rwa kulszowa
Wskazanie

Rwa kulszowa (ischialgia) to zespół objawów wywołanych podrażnieniem lub uciskiem korzeni nerwowych tworzących nerw kulszowy. Najczęstszą przyczyną jest przepuklina jądra miażdżystego (dyskopatia), zwężenie kanału kręgowego, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lub konflikt krążkowo-korzeniowy. Charakteryzuje się ostrym, promieniującym bólem wzdłuż przebiegu nerwu kulszowego – od okolicy lędźwiowej poprzez pośladek, tylną i boczną powierzchnię uda, podudzie, aż do stopy.

W farmakoterapii rwy kulszowej stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) jak Ibuprom, Nurofen, Diclac, Voltaren; paracetamol (Apap, Panadol); leki przeciwdrgawkowe (Pregabalina – Lyrica, Pregabalin Sandoz; Gabapentyna – Neurontin, Gabapentin Teva); miorelaksanty (Mydocalm, Myolastan); słabe opioidy (Tramal, Poltram) oraz kortykosteroidy podawane miejscowo (Diprophos, Depo-Medrol). W ostrych przypadkach stosuje się blokady okołokorzeniowe z lekami znieczulającymi miejscowo i sterydami.

Największe trudności w leczeniu rwy kulszowej związane są z przewlekłym charakterem bólu, który może prowadzić do długotrwałej niesprawności i obniżenia jakości życia. Wyzwaniem jest też indywidualizacja leczenia – nie wszystkie metody są skuteczne u każdego pacjenta. Problematyczne bywa różnicowanie z innymi przyczynami bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Istotnym problemem jest też nadużywanie leków przeciwbólowych, zwłaszcza NLPZ, które przy długotrwałym stosowaniu mogą powodować powikłania ze strony przewodu pokarmowego i nerek. Ważne jest łączenie farmakoterapii z fizjoterapią, rehabilitacją i modyfikacją stylu życia.

W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze i przy współistnieniu deficytów neurologicznych może być konieczne leczenie operacyjne. Istotnym elementem terapii jest również edukacja pacjenta w zakresie ergonomii, technik podnoszenia ciężarów i modyfikacji aktywności codziennej, by zapobiec nawrotom dolegliwości.