supresja hormonu tarczycowego

Supresja hormonu tarczycowego to procedura terapeutyczna, w której stosuje się egzogenne hormony tarczycy (najczęściej lewotyroksynę) w celu zablokowania wydzielania tyreotropiny (TSH) przez przysadkę mózgową. Ta metoda jest stosowana głównie w leczeniu zróżnicowanych raków tarczycy po całkowitej tyroidektomii oraz w przypadkach wola guzkowego.

Mechanizm działania opiera się na ujemnym sprzężeniu zwrotnym w osi podwzgórze-przysadka-tarczyca. Podawanie egzogennej lewotyroksyny w dawkach prowadzących do obniżenia poziomu TSH poniżej dolnej granicy normy hamuje wzrost pozostałych komórek tarczycy, w tym potencjalnych komórek nowotworowych wykazujących ekspresję receptora TSH.

Stopień supresji TSH powinien być dostosowany do ryzyka nawrotu choroby nowotworowej oraz potencjalnych działań niepożądanych wynikających z jatrogennej subklinicznej nadczynności tarczycy. Długotrwała supresja TSH może prowadzić do powikłań sercowo-naczyniowych (zaburzenia rytmu serca, przerost lewej komory) oraz osteoporozy, szczególnie u kobiet po menopauzie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl