wyprysk krostkowy
Wyprysk krostkowy (dermatitis pustulosa) to dermatoza charakteryzująca się występowaniem niewielkich krostek wypełnionych treścią ropną na podłożu rumieniowym. Jest to stan zapalny skóry, który może występować jako pierwotne schorzenie lub jako wtórna manifestacja innych chorób skóry.
W patogenezie wyprysku krostkowego uczestniczą mechanizmy immunologiczne, infekcyjne oraz genetyczne. Zmiany mogą być spowodowane kolonizacją bakteryjną (najczęściej Staphylococcus aureus), reakcją alergiczną lub stanowić manifestację chorób takich jak łuszczyca krostkowa czy zespół SAPHO (synovitis, acne, pustulosis, hyperostosis, osteitis).
Klinicznie wyprysk krostkowy objawia się obecnością powierzchownych, jałowych lub zawierających florę bakteryjną krostek, którym często towarzyszy świąd, pieczenie i zaczerwienienie skóry. Zmiany mogą lokalizować się na dłoniach i stopach (acrodermatitis continua Hallopeau), w okolicach mieszków włosowych lub obejmować większe obszary ciała.
Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, badaniach mikrobiologicznych oraz histopatologicznych. W leczeniu stosuje się miejscowe preparaty przeciwzapalne, antybiotyki przy współistniejącej infekcji, a w cięższych przypadkach leczenie ogólnoustrojowe, w tym retinoidy, metotreksat czy leki biologiczne ukierunkowane na specyficzne cytokiny prozapalne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Propionian klobetazolu – Działania niepożądane
Propionian klobetazolu, silny kortykosteroid stosowany miejscowo, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na 558 pacjentach, gdzie najczęstszym działaniem niepożądanym było uczucie pieczenia skóry (2,8%). Miejscowe działania niepożądane obejmują zapalenie mieszków włosowych, ból, świąd, trądzik, teleangiektazje, zanik skóry oraz alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, występujące z częstością od 0,2% do poniżej 1%. Preparat Clobex, stosowany jako szampon pozostający na skórze przez 15 minut, charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem ogólnoustrojowym, co redukuje ryzyko zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza. Niemniej jednak, długotrwałe stosowanie może prowadzić do poważnych powikłań endokrynologicznych, takich jak zespół Cushinga i zahamowanie czynności kory nadnerczy, a także do zaburzeń okulistycznych, w tym jaskry i zaćmy.
efekt z odbicia, hiperkortyzolizm, hirsutyzm, jaskra, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, niewydolność nadnerczy, okołowargowe zapalenie skóry, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, pieczenie skóry, plamica, propionian klobetazolu, teleangiektazje, trądzik różowaty, wyprysk krostkowy, zaćma, zakażenia oportunistyczne, zapalenie mieszków włosowych, zespół Cushinga