zespół cieśni nadgarstka
Wskazanie
Zespół cieśni nadgarstka (ZCN) to schorzenie neurologiczne wynikające z ucisku nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka. Charakteryzuje się dolegliwościami bólowymi, drętwieniem i parestezjami, które najczęściej obejmują kciuk, palec wskazujący, środkowy oraz połowę palca serdecznego. Typowe jest nasilenie objawów w nocy, co może zaburzać sen pacjenta. Zespół cieśni nadgarstka występuje częściej u kobiet, osób z cukrzycą, niedoczynnością tarczycy, reumatoidalnym zapaleniem stawów oraz u wykonujących powtarzalne ruchy nadgarstka.
W leczeniu zachowawczym ZCN stosuje się zarówno metody farmakologiczne, jak i niefarmakologiczne. Z leków najczęściej wykorzystywane są niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) jak Ibuprom, Nurofen, Diclofenak, oraz leki przeciwbólowe jak Paracetamol (Panadol, Apap). W cięższych przypadkach stosuje się miejscowe iniekcje kortykosteroidów (Diprophos, Depo-Medrol). W Polsce dostępne są również preparaty witaminy B (Milgamma, Neuromet), które mogą wspomagać regenerację nerwu.
Istotną częścią terapii jest stosowanie ortez nadgarstkowych, które utrzymują nadgarstek w neutralnej pozycji, szczególnie w nocy. Fizykoterapia obejmująca ultradźwięki, jonoforezę czy laseroterapię może przynieść dodatkową ulgę. W przypadkach nieodpowiadających na leczenie zachowawcze przez 3-6 miesięcy, rozważa się leczenie operacyjne polegające na przecięciu troczka zginaczy.
Największe trudności w leczeniu zespołu cieśni nadgarstka obejmują opóźnioną diagnozę, co może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń nerwu pośrodkowego. Problematyczne jest również leczenie pacjentów, którzy nie mogą przerwać aktywności zawodowej powodującej obciążenie nadgarstka. Wyzwaniem bywa też utrzymanie regularności w stosowaniu ortez oraz wykonywaniu ćwiczeń przez pacjentów, co ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii. U części pacjentów objawy mogą nawracać nawet po leczeniu operacyjnym, zwłaszcza jeśli nie wyeliminowano czynników ryzyka, takich jak niekorzystne warunki pracy czy choroby współistniejące.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Bexon – Roztwór do wstrzykiwań – (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Preparat zawiera witaminy B1 (tiaminę), B6 (pirydoksynę) oraz B12 (cyjanokobalaminę) w postaci roztworu do wstrzykiwań. Jest stosowany w leczeniu zaburzeń neurologicznych związanych z niedoborem tych witamin, takich jak ból neuropatyczny, zespoły korzonkowe czy polineuropatia. Wskazany jest także w leczeniu niedoborów witamin z grupy B oraz chorób z nimi związanych, np. beri-beri i niedokrwistości. Podaje się go domięśniowo jako wsparcie w terapii układowych chorób układu nerwowego o różnej etiologii.
• Wskazania do stosowania- beri-beri
- ból neuropatyczny
- choroba wynikająca z niedoboru witamin B1, B6 i B12
- niedokrwistość wynikająca z niedoboru witaminy B12
- polineuropatia
- porażenie nerwu twarzowego
- rwa kulszowa
- układowa choroba neurologiczna z objawami niedoboru witamin B1, B6 i B12
- zapalenie nerwu wzrokowego
- zespół cieśni nadgarstka
- zespół korzonkowy
- zespół lędźwiowy
• Substancja czynna