wznowa biochemiczna
Wznowa biochemiczna (ang. biochemical recurrence, BCR) to termin medyczny odnoszący się głównie do ponownego wzrostu poziomu swoistego antygenu sterczowego (PSA) we krwi po leczeniu radykalnym raka gruczołu krokowego. Zjawisko to występuje bez klinicznych czy radiologicznych objawów choroby nowotworowej.
W przypadku raka prostaty, wznowę biochemiczną definiuje się najczęściej jako wzrost PSA ≥0,2 ng/ml po prostatektomii radykalnej, potwierdzony w dwóch kolejnych badaniach, lub jako wzrost PSA o 2 ng/ml powyżej nadiru (najniższej wartości) po radioterapii. Wcześnie wykryta wznowa biochemiczna pozwala na wdrożenie odpowiedniego leczenia ratunkowego zanim pojawią się objawy kliniczne.
Istotnym elementem postępowania przy wznowie biochemicznej jest określenie, czy ma ona charakter miejscowy czy systemowy. W tym celu wykorzystuje się badania obrazowe, w tym PET-CT z zastosowaniem specyficznych radioznaczników (np. PSMA-PET), co umożliwia precyzyjne zlokalizowanie ognisk wznowy nawet przy niskich wartościach PSA.
Opcje terapeutyczne przy wznowie biochemicznej obejmują radioterapię ratunkową, hormonoterapię, leczenie systemowe lub obserwację, w zależności od czynników ryzyka, czasu do wystąpienia wznowy po pierwotnym leczeniu oraz dynamiki wzrostu PSA. Wczesne zastosowanie radioterapii ratunkowej u pacjentów ze wznową miejscową może prowadzić do trwałej remisji biochemicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fluorocholina – Wskazania do stosowania
Fluorocholina (18F) jest radiofarmaceutykiem wykorzystywanym w pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) do obrazowania narządów i tkanek o zwiększonym poborze choliny, ze szczególnym zastosowaniem w diagnostyce raka gruczołu krokowego oraz raka wątrobowokomórkowego (HCC). Preparaty dostępne są w roztworach do wstrzykiwań o aktywnościach: FCH i Fluorocholine (18F) Synektik po 1 GBq/ml oraz MonFCH w zakresie 910-3415 MBq/ml. W onkologii prostaty fluorocholina (18F) służy do wykrywania wznowy i przerzutów, oceny zaawansowania choroby wysokiego ryzyka, lokalizacji wznowy przy rosnącym PSA, a także monitorowania odpowiedzi na leczenie. W diagnostyce HCC fluorocholina jest użyteczna w lokalizacji dobrze zróżnicowanych zmian, szczególnie gdy FDG PET jest niejednoznaczne, oraz w planowaniu leczenia chirurgicznego lub przeszczepienia wątroby.
anihilacja pozytonów, antygen PSA, badanie FDG PET, fluorocholina, nowotwory głowy i szyi, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie gamma, promieniowanie pozytonowe, prostatektomia radykalna, przerzuty do kości, przerzuty do mózgu, przerzuty raka gruczołu krokowego, przeszczep wątroby, radiofarmaceutyk, radioterapia, rak gruczołu krokowego, rak wątrobowokomórkowy, wznowa biochemiczna, wznowa lokoregionalna - Leksykon substancji czynnych
Leuprorelina – Właściwości farmakodynamiczne
Leuprorelina, syntetyczny analog GnRH, stosowana jest głównie w terapii hormonozależnych nowotworów, zwłaszcza raka gruczołu krokowego. Podawana ciągle powoduje down-regulation receptorów GnRH w przysadce, co prowadzi do obniżenia stężenia LH i FSH oraz zahamowania steroidogenezy w jądrach. W efekcie, po początkowym wzroście testosteronu, jego poziom spada do wartości kastracyjnych (≤ 50 ng/dl) zwykle w ciągu 3-5 tygodni. Preparaty Eligard (22,5 mg i 45 mg) oraz Lutrate Depot (22,5 mg) wykazują skuteczność w obniżaniu testosteronu do poziomów kastracyjnych u ponad 98% pacjentów, z wartościami średnimi po 6 miesiącach leczenia wynoszącymi około 10 ng/dl. W badaniach klinicznych obserwowano znaczne zmniejszenie stężenia PSA nawet do 98% po 6 miesiącach terapii, co potwierdza skuteczność leuproreliny w hamowaniu wzrostu nowotworu gruczołu krokowego. Zjawiska takie jak „testosterone escape” i „przełom testosteronowy” występują rzadko i nie wiążą się z pogorszeniem klinicznym ani wzrostem PSA.
agonista LHRH, analog GnRH, antyandrogen, dihydrotestosteron, folikulotropina, hormon uwalniający gonadotropinę, inhibitor syntezy androgenów, kastracja medyczna, leczenie przeciwandrogenowe, luteotropina, obustronna orchidektomia, octan leuproreliny, poziom kastracyjny, progresja biochemiczna, progresja lokoregionalna, przełom testosteronowy, przeżycie wolne od progresji, przeżycie wolne od przerzutów, rak gruczołu krokowego, rak oporny na kastrację, receptor GnRH, steroidogeneza, supresja androgenowa, terapia skojarzona, wznowa biochemiczna, zespół zaostrzenia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Leuprostin 5 mg
Octan leuproreliny, będący syntetycznym analogiem LHRH, stosowany w formie implantu 5 mg, działa poprzez ciągłe blokowanie receptorów LHRH w przysadce, co prowadzi do down-regulation i obniżenia stężenia gonadotropin (LH, FSH) oraz androgenów, w tym testosteronu i dihydrotestosteronu (DHT), do poziomu kastracyjnego w ciągu 2-3 tygodni od rozpoczęcia terapii. Mechanizm ten skutkuje zahamowaniem wzrostu raka gruczołu krokowego, który jest androgenozależny. W początkowej fazie leczenia obserwuje się przejściowy wzrost LH, FSH i testosteronu, co może nasilać objawy choroby, dlatego zaleca się rozważenie jednoczesnego podania antyandrogenów. Terapia octanem leuproreliny może zastąpić kastrację chirurgiczną, a jej skuteczność potwierdzono w badaniach klinicznych, gdzie utrzymanie stężenia testosteronu na poziomie kastracyjnym możliwe jest nawet do 5 lat.
analog hormonu uwalniającego gonadotropinę, antyandrogen, antygen PSA, desensytyzacja receptorów, dihydrotestosteron, docetaksel, działanie przeciwandrogenowe, enzalutamid, gonadotropiny, hormony LH i FSH, inhibitor syntezy androgenów, kastracja chirurgiczna, leczenie skojarzone, leczenie wspomagające, LHRH, miejscowo zaawansowany rak gruczołu krokowego, octan abirateronu, octan leuproreliny, pęcherzyk nasienny, poziom kastracyjny, progresja lokoregionalna, przedni płat przysadki, przerzut odległy, przeżycie wolne od progresji, przeżycie wolne od przerzutów, radioterapia, rak gruczołu krokowego, rak prostaty oporny na kastrację, receptor LHRH, regulacja w dół, skala Gleasona, supresja androgenowa, taksan, testosteron, wznowa biochemiczna