nowotwory głowy i szyi
Nowotwory głowy i szyi to heterogenna grupa schorzeń nowotworowych zlokalizowanych w obrębie górnych dróg oddechowych i pokarmowych, obejmująca nowotwory jamy ustnej, gardła, krtani, zatok przynosowych, gruczołów ślinowych oraz innych struktur regionu głowy i szyi. Stanowią one około 5-10% wszystkich nowotworów złośliwych. Dominującym typem histologicznym (ponad 90% przypadków) jest rak płaskonabłonkowy.
Głównymi czynnikami ryzyka rozwoju nowotworów głowy i szyi są: palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu oraz zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV), szczególnie typami 16 i 18. Nowotwory związane z HPV wykazują odrębny profil molekularny i lepsze rokowanie. Inne czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na promieniowanie jonizujące, narażenie zawodowe na substancje chemiczne oraz przewlekłe stany zapalne.
Diagnostyka nowotworów głowy i szyi obejmuje badanie fizykalne, endoskopię, badania obrazowe (CT, MRI, PET-CT) oraz badania histopatologiczne. Leczenie ma charakter wielodyscyplinarny i zależy od lokalizacji, zaawansowania oraz typu histologicznego nowotworu. Podstawowe metody terapeutyczne to chirurgia, radioterapia oraz chemioterapia. W zaawansowanych przypadkach stosuje się leczenie skojarzone.
W ostatnich latach wzrasta znaczenie immunoterapii, szczególnie inhibitorów punktów kontrolnych układu immunologicznego (pembrolizumab, nivolumab), w leczeniu nowotworów głowy i szyi. Ważnym elementem opieki nad pacjentem jest również rehabilitacja funkcji mowy, połykania oraz rekonstrukcja ubytków pooperacyjnych, mająca istotny wpływ na jakość życia chorych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Fluorocholina – Wskazania do stosowania
Fluorocholina (18F) jest radiofarmaceutykiem wykorzystywanym w pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) do obrazowania narządów i tkanek o zwiększonym poborze choliny, ze szczególnym zastosowaniem w diagnostyce raka gruczołu krokowego oraz raka wątrobowokomórkowego (HCC). Preparaty dostępne są w roztworach do wstrzykiwań o aktywnościach: FCH i Fluorocholine (18F) Synektik po 1 GBq/ml oraz MonFCH w zakresie 910-3415 MBq/ml. W onkologii prostaty fluorocholina (18F) służy do wykrywania wznowy i przerzutów, oceny zaawansowania choroby wysokiego ryzyka, lokalizacji wznowy przy rosnącym PSA, a także monitorowania odpowiedzi na leczenie. W diagnostyce HCC fluorocholina jest użyteczna w lokalizacji dobrze zróżnicowanych zmian, szczególnie gdy FDG PET jest niejednoznaczne, oraz w planowaniu leczenia chirurgicznego lub przeszczepienia wątroby.
anihilacja pozytonów, antygen PSA, badanie FDG PET, fluorocholina, nowotwory głowy i szyi, pozytonowa tomografia emisyjna, promieniowanie gamma, promieniowanie pozytonowe, prostatektomia radykalna, przerzuty do kości, przerzuty do mózgu, przerzuty raka gruczołu krokowego, przeszczep wątroby, radiofarmaceutyk, radioterapia, rak gruczołu krokowego, rak wątrobowokomórkowy, wznowa biochemiczna, wznowa lokoregionalna - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (hpv) – Etiologia i przyczyny
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) jest jedną z najczęstszych infekcji przenoszonych drogą płciową, obejmującą ponad 150-200 typów wirusa DNA z rodziny Papillomaviridae. Typy HPV dzielą się na niskiego ryzyka (np. 6, 11) powodujące kłykciny kończyste oraz wysokiego ryzyka (szczególnie 16 i 18), które odpowiadają za około 70% przypadków raka szyjki macicy i innych nowotworów narządów płciowych, odbytu oraz regionu głowy i szyi. Mechanizm onkogenezy opiera się na integracji genomu wirusa z DNA gospodarza oraz ekspresji onkogenów E6 i E7, które inaktywują supresory nowotworowe p53 i Rb, prowadząc do zaburzeń cyklu komórkowego i transformacji nowotworowej. Zakażenie przenosi się głównie przez kontakt skóra-skóra podczas aktywności seksualnej, a około 80% osób aktywnych seksualnie ulega zakażeniu HPV w ciągu życia, z czego 10-20% rozwija przetrwałą infekcję wysokiego ryzyka, predysponującą do nowotworzenia.
autoinokulacja, badanie cytologiczne, białka E6 i E7, białko retinoblastoma, dysplazja, forma episomalna, HPV niskiego ryzyka, HPV wysokiego ryzyka, integracja genomu, kapsyd wirusa, kłykciny kończyste, komórki podstawne nabłonka, mikrouszkodzenia skóry, nowotwory głowy i szyi, odpowiedź immunologiczna, Papillomaviridae, rak gardła, rak odbytu, rak pochwy, rak prącia, rak sromu, rak szyjki macicy, śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy, supresor nowotworowy, transformacja nowotworowa, transmisja wertykalna, wirus brodawczaka ludzkiego - Leksykon chorób i schorzeń
Guzy gruczołów ślinowych – Leczenie
Guzy gruczołów ślinowych to rzadkie, heterogenne nowotwory wymagające wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Podstawą leczenia jest chirurgia, której zakres zależy od wielkości, lokalizacji i charakteru guza, z naciskiem na całkowite usunięcie zmiany z marginesem zdrowych tkanek. W przypadku ślinianki przyusznej kluczowe jest zachowanie funkcji nerwu twarzowego, stosując monitorowanie nerwu podczas zabiegu. Radioterapia, głównie teleradioterapia wiązką zewnętrzną, pełni rolę leczenia uzupełniającego pooperacyjnego, szczególnie przy nowotworach o wysokim stopniu złośliwości, dodatnich marginesach, naciekaniu okołonerwowym lub obecności przerzutów w węzłach chłonnych. Zaawansowane techniki, takie jak radioterapia neutronowa i hiperfrakcjonowana radioterapia fotonowa, wykazują większą skuteczność w nieoperacyjnych lub nawrotowych przypadkach. Chemioterapia, oparta głównie na związkach platyny, antracyklinach i cyklofosfamidzie, ma ograniczone zastosowanie i jest stosowana w zaawansowanych stadiach lub leczeniu paliatywnym.
całkowita parotidektomia, chemioradioterapia, inhibitory punktów kontrolnych, inwazja okołonerwowa, leczenie paliatywne, limfadenektomia, nerw twarzowy, nowotwory głowy i szyi, operacja rekonstrukcyjna, parotidektomia, radiosensybilizatory, radioterapia adjuwantowa, radioterapia neutronowa, rak gruczołowo-torbielowaty, rak przewodów ślinowych, rak śluzowo-naskórkowy, receptor androgenowy, ślinianka przyuszna, stopień złośliwości, suchość jamy ustnej, teleradioterapia, terapia antyandrogenowa, terapie celowane, typ histologiczny guza, zabieg operacyjny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nasienie Lnu 1 g/g
Nasienie lnu (Linum usitatissimum L., semen) w formie ziół do zaparzania jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na nasiona lnu, co może manifestować się wysypką, świądem, obrzękiem lub reakcjami systemowymi. Ponadto, stosowanie tego preparatu jest niewskazane u osób z zaburzeniami połykania (dysfagią) oraz schorzeniami gardła i krtani, ze względu na ryzyko aspiracji i zalegania produktu w drogach oddechowych. Dysfagia może występować w przebiegu chorób neurologicznych (np. udar mózgu, choroba Parkinsona, stwardnienie zanikowe boczne), nowotworów głowy i szyi oraz stanów zapalnych tych okolic.
choroba Parkinsona, choroba przełyku, dysfagia, Linum usitatissimum, nadwrażliwość, nasienie lnu, niedrożność jelit, nowotwory głowy i szyi, podrażnienie gardła, refluks żołądkowo-przełykowy, stan zapalny, stwardnienie zanikowe boczne, uchyłek, udar mózgu, zapalenie przewodu pokarmowego, zwężenie przełyku - Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (hpv) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV) cechuje się zróżnicowanym przebiegiem klinicznym, zależnym od typu wirusa, lokalizacji zakażenia oraz statusu immunologicznego pacjenta. Większość infekcji HPV jest przejściowa, z około 67% eliminacją wirusa w ciągu 12 miesięcy, a mediana czasu do samoistnego oczyszczenia u kobiet z HR-HPV wynosi 14,5 miesiąca. Czynniki takie jak wiek, poziom wiremii oraz status menopauzalny wpływają na tempo eliminacji wirusa. Przetrwałe zakażenie HPV wysokiego ryzyka wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju zmian przednowotworowych (CIN2/CIN3) oraz raka szyjki macicy, z 4% skumulowanym ryzykiem rozwoju raka w ciągu 6 lat u kobiet HPV-dodatnich. Status HPV, w tym obecność i integracja DNA HPV16/18, stanowi niezależny czynnik prognostyczny w raku szyjki macicy, gdzie negatywny status HPV lub integracja DNA HPV16/18 korelują z gorszym rokowaniem (OR do 8,9 w 5-letniej obserwacji). W diagnostyce i monitorowaniu zaleca się coroczne badania przesiewowe u kobiet z pozytywnym wynikiem testu na HPV wysokiego ryzyka, natomiast u kobiet HPV-ujemnych odstępy można wydłużyć do co najmniej 5 lat.
brodawki narządów płciowych, CIN, HAART, HPV wysokiego ryzyka, limfocyty naciekające guz, neoplazja śródnabłonkowa szyjki macicy, niedobór odporności, nowotwory głowy i szyi, odpowiedź immunologiczna, przeszczep narządów, radioterapia, rak gardła środkowego, rak szyjki macicy, stan przedrakowy, terapia antyretrowirusowa, wiremia, wirus brodawczaka ludzkiego, zakażenie HIV, zakażenie HPV, zmiany wysokiego stopnia - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie krtani – Objawy
Zapalenie krtani (laryngitis) to stan zapalny krtani, prowadzący do obrzęku i podrażnienia strun głosowych, co skutkuje zaburzeniami fonacji, od łagodnej chrypki po całkowitą afonię. Ostre zapalenie krtani charakteryzuje się nagłym początkiem i maksymalnym nasileniem objawów w ciągu 2-3 dni, z typowymi symptomami takimi jak chrypka, ból gardła, suchy kaszel, uczucie drapania oraz niewysoka gorączka (poniżej 39,4°C). W przebiegu ostrego zapalenia obserwuje się zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej strun głosowych, co zwiększa współczynnik otwarcia (open quotient) i ogranicza ich prawidłową wibrację, prowadząc do zmniejszenia zakresu wysokości głosu i jego chrapliwości. Objawy ustępują zwykle w ciągu 1-2 tygodni, a kluczowym elementem terapii jest odpoczynek głosowy. W przypadku utrzymywania się objawów powyżej 2 tygodni należy rozważyć diagnostykę w kierunku przewlekłego zapalenia krtani lub innych patologii.
afonia, ból gardła, chrypka, duszność, dysfagia, fonacja, infekcja górnych dróg oddechowych, kaszel nocny, krtań, krup, krwioplucie, nowotwory głowy i szyi, obrzęk węzłów chłonnych, odchrząkiwanie, odynofagia, ostre zapalenie krtani, polipy strun głosowych, przewlekłe zapalenie krtani, refluks żołądkowo-przełykowy, stridor, struny głosowe, suchy kaszel, zapalenie błony śluzowej, zapalenie krtani, zapalenie nagłośni - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Methotrexat-Ebewe 100 mg/ml
Methotrexat-Ebewe w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 100 mg/ml jest lekiem przeciwnowotworowym i immunosupresyjnym, stosowanym w terapii licznych nowotworów złośliwych, takich jak ostra białaczka limfoblastyczna (ALL), nieziarniczy chłoniak złośliwy (NHL), rak piersi, rak jądra, rak jajnika, nowotwory głowy i szyi, drobnokomórkowy rak płuc, nabłoniak kosmówkowy złośliwy oraz mięsaki kości. Preparat dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 5 ml, 10 ml i 50 ml, co odpowiada dawkom 500 mg, 1000 mg oraz 5000 mg substancji czynnej. W ALL metotreksat pełni kluczową rolę w protokołach indukcyjnych, konsolidacyjnych i podtrzymujących, w tym w leczeniu zajęcia ośrodkowego układu nerwowego, także drogą dokanałową. W pozostałych nowotworach lek jest stosowany zarówno w monoterapii, jak i w schematach wielolekowych, dostosowanych do specyfiki choroby.
białaczka oponowa, chemioterapia przeciwnowotworowa, cytostatyk, drobnokomórkowy rak płuc, fototerapia, lek immunosupresyjny, lek przeciwnowotworowy, łuszczyca oporna na leczenie, metotreksat, mięsak kości, nabłoniak kosmówkowy złośliwy, nieziarniczy chłoniak złośliwy, nowotwór trofoblastu, nowotwory głowy i szyi, ostra białaczka limfoblastyczna, rak jądra, rak jajnika, rak piersi, rak płaskonabłonkowy, terapia indukcyjna, terapia konsolidacyjna, terapia podtrzymująca, zajęcie ośrodkowego układu nerwowego - Leksykon chorób i schorzeń
Mukozitis – Epidemiologia
Mukozitis, będący częstym powikłaniem leczenia przeciwnowotworowego, występuje z różną częstością w zależności od rodzaju terapii: 20-40% u pacjentów z guzami litymi leczonych konwencjonalną chemioterapią, 75-80% u pacjentów poddawanych mieloablacyjnemu przygotowaniu do przeszczepu komórek macierzystych, 85-100% u chorych na nowotwory głowy i szyi leczonych radioterapią, a nawet do 97% przy skojarzeniu chemio- i radioterapii. Ciężkie postacie mukozitis występują u 26,4% pacjentów z nowotworami głowy i szyi, a u pacjentów stosujących inhibitory mTOR odsetek ciężkich przypadków sięga 30,7%. Czynniki ryzyka obejmują rodzaj i dawkę chemioterapii, schemat frakcjonowania radioterapii, wiek, płeć (większe ryzyko u kobiet), stan odżywienia, higienę jamy ustnej oraz czynniki genetyczne. Epidemiologia różni się także geograficznie, z najwyższą liczbą przypadków w USA (596 671) i Japonii (260 358) w 2020 roku. Mukozitis wiąże się z istotnym obciążeniem klinicznym i ekonomicznym, zwiększając ryzyko zakażeń, hospitalizacji (do 32% w radioterapii frakcjonowanej) oraz kosztów leczenia (do 43 000 USD na pacjenta w przypadku wysokodawkowej chemioterapii). Wpływa również negatywnie na jakość życia, powodując ból, dysfagię i problemy żywieniowe.
5-fluorouracyl, alkaloidy Vinca, antracykliny, bakterie Gram-ujemne, błona śluzowa, chemioradioterapia, cyklofosfamid, doksorubicyna, drożdżaki, fludarabina, higiena jamy ustnej, inhibitory mTOR, kandydoza jamy ustnej, komórki macierzyste, leczenie przeciwnowotworowe, metotreksat, mukozitis, nowotwory głowy i szyi, osteoradionekroza, próchnica, przeszczep komórek macierzystych, przeszczep komórek macierzystych krwiotwórczych, przeszczep szpiku kostnego, radioterapia głowy i szyi, skala WHO, sonda nosowo-żołądkowa, stan odżywienia, sukralfat, trudność w połykaniu, zakażenie - Leksykon substancji czynnych
Doksorubicyna – Wskazania do stosowania
Doksorubicyna chlorowodorek, antracyklinowy lek przeciwnowotworowy, jest szeroko stosowany w terapii licznych nowotworów hematologicznych i litych. W hematologii znajduje zastosowanie m.in. w ostrych białaczkach limfoblastycznej i szpikowej, przewlekłych białaczkach, ziarnicy złośliwej (chorobie Hodgkina), chłoniakach nieziarniczych oraz szpiczaku mnogim, będąc integralnym składnikiem wielolekowych schematów indukujących remisję. W onkologii litych nowotworów doksorubicyna jest stosowana w leczeniu raka piersi (w tym jako terapia uzupełniająca po resekcji z zajęciem węzłów pachowych), nowotworów ginekologicznych, układu moczowo-płciowego, oddechowego, przewodu pokarmowego, głowy i szyi oraz tarczycy. Ponadto, lek jest kluczowy w terapii mięsaków tkanek miękkich i kości, w tym kostniakomięsaka, mięsaków Ewinga i prążkowanokomórkowego, zarówno w leczeniu neoadjuwantowym, jak i adjuwantowym, co poprawia rokowanie pacjentów. W onkologii pediatrycznej doksorubicyna jest stosowana w neuroblastomie, guzie Wilmsa oraz mięsakach prążkowanokomórkowym i Ewinga, będąc częścią standardowych protokołów wielolekowych.
Doksorubicyna dostępna jest w postaci roztworu do wstrzykiwań lub koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2 mg/ml, w fiolkach o pojemnościach od 5 ml (10 mg substancji czynnej) do 100 ml (200 mg). Podawanie odbywa się głównie dożylnie, w formie powolnego wstrzyknięcia lub infuzji, a w przypadku raka pęcherza moczowego także dopęcherzowo, co pozwala na wysokie stężenie miejscowe przy ograniczeniu ekspozycji ogólnoustrojowej. Doksorubicyna rzadko stosowana jest w monoterapii, najczęściej w schematach wielolekowych, takich jak ABVD, CHOP czy R-CHOP, wykazując wysoką skuteczność przeciwnowotworową. Jej zastosowanie w terapii uzupełniającej raka piersi oraz w leczeniu neoadjuwantowym i adjuwantowym kostniakomięsaka znacząco poprawia wyniki leczenia i zmniejsza ryzyko nawrotu choroby. Preparaty dostępne na rynku polskim różnią się formą farmaceutyczną i wielkością opakowań, jednak zawierają tę samą substancję czynną w identycznym stężeniu.
antracyklina, białaczka przewlekła, chłoniak nieziarniczy, choroba Hodgkina, doksorubicyna, drobnokomórkowy rak płuca, guz Wilmsa, kostniakomięsak, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, leczenie uzupełniające, mięsak Ewinga, mięsak kości, mięsak prążkowanokomórkowy, mięsak tkanek miękkich, neuroblastoma, nowotwór jądra, nowotwory głowy i szyi, ostra białaczka, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, podanie dopęcherzowe, rak brodawczakowaty tarczycy, rak gruczołu krokowego, rak jajnika, rak pęcherza moczowego, rak pęcherzykowy tarczycy, rak piersi, rak szyjki macicy, rak trzonu macicy, rak trzustki, rak wątrobowokomórkowy, rak żołądka, remisja choroby, schemat ABVD, schemat CHOP, schemat R-CHOP, szpiczak mnogi, terapia skojarzona