Właściwości farmakokinetyczne produktu Solpadeine Max

Produkt Solpadeine Max zawiera trzy substancje czynne (paracetamol, kofeinę i kodeinę), których właściwości farmakokinetyczne różnią się między sobą. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące wchłaniania, dystrybucji, biotransformacji oraz eliminacji każdej z tych substancji.¹

Paracetamol – właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie paracetamolu

Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w zależności od postaci farmaceutycznej: 60 minut po podaniu postaci stałej oraz 30 minut po zastosowaniu postaci rozpuszczalnej.²

W przypadku produktu Solpadeine Max w postaci tabletek musujących, paracetamol można wykryć w osoczu już po 15 minutach od podania.³

Dystrybucja paracetamolu

Po wchłonięciu paracetamol ulega względnie jednolitej dystrybucji do większości płynów ustrojowych. Wykazuje różny stopień wiązania z białkami osocza.⁴

Biotransformacja paracetamolu

Metabolizm paracetamolu odbywa się głównie w wątrobie poprzez dwa główne szlaki metaboliczne:

• Sprzęganie z kwasem glukuronowym – jest to główny szlak metaboliczny paracetamolu⁵
• Sprzęganie z kwasem siarkowym – szlak ten może ulec wysyceniu przy dawkach przekraczających dawki terapeutyczne⁶

Istnieje również mniej istotny szlak metaboliczny katalizowany przez cytochrom P450 (głównie izoenzym CYP2E1), który prowadzi do powstania reaktywnego metabolitu pośredniego – N-acetylo-p-benzochinoiminy. W warunkach prawidłowego stosowania terapeutycznego, metabolit ten ulega szybkiej detoksyfikacji przez glutation i jest eliminowany z moczem po sprzężeniu z cysteiną i kwasem merkapturowym.⁷

W przypadku znacznego przedawkowania, ilość tego toksycznego metabolitu znacząco wzrasta, co może prowadzić do uszkodzenia wątroby.⁸

Eliminacja paracetamolu

Paracetamol jest eliminowany głównie przez nerki. Około 90% przyjętej dawki jest wydalane z moczem w ciągu 24 godzin, przede wszystkim w postaci metabolitów:⁹

• 60-80% w postaci glukuronidów
• 20-30% w postaci siarczanów
• Mniej niż 5% w postaci niezmienionej

Okres półtrwania paracetamolu w fazie eliminacji wynosi około 2 godziny (zakres 1-4 godziny).¹⁰

Farmakokinetyka paracetamolu w niewydolności nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek (GFR ≤ 50 ml/min) eliminacja paracetamolu jest wydłużona:

• Okres półtrwania w fazie eliminacji wydłuża się do 2-5,3 godziny¹¹
• Szybkość eliminacji metabolitów (glukuronidów i siarczanów) jest trzykrotnie wolniejsza w porównaniu z osobami zdrowymi¹²

Z tego powodu, u pacjentów z niewydolnością nerek zaleca się zmniejszenie dawki paracetamolu oraz zwiększenie minimalnego odstępu między kolejnymi dawkami do co najmniej 6 godzin.¹³

Kofeina – właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie kofeiny

Kofeina po podaniu doustnym ulega szybkiej absorpcji z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po około 30-40 minutach od przyjęcia.¹⁴

Dystrybucja kofeiny

Po podaniu doustnym kofeina jest praktycznie w całości dostępna biologicznie i ulega dystrybucji we wszystkich płynach ustrojowych. Średni stopień wiązania kofeiny z białkami osocza wynosi około 35%.¹⁵

Biotransformacja kofeiny

Kofeina jest niemal całkowicie metabolizowana w wątrobie poprzez procesy:

• Oksydacji
• Demetylacji
• Acetylacji

W wyniku tych procesów powstają główne metabolity kofeiny:¹⁶

• 1-metyloksantyna
• 7-metyloksantyna
• 1,7-dimetyloksantyna (paraksantyna)

Do mniej istotnych metabolitów kofeiny należą kwas 1-metylouronowy i 5-acetyloamino-6-formyloamino-3-metylouracyl (AMFU).¹⁷

Eliminacja kofeiny

Kofeina i jej metabolity są wydalane głównie przez nerki.¹⁸ Okres półtrwania kofeiny w osoczu wynosi średnio 4,9 godziny, jednak występują znaczne różnice międzyosobnicze i wewnątrzosobnicze – wartości te mogą wahać się od 1,9 do 12,2 godziny.¹⁹

Kodeina – właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie kodeiny

Kodeina po podaniu doustnym ulega dobremu wchłanianiu z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po około godzinie od przyjęcia.²⁰

Dystrybucja kodeiny

Kodeina podlega szerokiej dystrybucji do większości płynów ustrojowych. Charakteryzuje się niskim stopniem wiązania z białkami osocza. Okres półtrwania kodeiny w osoczu wynosi około 2,5-3 godziny.²¹

Biotransformacja kodeiny

Kodeina jest metabolizowana w wątrobie głównie przez dwa enzymy cytochromu P450:²²

• CYP2D6 – przekształca kodeinę do morfiny
• CYP3A4 – przekształca kodeinę do norkodeiny

Powstałe metabolity ulegają dalszym przemianom metabolicznym i są sprzęgane z kwasem glukuronowym.

Eliminacja kodeiny

Kodeina i jej metabolity są wydalane niemal całkowicie przez nerki z moczem.²³