zawiera paracetamol, kofeinę oraz kodeinę, które wykazują odmienne profile farmakokinetyczne. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 30 minutach (postać rozpuszczalna) lub 60 minutach (postać stała), z okresem półtrwania 1-4 godziny (średnio 2 godziny). Ulega on głównie metabolizmowi w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (60-80%) i siarkowym (20-30%), a następnie jest eliminowany z moczem w 90% w postaci metabolitów. W przypadku niewydolności nerek (GFR ≤ 50 ml/min) okres półtrwania wydłuża się do 2-5,3 godziny, co wymaga dostosowania dawkowania i wydłużenia odstępów między dawkami do co najmniej 6 godzin. Kofeina jest szybko wchłaniana, osiągając Cmax po 30-40 minutach, z biodostępnością niemal 100% i okresem półtrwania około 4,9 godziny (zakres 1,9-12,2 godziny). Metabolizowana jest w wątrobie przez oksydację, demetylację i acetylację, a jej metabolity są wydalane głównie przez nerki.
acetylacja, biodostępność kofeiny, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, demetylacja, dystrybucja kodeiny, dystrybucja paracetamolu, eliminacja nerkowa, eliminacja paracetamolu, farmakokinetyka substancji czynnych, glukuronidy, kwas merkapturowy, metabolizm kodeiny, metabolizm kofeiny, metabolizm wątrobowy, metyloksantyna, N-acetylo-p-benzochinoimina, niewydolność nerek, okres półtrwania, oksydacja, postać stała leku, siarczany, sprzęganie z glukuronianem, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z kwasem siarkowym, stężenie w osoczu, uszkodzenie wątroby, wchłanianie kodeiny, wchłanianie paracetamolu, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Kopiryna zawiera kwas acetylosalicylowy (400 mg) oraz kofeinę (50 mg). Kwas acetylosalicylowy jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 10-20 minutach, natomiast jego główny metabolit – kwas salicylowy – po 0,3-2 godzinach. Oba związki silnie wiążą się z białkami osocza i dystrybuują się szeroko w organizmie, z przenikaniem kwasu salicylowego przez łożysko i do mleka. Metabolizm kwasu salicylowego zachodzi głównie w wątrobie, z powstawaniem kwasu salicylurowego, fenylosalicylanów glukuronidu oraz kwasu gentyzynowego. Okres półtrwania eliminacji kwasu salicylowego jest dawkozależny: 2-3 godziny przy dawkach do 325 mg/dobę oraz około 15 godzin przy dawkach powyżej 3 g/dobę. Eliminacja następuje głównie przez nerki.
bariera krew-mózg, białka osocza, biodostępność kofeiny, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, enzym wątrobowy, kinetyka eliminacji, kofeina, kwas acetylosalicylowy, kwas dimetylomoczowy, kwas gentyzynowy, kwas metylomoczowy, kwas salicylowy, kwas salicylurowy, maksymalne stężenie leku, metyloksantyna, okres półtrwania wchłaniania, przenikanie przez łożysko, przewód pokarmowy, stężenie kwasu acetylosalicylowego, wchłanianie leku, wiązanie z białkami, zatrucie
