klasyfikacja Roper-Hall
Klasyfikacja Roper-Hall, znana również jako klasyfikacja Hughesa, to system oceny oparzenia rogówki oraz spojówki spowodowanego przez substancje chemiczne. Została opracowana w 1964 roku i przez wiele lat była standardem w diagnostyce i prognozowaniu wyników leczenia tego typu urazów.
Klasyfikacja dzieli oparzenia chemiczne oka na cztery stopnie, w zależności od stopnia zmętnienia rogówki i niedokrwienia rąbka rogówki. Stopień I oznacza zmętnienie nabłonka rogówki bez niedokrwienia rąbka. Stopień II charakteryzuje się zmętnieniem rogówki z zachowaną przejrzystością tęczówki oraz niedokrwieniem rąbka obejmującym mniej niż 1/3 obwodu. Stopień III to całkowite zmętnienie rogówki uniemożliwiające ocenę tęczówki oraz niedokrwienie rąbka obejmujące od 1/3 do 1/2 obwodu. Stopień IV cechuje się całkowitym zmętnieniem rogówki i niedokrwieniem rąbka powyżej 1/2 obwodu.
Obecnie klasyfikacja Roper-Hall jest stopniowo zastępowana przez nowszą klasyfikację Dua, która dokładniej ocenia stopień uszkodzenia rąbka rogówki, co pozwala na lepsze prognozowanie wyników leczenia i podejmowanie bardziej precyzyjnych decyzji terapeutycznych. Mimo to, klasyfikacja Roper-Hall pozostaje wartościowym narzędziem w początkowej ocenie ciężkości oparzenia chemicznego oka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Poparzenia kwasowe i chemiczne – Diagnostyka i diagnoza
Oparzenia chemiczne stanowią poważne uszkodzenia tkanek wywołane przez substancje żrące, których ciężkość zależy od pH (kwasy <7, zasady >7), stężenia, czasu kontaktu, ilości i postaci fizycznej substancji oraz miejsca ekspozycji (skóra, oczy, błony śluzowe). Diagnostyka obejmuje szczegółowe badanie fizykalne z oceną bólu, głębokości i charakteru uszkodzeń (koagulacja martwicza dla kwasów, martwica rozpływna dla zasad), a w przypadku kontaktu z oczami – pomiar pH i ocenę okulistyczną z użyciem fluoresceiny. Połknięcie substancji wymaga endoskopii przełyku i żołądka do 48-96 godzin od zdarzenia, klasyfikacji oparzeń (powierzchowne, śródścienne, przezmurowe) oraz badań laboratoryjnych dostosowanych do rodzaju toksycznej substancji (np. wapń, magnez, potas, EKG przy kwasie fluorowodorowym). Obrazowanie (RTG, TK) jest niezbędne do wykrycia perforacji i oceny uszkodzeń wewnętrznych.
endoskopia przełyku, ezofagogastroduodenoskopia, fenol, hiperkaliemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, intubacja dotchawicza, klasyfikacja Roper-Hall, kwas fluorowodorowy, kwas szczawiowy, martwica rozpływna, obrzęk górnych dróg oddechowych, odma śródpiersia, oparzenie chemiczne, oparzenie chemiczne oka, oparzenie częściowej grubości, oparzenie kwasowe, oparzenie pełnej grubości, oparzenie powierzchowne, perforacja przełyku, substancja żrąca, zwężenie przełyku