polineuropatia
Wskazanie
Polineuropatia to schorzenie neurologiczne charakteryzujące się uszkodzeniem wielu nerwów obwodowych jednocześnie. Objawy kliniczne obejmują zaburzenia czucia (drętwienie, mrowienie, pieczenie), osłabienie mięśni, zaburzenia odruchów, a w niektórych przypadkach również ból neuropatyczny. Choroba może rozwijać się symetrycznie, najczęściej zaczynając od dystalnych części kończyn i postępując proksymalnie, co określa się jako dystrybucję „rękawiczkowo-skarpetową”.
Polineuropatia może mieć różnorodną etiologię, w tym cukrzycę (najczęstsza przyczyna w krajach rozwiniętych), niedobory witamin (szczególnie B1, B6, B12), choroby autoimmunologiczne, zatrucia (np. alkoholem, metalami ciężkimi), infekcje, choroby nowotworowe czy przyczyny genetyczne. Diagnostyka obejmuje badania neurologiczne, elektromiografię (EMG), badania przewodnictwa nerwowego oraz testy laboratoryjne w celu określenia przyczyny.
W leczeniu polineuropatii kluczowe jest leczenie przyczynowe, jeśli to możliwe. W terapii objawowej stosuje się leki przeciwbólowe, przeciwdrgawkowe i przeciwdepresyjne. Wśród preparatów dostępnych w Polsce można wymienić: pregabalinę (Lyrica, Pregabalin Zentiva), gabapentynę (Neurontin, Gabapentin Teva), duloksetynę (Cymbalta, Dulsevia), amitryptylinę (Amitriptylinum VP), karbamazepinę (Tegretol, Neurotop) oraz kwas alfa-liponowy (Thiogamma, Neurolipon).
W przypadku polineuropatii cukrzycowej stosuje się również benfotiaminę (Benfogamma, Milgamma) oraz preparaty kompleksu witamin B (Milgamma, Neuromax Forte). W neuropatii z komponentem zapalnym mogą być stosowane leki immunomodulujące, a w ciężkich przypadkach – dożylne immunoglobuliny (Kiovig, Privigen).
Największe trudności w leczeniu polineuropatii wynikają z jej przewlekłego i często postępującego charakteru. Leczenie objawowe często przynosi tylko częściową ulgę, a wiele leków ma poważne działania niepożądane, ograniczające ich stosowanie. Skuteczność terapii zależy od określenia przyczyny, co nie zawsze jest możliwe (nawet 25% przypadków to polineuropatie idiopatyczne). Dodatkowo, uszkodzenia nerwów często są nieodwracalne, a regeneracja, jeśli występuje, jest powolna. Istotnym wyzwaniem jest także kontrola bólu neuropatycznego, który bywa oporny na standardowe leczenie przeciwbólowe i znacząco obniża jakość życia pacjentów.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Milgamma N – Roztwór do wstrzykiwań domięśniowych – (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Produkt leczniczy zawiera tiaminy chlorowodorek, pirydoksyny chlorowodorek oraz cyjanokobalaminę, będące formami witamin z grupy B. Stosuje się go w leczeniu różnych schorzeń układu nerwowego, takich jak zapalenia nerwów, neuralgie, polineuropatie czy mialgie. Może być również używany przy zespołach korzonkowych, półpaścu, porażeniu nerwu twarzowego oraz pozagałkowym zapaleniu nerwu wzrokowego. Lek działa wzmacniająco i wspiera regenerację uszkodzonych tkanek nerwowych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Neurovit – Tabletki powlekane – 100 mg + 200 mg + 0,2 mg
Preparat zawiera tiaminę (witamina B1), pirydoksynę (witamina B6) oraz cyjanokobalaminę (witamina B12). Skład ten wspomaga leczenie schorzeń nerwów obwodowych, takich jak polineuropatia, nerwoból oraz zapalenie nerwów obwodowych. Produkt dostępny jest w postaci tabletek powlekanych. Stosuje się go jako leczenie wspomagające w różnorodnych zaburzeniach nerwowych.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Ipidacrine hydrochloride Grindeks – Roztwór do wstrzykiwań – 5 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera ipidakrynę chlorowodorku w stężeniu 5 mg lub 15 mg na 1 ml roztworu do wstrzykiwań. Jest to klarowna, bezbarwna ciecz przeznaczona do stosowania u dorosłych. Lek stosuje się w leczeniu chorób obwodowego układu nerwowego, porażeń opuszkowych, niedowładów oraz organicznych uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego z zaburzeniami ruchu. Dodatkowo, znajduje zastosowanie w terapii chorób demielinizacyjnych jako element zespołowego leczenia.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Neurovit Fast – Roztwór do wstrzykiwań – (100 mg + 100 mg + 1 mg)/2 ml
Preparat zawiera witaminy B1, B6 oraz B12 w formie roztworu do wstrzykiwań. Stosowany jest w leczeniu niedoboru tych witamin, zarówno klinicznego, jak i podklinicznego. Wykorzystuje się go również jako leczenie wspomagające przy polineuropatii o różnej etiologii, w tym bólach neuropatycznych związanych z cukrzycą czy alkoholem. Pomaga także w dolegliwościach takich jak zapalenie nerwu, neuralgia czy zespoły korzonkowe związane z chorobami kręgosłupa.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Bexon – Roztwór do wstrzykiwań – (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Preparat zawiera witaminy B1 (tiaminę), B6 (pirydoksynę) oraz B12 (cyjanokobalaminę) w postaci roztworu do wstrzykiwań. Jest stosowany w leczeniu zaburzeń neurologicznych związanych z niedoborem tych witamin, takich jak ból neuropatyczny, zespoły korzonkowe czy polineuropatia. Wskazany jest także w leczeniu niedoborów witamin z grupy B oraz chorób z nimi związanych, np. beri-beri i niedokrwistości. Podaje się go domięśniowo jako wsparcie w terapii układowych chorób układu nerwowego o różnej etiologii.
• Wskazania do stosowania- beri-beri
- ból neuropatyczny
- choroba wynikająca z niedoboru witamin B1, B6 i B12
- niedokrwistość wynikająca z niedoboru witaminy B12
- polineuropatia
- porażenie nerwu twarzowego
- rwa kulszowa
- układowa choroba neurologiczna z objawami niedoboru witamin B1, B6 i B12
- zapalenie nerwu wzrokowego
- zespół cieśni nadgarstka
- zespół korzonkowy
- zespół lędźwiowy
• Substancja czynna