nudność i wymioty
Nudności i wymioty są powszechnymi objawami występującymi w wielu schorzeniach, zarówno w ostrych infekcjach, jak i chorobach przewlekłych. Nudności definiuje się jako nieprzyjemne, subiektywne uczucie potrzeby zwymiotowania, często z towarzyszącym uczuciem dyskomfortu w żołądku, natomiast wymioty to gwałtowne wyrzucenie treści żołądkowej przez jamę ustną w wyniku silnych skurczów mięśni brzucha i przepony.
Etiologia nudności i wymiotów jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny gastroenterologiczne (zapalenie żołądka, niedrożność jelit, choroby wątroby), neurologiczne (migrena, wzrost ciśnienia śródczaszkowego), endokrynologiczne (ciąża, cukrzyca), metaboliczne (mocznica, hiperkaliemia), farmakologiczne (chemioterapia, opioidy, antybiotyki) oraz psychogenne. Nudności i wymioty mogą być również objawem chorób układu przedsionkowego (choroba lokomocyjna, zespół Ménière’a).
Diagnostyka pacjentów z nudnościami i wymiotami powinna obejmować szczegółowy wywiad (czas trwania, czynniki prowokujące, towarzyszące objawy), badanie fizykalne oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie koncentruje się na eliminacji przyczyny oraz objawowym łagodzeniu dolegliwości za pomocą leków przeciwwymiotnych (antagoniści receptora dopaminowego, serotoninowego, antagoniści receptora NK1, leki przeciwhistaminowe).
Szczególnej uwagi wymagają przewlekłe nudności i wymioty, które mogą prowadzić do odwodnienia, zaburzeń elektrolitowych, niedożywienia oraz zespołu Mallory’ego-Weissa. W przypadku wymiotów u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z obniżoną odpornością konieczna jest szybka interwencja w celu zapobiegania powikłaniom. Nudności i wymioty u kobiet w ciąży (hyperemesis gravidarum) wymagają specjalistycznego postępowania z uwzględnieniem bezpieczeństwa farmakoterapii dla płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dihydroergotamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dihydroergotamina, zawarta w preparacie Dihydroergotaminum Filofarm w postaci roztworu doustnego o stężeniu 2 mg/g, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko licznych działań niepożądanych charakterystycznych dla alkaloidów sporyszu. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów z zaburzeniami rytmu serca (bradykardia, tachykardia) oraz objawami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak nudności i wymioty. Preparat nie jest przeznaczony do terapii długotrwałej, gdyż przedłużone stosowanie może prowadzić do poważnych powikłań, w tym włóknienia zastawek serca, zapalenia osierdzia oraz zwłóknienia opłucnej i pozaotrzewnowego. Zaleca się wykonanie badania echokardiograficznego przed rozpoczęciem terapii oraz w trakcie leczenia w celu wczesnego wykrycia zmian włóknieniowych. W przypadku wystąpienia objawów włóknienia terapię należy natychmiast przerwać.
alkaloid sporyszu, alkohol etylowy, badanie echokardiograficzne, ból głowy, ból głowy polekowy, bradykardia, dihydroergotamina, Dihydroergotaminum Filofarm, działanie niepożądane, ergotyzm, glicerol, niedokrwienie, nudność i wymioty, proces włóknienia, skurcz naczyń, tachykardia, USG serca, włóknienie opłucnej, włóknienie zastawek serca, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie osierdzia, zwłóknienie pozaotrzewnowe, zwłóknienie zastawek serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cinnarizinum Aflofarm 25 mg
Cynaryzyna, będąca antagonistą wapnia z grupy pochodnych piperazyny (kod ATC: N07CA02), działa głównie poprzez zmniejszenie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co prowadzi do spazmolitycznego efektu na drobne naczynia i poprawy mikrokrążenia w obszarach niedokrwiennych. Mechanizm ten opiera się na niekonkurencyjnym hamowaniu skurczu mięśni gładkich wywołanego przez czynniki takie jak histamina, a także selektywnym blokowaniu dopływu wapnia do depolaryzowanych komórek mięśniowych. Cynaryzyna wykazuje ponadto słabe działanie przeciwhistaminowe i cholinolityczne, które wspierają jej profil farmakodynamiczny, szczególnie w kontekście leczenia zaburzeń układu przedsionkowego.
antagonista wapnia, cynaryzyna, depolaryzacja, działanie cholinolityczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwwymiotne, działanie uspokajające, efekt spazmolityczny, histamina, jon wapnia, mechanizm molekularny, mięsień gładki naczyń krwionośnych, mikrokrążenie, narząd przedsionkowy, nudność i wymioty, obszar niedokrwienny, oczopląs, pochodna piperazyny, skurcz mięśni gładkich, skurcz naczyń, szum uszny, ucho wewnętrzne, układ przedsionkowy, wolny jon wapnia, zaburzenie błędnika, zaburzenie krążenia, zaburzenie przedsionkowe, zawrót głowy, zawrót głowy pochodzenia obwodowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Famotydyna Ranigast 20 mg
Famotydyna w dawce 20 mg w formie tabletek powlekanych może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane zgodnie z układami organizmu. W układzie krwiotwórczym bardzo rzadko obserwuje się pancytopenię, leukopenię, trombocytopenię, agranulocytozę oraz neutropenię. Reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, również występują bardzo rzadko. W zakresie układu nerwowego często pojawiają się bóle i zawroty głowy, a niezbyt często zaburzenia smaku. Bardzo rzadko notuje się poważne objawy neurologiczne, w tym drgawki i napady padaczkowe typu grand mal, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. W układzie sercowo-naczyniowym bardzo rzadko występują blok przedsionkowo-komorowy i wydłużenie odcinka QT, zwłaszcza po dożylnym podaniu i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
agranulocytoza, anoreksja, antagonista receptora H2, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, ból stawów, depresja, dezorientacja, drgawka, famotydyna, ginekomastia, impotencja, kurcz mięśni, leukopenia, napad padaczkowy grand mal, neutropenia, nudność i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omam, pancytopenia, parestezja, reakcja anafilaktyczna, senność, skurcz oskrzeli, splątanie, śródmiąższowe zapalenie płuc, stan lękowy, substancja czynna, suchość jamy ustnej, tabletka powlekana, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wydłużenie odcinka QT, zaburzenie aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenie smaku, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna