świąd i pieczenie
Świąd i pieczenie to powszechne objawy dermatologiczne, które często współwystępują i mogą znacząco obniżać jakość życia pacjentów. Świąd (pruritus) definiowany jest jako nieprzyjemne doznanie prowokujące chęć drapania, natomiast pieczenie charakteryzuje się uczuciem palenia lub gorąca na skórze.
Etiologia tych objawów jest złożona i może obejmować choroby skóry (m.in. atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, pokrzywka), schorzenia ogólnoustrojowe (choroby wątroby, nerek, tarczycy, cukrzyca), zaburzenia neurologiczne, reakcje alergiczne, infekcje, a także czynniki psychogenne. W mechanizmie powstawania świądu i pieczenia uczestniczą różne mediatory, m.in. histamina, serotonina, cytokiny zapalne oraz neuropeptydy.
Diagnostyka świądu i pieczenia powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne i obrazowe w zależności od podejrzewanej przyczyny. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz łagodzenie objawów. Stosuje się leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy miejscowe i ogólne, inhibitory kalcyneuryny, leki przeciwdepresyjne, gabapentynę, pregabalinę oraz fototerapię.
Szczególną uwagę należy zwrócić na świąd i pieczenie okolicy anogenitalnej, które mogą świadczyć o chorobach dermatologicznych (liszaj płaski, liszaj twardzinowy), infekcjach (grzybice, choroby przenoszone drogą płciową) lub nowotworach. Długotrwałe utrzymywanie się tych objawów, zwłaszcza przy braku widocznych zmian skórnych, wymaga pogłębionej diagnostyki w kierunku chorób układowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Procto-Glyvenol
Produkt leczniczy Procto-Glyvenol w postaci kremu doodbytniczego zawiera 50 mg tribenozydu oraz 20 mg lidokainy chlorowodorku na 1 g kremu i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby ze względu na ryzyko zaburzeń metabolizmu i zwiększenia stężenia leku w surowicy. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych. W trakcie terapii należy monitorować skuteczność leczenia i zgłaszać lekarzowi brak poprawy po tygodniu lub pojawienie się nowych objawów. Zaleca się także wdrożenie postępowania niefarmakologicznego, obejmującego higienę okolicy odbytu, ćwiczenia fizyczne oraz dietę bogatą w błonnik, co wspomaga skuteczność terapii.
alergia na lateks, alkohol cetylowy, ciężka reakcja alergiczna, hemoroidy, kontakt z oczami, kontaktowe zapalenie skóry, krem doodbytniczy, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, populacja pediatryczna, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja typu późnego, świąd i pieczenie, tribenozyd i lidokaina, uszkodzenie wątroby, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Aphtin 200 mg/g
Lek Aphtin, zawierający czteroboran sodu w stężeniu 200 mg/g, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym na kwas borowy, oraz u osób z rozległymi uszkodzeniami błon śluzowych jamy ustnej, ze względu na ryzyko zwiększonej absorpcji i potencjalnych działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, gdzie istnieje ryzyko nefrotoksyczności, mimo że miejscowe stosowanie leku minimalizuje to zagrożenie. W przypadku umiarkowanych zaburzeń nerkowych oraz licznych drobnych uszkodzeń śluzówki, które mogą zwiększać systemową absorpcję, stosowanie leku powinno być rozważone bardzo ostrożnie, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
absorpcja systemowa, alternatywne metody leczenia, czteroboran sodu, kwas borowy, nadwrażliwość na składniki leku, nadwrażliwość na substancję czynną, nefrotoksyczność, objawy nadwrażliwości, obrzęk miejscowy, przenikanie do krwiobiegu, świąd i pieczenie, umiarkowane zaburzenie funkcji nerek, uszkodzenie błony śluzowej, uszkodzenie kanalików nerkowych, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vizilatan 50 mcg/ml
Lek Vizilatan zawierający latanoprost w stężeniu 50 mikrogramów/ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym makrogologlicerolu hydroksystearynian 40 (25 mg/ml) oraz fosforany (6,79 mg/ml). Nadwrażliwość może manifestować się od miejscowego podrażnienia do ciężkich reakcji alergicznych, takich jak zaczerwienienie, świąd, pieczenie, obrzęk powiek, łzawienie czy pogorszenie widzenia. W przypadku wystąpienia objawów należy natychmiast przerwać terapię i skierować pacjenta do okulisty. Preparat ma pH 5,5-6,5 i osmolalność 260 mOsm/kg ± 10%, a pojedyncza kropla zawiera około 1,5 mikrograma latanoprostu, co stanowi dawkę terapeutyczną.
analog prostaglandyny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, fosforan, krople do oczu, latanoprost, łzawienie, makrogologlicerolu hydroksystearynian, nadwrażliwość, nadwrażliwość krzyżowa, obrzęk powiek, okulista, parametr fizykochemiczny, reakcja alergiczna, roztwór wodny, substancja czynna, substancja pomocnicza, świąd i pieczenie, test nadwrażliwości - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kora Dębu –
Lek Kora Dębu (Quercus robur L., Quercus petraea, Quercus pubescens, cortex) stosowany jest w leczeniu łagodnej biegunki, stanów zapalnych błon śluzowych jamy ustnej i gardła oraz stanów zapalnych skóry i dolegliwości hemoroidalnych. Dawkowanie i sposób przygotowania naparu różnią się w zależności od wskazania: w biegunce zaleca się 3 g kory zaparzanej wrzątkiem (250 ml) przez 10 minut, podawane 3 razy na dobę przez maksymalnie 3 dni; w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła stosuje się 5 g kory gotowanej 5 minut w 250 ml wody, odstawionej na 15 minut, do płukania kilka razy dziennie przez nie dłużej niż 7 dni; w stanach zapalnych skóry i hemoroidach stosuje się 5 g kory gotowanej 5 minut w 1 litrze wody, odstawionej na 15 minut, do kąpieli (20 minut, raz dziennie) lub miejscowych obmywań i okładów kilka razy dziennie, również do 7 dni.
aplikacja na skórę, aplikacja na śluzówkę, choroba hemoroidalna, dolegliwości hemoroidalne, kora dębu, łagodna biegunka, podanie doustne, Quercus petraea, Quercus pubescens, Quercus robur, stan zapalny błony śluzowej, stan zapalny gardła, stan zapalny jamy ustnej, stan zapalny skóry, świąd i pieczenie, zioła do zaparzania - Leksykon substancji czynnych
Kostrzewa łąkowa – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kostrzewa łąkowa (Festuca pratensis) jest składnikiem mieszanek alergenowych stosowanych w immunoterapii alergicznej, obecnych m.in. w preparatach Catalet T, Perosall T13 oraz POLLINEX+Rye. Ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia reakcji niepożądanych, w tym anafilaksji, immunoterapia tymi preparatami powinna być prowadzona wyłącznie przez specjalistę alergologa w gabinecie wyposażonym w zestaw przeciwwstrząsowy. Przed podaniem preparatu konieczne jest dokładne badanie pacjenta, uwzględniające obecność gorączki, infekcji, tolerancję poprzedniej dawki, zmiany w leczeniu farmakologicznym oraz ocenę czynności płuc u chorych z astmą (np. pomiar szczytowego przepływu wydechowego). W przypadku ostrej infekcji, gorączki lub ciężkiego ataku astmy immunoterapię należy odroczyć o 24-48 godzin od ustabilizowania stanu pacjenta.
alergen reagujący krzyżowo, alergolog, atak astmy, czynność płuc, duszność, immunoterapia alergenowa, immunoterapia alergiczna, leczenie farmakologiczne, mieszanka alergenowa, niedociśnienie, obrzęk krtani, ostra infekcja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja niepożądana, sinica, skurcz oskrzeli, stan zapalny, świąd i pieczenie, szczepienie przeciwbakteryjne, szczepienie przeciwwirusowe, szczytowy przepływ wydechowy, tachykardia, utrata świadomości, wstrząs anafilaktyczny, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lidoposterin 50 mg/g
Lidoposterin w postaci maści zawiera lidokainę w stężeniu 50 mg/g i może wywoływać działania niepożądane, które należy uważnie monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane reakcje to bardzo częste reakcje nadwrażliwości (≥ 1/10), objawiające się świądem i pieczeniem w miejscu aplikacji, co może wskazywać na reakcję alergiczną na składniki preparatu, w tym alkohol cetylowy. Często (≥ 1/100 do < 1/10) występuje biegunka, manifestująca się luźnymi stolcami i zwiększoną częstością wypróżnień, co może być związane z systemowym wchłanianiem lidokainy. Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) zgłaszano dyskomfort i zaczerwienienie skóry w miejscu aplikacji, świadczące o miejscowej reakcji zapalnej lub podrażnieniu.
alkohol cetylowy, biegunka, lidokaina, Lidoposterin, miejscowa reakcja skórna, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja zapalna, rumień skóry, stosunek korzyści do ryzyka, świąd i pieczenie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Exoderil
Stosowanie kremu Exoderil zawierającego 10 mg/g naftyfiny chlorowodorku wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa, zwłaszcza unikania kontaktu preparatu z oczami, ustami, błonami śluzowymi oraz uszkodzoną skórą, aby zapobiec podrażnieniom i pogorszeniu gojenia. W trakcie terapii mogą pojawić się objawy podrażnienia skóry, takie jak zaczerwienienie, świąd, pieczenie czy wysypka, które stanowią wskazanie do natychmiastowego zaprzestania stosowania leku. Kontynuacja aplikacji mimo wystąpienia tych objawów może prowadzić do nasilenia reakcji niepożądanych i wydłużenia czasu leczenia.
alergia skórna, alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, kontaktowe zapalenie skóry, naftyfiny chlorowodorek, obrzęk i wysypka, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie skóry, podrażnienie spojówki, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, reakcja uogólniona, substancja pomocnicza, świąd i pieczenie, wrażliwe obszary ciała, zaczerwienienie miejscowe, złuszczanie naskórka - Leksykon substancji czynnych
Naftyfina – Dawkowanie i sposób podawania
Naftyfina, w postaci chlorowodorku naftyfiny w stężeniu 10 mg/g kremu Exoderil, jest stosowana miejscowo u dorosłych w leczeniu infekcji grzybiczych skóry. Preparat należy aplikować cienką warstwą jednokrotnie na dobę na zmienione chorobowo obszary oraz otaczającą je skórę, po uprzednim dokładnym umyciu i osuszeniu. Minimalny czas terapii wynosi 7 dni, jednak ze względu na ryzyko nawrotów, zaleca się kontynuację leczenia przez dodatkowe 2 tygodnie po ustąpieniu objawów klinicznych. W przypadku braku poprawy po 7 dniach lub pogorszenia stanu pacjenta, wskazana jest konsultacja lekarska celem weryfikacji diagnozy lub modyfikacji terapii. Preparatu nie należy stosować u dzieci z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa w tej grupie wiekowej.
błędna diagnoza, chlorowodorek naftyfiny, Exoderil, infekcja grzybicza, naftyfina, nawrót infekcji, nawrót infekcji grzybiczej, objawy kliniczne, oporność patogenu, penetracja substancji czynnej, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, stężenie substancji czynnej, substancja przeciwgrzybicza, świąd i pieczenie, terapia przeciwgrzybicza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vagirux 0,01 mg
Vagirux to lek w postaci tabletek dopochwowych zawierających 10 mikrogramów estradiolu (estradiol półwodny), wskazany do leczenia zanikowego zapalenia pochwy u kobiet w okresie pomenopauzalnym, spowodowanego niedoborem estrogenów. Preparat jest stosowany miejscowo w celu łagodzenia objawów atrofii urogenitalnej, takich jak suchość pochwy, świąd, pieczenie, dyspareunia oraz zwiększona podatność na infekcje dróg moczowych i pochwy. Każda tabletka ma średnicę około 6 mm i jest oznaczona literą „E”. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego oraz badania ginekologicznego w celu potwierdzenia diagnozy i wykluczenia innych przyczyn dolegliwości.
atrofia urogenitalna, badanie ginekologiczne, dyspareunia, estradiol, estradiol półwodny, hormonalna terapia zastępcza, infekcja dróg moczowych, infekcja pochwy, miejscowa terapia estrogenowa, niedobór estrogenu, okres pomenopauzalny, suchość pochwy, świąd i pieczenie, tabletka dopochwowa, zanikowe zapalenie pochwy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Canesten 500 mg
Canesten w postaci tabletki dopochwowej zawierającej 500 mg klotrymazolu jest wskazany do leczenia zakażeń pochwy oraz zewnętrznych żeńskich narządów płciowych, głównie wywołanych przez grzyby z rodzaju Candida. Preparat wykazuje silne działanie przeciwgrzybicze wobec mikroorganizmów wrażliwych na klotrymazol, co czyni go skutecznym w terapii kandydozy pochwy i sromu, objawiającej się świądem, pieczeniem, zaczerwienieniem oraz charakterystyczną wydzieliną. Tabletka dopochwowa o wysokiej zawartości substancji czynnej (500 mg) umożliwia efektywne leczenie infekcji grzybiczych przy zmniejszonej częstotliwości podawania, co może poprawić komfort pacjentek oraz ich przestrzeganie zaleceń terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Depulol (5 g + 5 g + 6 g)/100 g
Depulol, złożony preparat w postaci żelu zawierający 5% olejku eukaliptusowego, 5% olejku rozmarynowego oraz 6% balsamu peruwiańskiego, może wywołać objawy przedawkowania, głównie związane z toksycznym działaniem olejku eukaliptusowego. W literaturze medycznej opisano przypadki przedawkowania po zewnętrznym zastosowaniu olejku eukaliptusowego, manifestujące się spowolnieniem mowy, ataksją, osłabieniem mięśni oraz utratą przytomności. Objawy te wskazują na neurotoksyczne działanie składnika, co wymaga szczególnej uwagi w przypadku nadmiernej aplikacji preparatu na skórę, zwłaszcza na dużych powierzchniach lub przy częstym stosowaniu. Ponadto, miejscowe podrażnienie skóry, takie jak zaczerwienienie, świąd i pieczenie, jest częstym efektem niepożądanym związanym z nadmiernym stosowaniem żelu.
ataksja, balsam peruwiański, chwiejny chód, działanie niepożądane, działanie toksyczne, interwencja medyczna, niezborność ruchów, objawy dermatologiczne, objawy neurologiczne, objawy niepożądane, objawy ogólnoustrojowe, olejek eukaliptusowy, olejek rozmarynowy, osłabienie mięśni, podrażnienie skóry, siła mięśniowa, spowolnienie mowy, świąd i pieczenie, układ nerwowy, utrata przytomności, utrata świadomości, zaburzenia artykulacji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia mowy, zatrucie ogólnoustrojowe - Leksykon substancji czynnych
Azotan mikonazolu – Przedawkowanie
Azotan mikonazolu, stosowany w preparatach przeciwgrzybiczych takich jak Daktarin krem i puder leczniczy w stężeniu 20 mg/g, może powodować miejscowe objawy przedawkowania, głównie podrażnienie skóry manifestujące się zaczerwienieniem, świądem i pieczeniem. Objawy te pojawiają się najczęściej przy nadmiernej, zbyt częstej aplikacji i zazwyczaj ustępują samoistnie po zaprzestaniu stosowania bez konieczności interwencji farmakologicznej. Długotrwałe stosowanie może wywołać reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka kontaktowa, które mogą wymagać przerwania terapii. Preparaty te są przeznaczone wyłącznie do stosowania zewnętrznego, a ich przypadkowe doustne spożycie może prowadzić do nieokreślonych objawów niepożądanych, co wymaga konsultacji lekarskiej lub toksykologicznej, zwłaszcza przy większych dawkach.
azotan mikonazolu, butylohydroksyanizol, Daktarin, dawka toksyczna, kwas benzoesowy, mikonazol, objaw niepożądany, objawy podrażnienia, ośrodek toksykologiczny, podrażnienie skóry, preparat leczniczy, preparat przeciwgrzybiczy, przypadkowe spożycie, puder leczniczy, reakcja miejscowa, stosowanie miejscowe, substancja pomocnicza, świąd i pieczenie, wysypka kontaktowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Kora dębu 1 g/g
Kora dębu (Quercus robur L., Quercus petraea, Quercus pubescens) w postaci ziół do zaparzania o stężeniu 1 g/g jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym, stosowanym u dorosłych pacjentów w wybranych wskazaniach klinicznych. Preparat wykazuje właściwości ściągające, przeciwzapalne i antyseptyczne, co uzasadnia jego zastosowanie w objawowym leczeniu łagodnej biegunki, łagodnych stanów zapalnych błony śluzowej jamy ustnej (afty, owrzodzenia, zapalenie dziąseł) oraz skóry (otarcia, zadrapania). W przypadku biegunki kora dębu zmniejsza wydzielanie w przewodzie pokarmowym i wspomaga regenerację błony śluzowej, natomiast w stanach zapalnych jamy ustnej i skóry działa przeciwzapalnie i łagodząco, redukując obrzęk i dolegliwości bólowe.
afty, błona śluzowa jelit, choroba hemoroidalna, dawkowanie leku, dolegliwości bólowe, kora dębu, łagodna biegunka, objawy biegunkowe, obrzęk, płukanka do jamy ustnej, produkt leczniczy roślinny, przewód pokarmowy, świąd i pieczenie, właściwości antyseptyczne, właściwości przeciwzapalne, właściwości ściągające, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Denotywir – Dawkowanie i sposób podawania
Denotywir, substancja czynna kremu Vratizolin w stężeniu 30 mg/g, jest wskazany do miejscowego leczenia zakażeń skóry wywołanych wirusem opryszczki (Herpes simplex). Terapia powinna być rozpoczęta natychmiast po pojawieniu się pierwszych objawów prodromalnych, takich jak świąd i pieczenie, co pozwala zapobiec rozwojowi pełnoobjawowej opryszczki z pęcherzykami. Preparat należy aplikować kilka razy na dobę (3-5 razy), w niewielkiej ilości, bez nadmiernego wcierania, na zmienione chorobowo miejsca skóry. Standardowy czas leczenia wynosi około 5 dni, co w większości przypadków zapewnia znaczącą poprawę kliniczną. Przed i po aplikacji kremu konieczne jest dokładne mycie rąk w celu zapobieżenia przeniesieniu zakażenia i wtórnym infekcjom.
alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, Denotivirum, denotywir, glikol propylenowy, herpes simplex, laurylosiarczan sodu, nawrót choroby, objaw prodromalny, opryszczka wargowa, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, postać farmaceutyczna, stosowanie miejscowe na skórę, substancja pomocnicza, świąd i pieczenie, terapia opryszczki, terapia przeciwwirusowa, Vratizolin, wirus opryszczki - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Diprobase –
Maść Diprobase jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek składnik preparatu, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed jej zastosowaniem. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z historią reakcji alergicznych na preparaty dermatologiczne. W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak miejscowy rumień wykraczający poza obszar aplikacji, świąd, pieczenie, obrzęk, wysypka czy pokrzywka, konieczne jest natychmiastowe przerwanie stosowania leku i rozważenie alternatywnych metod terapii.
charakterystyka produktu leczniczego, diagnostyka dermatologiczna, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja skórna, infekcja wirusowa, konsultacja dermatologiczna, nadwrażliwość na składniki preparatu, objawy nadwrażliwości, obrzęk, otwarta rana, pokrzywka, preparat dermatologiczny, preparat do stosowania miejscowego, przerwanie ciągłości skóry, reakcja nadwrażliwości, rumień miejscowy, świąd i pieczenie, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Procto-Hemolan 400 mg + 40 mg
Produkt leczniczy Procto-Hemolan w postaci czopków zawiera 400 mg tribenozydu oraz 40 mg lidokainy i jest wskazany do leczenia zarówno zewnętrznych, jak i wewnętrznych żylaków odbytu (hemoroidów). Tribenozyd wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe oraz poprawiające napięcie naczyń żylnych, natomiast lidokaina zapewnia miejscowe znieczulenie, łagodząc ból i świąd. Preparat jest szczególnie zalecany w ostrych stanach zapalnych hemoroidów, dolegliwościach bólowych, świądzie, pieczeniu, krwawieniu oraz obrzęku i wypadaniu hemoroidów, zwłaszcza gdy zmiany zlokalizowane są wewnątrz kanału odbytowego.
choroba hemoroidalna, czopek doodbytniczy, diagnostyka różnicowa, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, działanie znieczulające miejscowe, hemoroid, hemoroidy wewnętrzne, hemoroidy zewnętrzne, krwawienie z hemoroidów, lidokaina, linia grzebieniasta odbytu, schorzenie proktologiczne, świąd i pieczenie, tribenozyd, wypadanie hemoroidów, żylaki odbytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Artemisol
Artemisol, będący płynem do stosowania miejscowego, zawiera nalewkę piołunowo-wrotyczową w stosunku 1:5 oraz 80% kwas octowy, co przekłada się na zawartość 60-65% V/V etanolu i 2-3,2% kwasu octowego. Głównym działaniem niepożądanym podczas aplikacji zewnętrznej jest podrażnienie skóry, manifestujące się zaczerwienieniem, świądem i pieczeniem w miejscu aplikacji, co wynika z drażniących właściwości kwasu octowego i składników nalewki. Częstość występowania tych objawów nie jest dokładnie określona na podstawie dostępnych danych.
Artemisol, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, kwas octowy, nalewka piołunowo-wrotyczowa, nudności i wymioty, personel medyczny, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie skóry, przypadkowe połknięcie, świąd i pieczenie, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu krwionośnego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu pokarmowego, zawroty głowy